Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016 21:00

Las Kellies – Friends & Lovers (Fire Records, 2016)

Written by 

Πολλά πράγματα θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς. Ειδικότερα στις μέρες μας, που η ελευθερία του λόγου είναι κατοχυρωμένο και αναφαίρετο δικαίωμα. Έτσι, ακούγοντας το Friends & Lovers άνετα θα μπορούσες να πεις πως, αν η μνήμη σου δε σε απατά, είχες δει τις Las Kellies στο Derry της Ιρλανδίας πίσω στα όμορφα 70’s ως support σε μια συναυλία των The Undertones. Θα μπορούσες μάλιστα να το προχωρήσεις και να πεις ότι τις είχες ξαναδεί πιο ώριμες, κάπου στις αρχές των 80’s, να τζαμάρουν στο πλευρό των The Vyllies στην εξωτική για τα rock δεδομένα της εποχής Ελβετία. Ενδεχομένως μάλιστα να το τερμάτιζες, για να γίνεις και λιγάκι κοινωνός του εγχώριου «το έχω ζήσει κι αυτό από κοντά», αν έλεγες πως γύρω στα μέσα της ίδιας δεκαετίας παρευρισκόσουν στο live τους στον Πήγασσο, πλάι στους Anti-Troppau Council και τους Libido Blume. Κι ως εδώ καλά. Μόνο που γνωρίζεις πως αφήνεις σκόπιμα τη μνήμη σου να σε απατά, χωρίς όμως να νιώθεις καθόλου άσχημα, αφού η αχαλίνωτη μουσική σου φαντασία έβαλε τον ήχο των Las Kellies σε αρκετά σωστό πλαίσιο.

Το Friends & Lovers είναι ένας «αναπάντεχος» δίσκος για όσους ακούνε μουσική εδώ και κάποιες δεκαετίες, αλλά και μια ευχάριστη έκπληξη για τους νεότερους. Μοιάζει να έρχεται μέσα από μια ως τώρα καλά κρυμμένη χρονοκάψουλα, απευθείας από την εποχή που το βινύλιο ήταν το πιο λατρεμένο τοτέμ. Κι αν μίλησα πριν για την εξωτική πατρίδα των (απρόσμενα επιδραστικών και παλαιόθεν αγαπημένων) The Vyllies, πώς θα μπορούσα να χαρακτηρίσω εκείνη των Las Kellies, που δεν είναι άλλη από την Αργεντινή;

Χαμογέλασε κανείς; Ναι, μιλάμε για grrl group από το Buenos Aires, αποτελούμενο από τις αδελφές Silvina και Cecilia Kelly και την Manuela Ducantenzeiler, του οποίου την ύπαρξη μέχρι πριν λίγες μέρες αγνοούσα. Κι αν στο σημείο αυτό σας περνάει από το νου το πλατωνικό ρητό «δεν ήξερες, δε ρώταγες;», απαντώ ευθέως ότι ρώτησα το google κι αυτό (ποιητική αδεία) μου απάντησε, πληροφορώντας με ότι ο δίσκος τους αυτός είναι ο τέταρτος. Βλέποντας τους προηγούμενους, ένιωσα προς στιγμή αμήχανα ως Έλλην, διαπιστώνοντας ότι ο δεύτερος είχε τον ακατανόητο στους συμπατριώτες τους τίτλο Kalimera, αλλά το ξεπέρασα γρήγορα.

Στα τραγούδια του Friends & Lovers βρήκα σχεδόν αυθεντικό τον υπέροχα «ακατέργαστο» ήχο του παρελθόντος, που έκανε τα live της εποχής εκείνης αξέχαστα. Βρήκα ακόμα αναμεμειγμένα αρκετά «ετερόκλητα» στοιχεία, δοσμένα όμως με την απαραίτητη μουσική ευστροφία για να ακούγονται συναφή, καθώς και πολύ μεράκι. Για την ηχητική ομοιογένεια του δίσκου πιστεύω πως είναι κύριος υπεύθυνος ο παραγωγός και συνεργάτης στους προηγούμενους δίσκους τους Diaz Mathe, που εδώ άφησε εμφανώς κατά μέρος την εμπειρία του με τους Lee “Scratch” Perry & Mad Professor.  Κατά κανόνα το post-punk έχει εδώ την τιμητική του, με τις επιρροές από το new wave, το garage και την ψυχεδέλεια να διεκδικούν επάξια την προσοχή σας, με κάποια διακριτικά λοξοκοιτάγματα προς την pop, που είναι συχνά εμφανή στα γυναικεία γκρουπ. Όχι όμως στην απλή pop, αλλά σε εκείνη που τελικά βγαίνει «κάπως». Ξέρετε εσείς τι εννοώ.

Στη μέχρι τώρα προγραμματισμένη δίμηνη ευρωπαϊκή περιοδεία τους δε συμπεριλαμβάνεται η Ελλάδα. Μήπως, λοιπόν, θα έπρεπε να τους ζητήσουμε να έρθουν κι από εδώ για να μας πουν μια Kalimera, βρε αδερφέ;     

*2 τραγούδια που θα ομορφύνουν τη ζωή σας: DonCare, IOn Fire 

7,5/10

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα