Τρίτη, 04 Οκτωβρίου 2016 21:00

Eyeless In Gaza - Picture The Day - A Career Retrospective 1981-2016 (Cherry Red Records, 2016)

Written by 

Όταν γυρίζουν οι μνήμες πίσω στα 80’s, μαζί με την καταχνιά έρχεται και καλή μουσική. Και μέσα στην καλή μουσική, την πιο χαρακτηριστική της εποχής που η χορευτική ευδαιμονία (ξανα)έδινε τη θέση της στον προβληματισμό, περίοπτη θέση έχουν για μένα και οι Eyeless In Gaza. Ένα ντουέτο, που αν και δε γνώρισε όση επιτυχία του άξιζε, βρέθηκε αρκετές φορές σε ψηλές θέσεις του indie chart.

Το Picture The Day - Career Retrospective 1981-2016 είναι μεν ό,τι λέει ο τίτλος του, μόνο που αν δεν το ακούσει κανείς, δε θα είναι σε θέση να γνωρίζει τι ακριβώς υποδηλώνει. Μην το πάρετε αυτό ως ευφυολόγημα – δεν έχω σκοπό να παίξω με τις λέξεις. Απλά θέλω να καταστήσω σαφές το ότι η συλλογή αυτή δεν είναι κάτι ανάλογο με το (έτσι κι αλλιώς πολύ αγαπημένο μου) Kodak Ghosts Run Amok (Chronological Singles Etc. 1980-1986). Είναι μια αναδρομή στην έως σήμερα καριέρα τους όπως εκείνοι τη βλέπουν και όχι απαραίτητα όπως εμείς την περιμένουμε. Αυτό σημαίνει ότι τα τριάντα πέντε χρόνια που περικλείονται στους δύο αυτούς δίσκους δεν έχουν μόνο κάποια singles και b-sides, αλλά και τραγούδια που οι Martyn Bates και Peter Becker θεωρούν ως τα σημαντικότερά τους. Κι εδώ έρχονται οι εκπλήξεις. Διότι βλέποντας τους τίτλους και μόνο των τριάντα πέντε τραγουδιών που επέλεξαν (ένα για κάθε χρόνο;) θα εκπλαγείτε. Κι όμως, θα είναι λάθος να τους προσάψετε oτιδήποτε αρνητικό, αν έμειναν απέξω κάποιες συνθέσεις που θεωρείτε ως τις χαρακτηριστικότερες του ήχου τους ή απλά αγαπημένες. Κι εγώ διαμαρτυρήθηκα (φωναχτά) όταν είδα ότι απουσιάζει το No Noise και άλλα τέσσερα τραγούδια, αλλά κατάλαβα το γιατί όταν άκουσα τους δίσκους.

Βλέπετε, το θέμα δεν (πρέπει να) είναι τι περιμένουμε εμείς. Κι αν εδώ μιλάμε αποκλειστικά για τη μουσική, παρακαλώ δείτε το ευρύτερα. Όταν προσεγγίζουμε την τέχνη, οποιασδήποτε μορφής, δεν έχει πρωταρχική σημασία τι θέλουμε εμείς από αυτήν, αλλά τι εκείνη έχει να μας δώσει. Προσωπικά, βρήκα το Picture The Day - Career Retrospective 1981-2016 αρκετά διαφορετικό από ό,τι περίμενα. Αντί όμως να λειτουργήσω ως «θιγμένος φαν», προτίμησα να το ακούσω σαν να ήταν καινούργιο.

Πράγματι, αρχικά βρήκα την αναδρομή του δίσκου αρκετά διαφορετική από εκείνη που περίμενα. Μου ακούστηκε πολύ πιο ήπια. Κι ύστερα ακούγοντας,  ξαναθυμήθηκα τα παλιά τραγούδια, γνώρισα μεταξύ τους και κάποια «χαμένα», πρωτάκουσα άλλα που υπάρχουν σε πιο πρόσφατους δίσκους και μου είχαν διαφύγει και τελικά κατάλαβα πως πρέπει να αντιμετωπίσω την κυκλοφορία αυτή ως νέα. Μέσα από την οπτική που οι ίδιοι οι δημιουργοί βλέπουν την πορεία τους. Και ξαφνικά όλα τα τραγούδια μου ακούστηκαν καινούργια. Δεν θέλω να κρύψω πως πριν λίγους μήνες συμπτωματικά άκουσα, μετά από καιρό, το Photographs As Memories. Το βινύλιο εξακολουθούσε να μυρίζει υπέροχα. Όπως τότε. Το τότε, όμως έχει περάσει και πλέον βρισκόμαστε στο τώρα. Θυμήθηκα το προ δεκαετίας live στο Gagarin και την προ τριετίας εμφάνιση του Martyn στο Drugstore και ύστερα έβαλα τα πράγματα στη σωστή τους (νομίζω) θέση.    

Για τη μουσική τους δεν έχω να πω πολλά, ιδίως στην εποχή που η επιφανειακή εμπειρία με κάθε τραγούδι απέχει μόνο ένα κλικ. Δεν έχει καμία σημασία αν τη χαρακτηρίσετε post-punk, indie rock ή art rock. Στο χέρι σας όμως είναι η εμπειρία σας με τους Eyeless In Gaza να περάσει σε πιο ουσιαστικό επίπεδο. Όσοι είστε  βιαστικοί και δε γνωρίζετε τη μπάντα, μην κολλήσετε στη φωνή του Martyn. Ενώ αρχικά φαίνεται ότι είναι, τελικά δεν είναι “take it or leave it”! Είναι από τις πιο εκφραστικές και άμεσα αναγνωρίσιμες φωνές που υπάρχουν. Ο Bates δεν τραγουδά απλά, αλλά απαγγέλει ποίηση με συναίσθημα και ενίοτε οργή. Ποίηση που δεν αποσκοπεί να σε εντυπωσιάσει, αλλά να σε ταξιδέψει σε μέρη που κι αν μέχρι λίγο πριν θεωρούσες οικεία, τώρα νιώθεις ότι τα βλέπεις για πρώτη φορά.

Ύστερα απ’ αυτά, δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να μιλήσω για επιμέρους τραγούδια. Παρ’ όλα αυτά, οι παλιοί φίλοι μην ανησυχείτε για τα Pearl And Pale, New Risen, Back From The Rains και Kodak Ghosts Run Amok. Τα έχουν συμπεριλάβει. Στους ήχους του Invisibility θα βρείτε εκπροσώπηση του «σκληρότερου» ήχου, θα συγκινηθείτε με τη μελόντικα στο Still Air, θα ταξιδέψετε σε σκοτεινά τοπία με το ευαίσθητο Falling Leaf/Fading Flower και θα γνωρίσετε την έως σήμερα αντάξια του παρελθόντος δημιουργία τους μέσα από δέκα πέντε τραγούδια, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και το υπέροχο You Are Grace. Η συλλογή αυτή περιλαμβάνει τραγούδια από τις κυκλοφορίες τους στην Cherry Red Records και την Ambivalent Scale, το ακυκλοφόρητο Tamarisk, αναλυτικές σημειώσεις που αφορούν τις ηχογραφήσεις των τραγουδιών, συνέντευξη του Martyn Bates και φυσικά τους στίχους. 

8/10

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα