Πέμπτη, 06 Οκτωβρίου 2016 16:03

Gravitysays_I – Quantum Unknown (Inner Ear, 2016)

Written by 

Ξεκινώντας να μιλήσεις για το νέο άλμπουμ των Gravitysays_I είναι αδύνατο να μην αναφερθείς στην προηγούμενη δουλειά τους. Έχουν περάσει 5 χρόνια από την κυκλοφορία The Figures Of Enormous Grey And The Patterns Of Fraud (Restless Wind, 2011) και ακόμα συνεχίζει να εκπλήσσει και να συγκινεί. Μιλάμε για ένα τολμηρό, γενναίο δίσκο που σπάνια συναντάμε πλέον στην ελληνική δισκογραφία. 28 απολαυστικά λεπτά μουσικής βασισμένα σε ένα σύγχρονο post/ prog ήχο που όμως σαν σημείο αναφοράς έχει ένα παραδοσιακό όργανο: το σαντούρι! Βεβαίως, οι Gravitysays_I δεν ήρθαν από το πουθενά, είχε προηγηθεί ένα θαυμάσιο ντεμπούτο, το Roughest Sea του 2007 (κυκλοφορημένο στον Σείριο του Χατζιδάκι, για όσους λέει κάτι αυτό). Ο μακρύς πρόλογος (αν δεν σας είναι αρκετός μπορείτε να συνεχίζετε την ανάγνωση εδώ) που προηγήθηκε ως στόχο είχε να καταδείξει το γεγονός ότι η μπάντα είχε ανεβάσει πολύ τον πήχη και οι προσδοκίες ήταν ιδιαίτερα αυξημένες για το υλικό του νέου τους LP. Όσοι είναι τακτικοί «θαμώνες» στα live τους έχουν από καιρό ακούσει αρκετά δείγματα, ωστόσο το ηχογραφημένο αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές διαφέρει από ό,τι ακούμε στις συναυλίες.

Το νέο τους πόνημα Quantum Unknown ξεκινάει και εκτυλίσσεται σε μια καθαρά φλοϋδική ατμόσφαιρα, μέχρι να ακουστεί η τόσο γνώριμη και χαρακτηριστική φωνή του Μάνου Πατεράκη, δυσκολεύεσαι να αναγνωρίσεις το ύφος του συγκροτήματος.  Το εναρκτήριο More Than A Matter of Instinct ξεκινάει, λοιπόν, με μια μακρά εισαγωγή από ηλεκτρονικούς ήχους, που στη συνέχεια εμπλουτίζεται από το σαντούρι (σήμα κατατεθέν της μπάντας), τις ηλεκτρικές κιθάρες (δεν θα μπορούσαν να λείπουν άλλωστε) και την τρομπέτα (να ένα ακόμα νέο στοιχείο). Άκρως ενδιαφέρον το ξεκίνημα λοιπόν. Η συνέχεια συναρπαστική: η διπλή σύνθεση Of Woe / Migratory Birds. Ουσιαστικά πρόκειται για δυο ξεχωριστά κομμάτια που εδώ παρουσιάζονται σε ενιαία μορφή και σίγουρα είναι από τα καλύτερα που έχουν συνθέσει στην πορεία τους. Το Dowser κινείται σε αργότερους, πειραματικούς ρυθμούς και είναι η συντομότερη από όλες τις συνθέσεις του άλμπουμ. Το Ivory Heart είναι κατά κάποιο τρόπο η πιο προσιτή (για τα δεδομένα του γκρουπ) στιγμή του δίσκου, ένα κομμάτι που θα μπορούσε άνετα να παίζεται και στο ραδιόφωνο (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει «σοβαρό» ραδιόφωνο στο χώρα μας). Στο Every Man συναντάμε ακουστικές κιθάρες, πιάνο, έγχορδα και μια διάθεση βαθιά μελαγχολική. Το Quantum Unknown (Rivited Eye), τελευταίο στη σειρά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι συμπυκνώνει την ουσία του δίσκου: ηλεκτρονικοί, φουτουριστικοί ήχοι, συνυπάρχουν σε αρμονία με το σαντούρι και τις ηλεκτρικές κιθάρες.

Ακούγοντας στην ολότητα του το Quantum Unknown δεν μπορείς παρά να παραδεχθείς ότι η αναμονή άξιζε. Οι Gravitysays_I μας παρέδωσαν ένα LP που διατηρεί σε όλη τη διάρκεια του το ενδιαφέρον του ακροατή, ο οποίος δύσκολα μπορεί να προβλέψει τι θα ακολουθήσει μουσικά. Το άλμπουμ κουβαλάει την prog/ post φυσιογνωμία του γκρουπ, εμπλουτίζεται ωστόσο από την εμφανή διάθεση του να πειραματιστεί σε σημαντικό βαθμό. Οι ηλεκτρονικοί ήχοι είναι σαφώς πιο πυκνοί (εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Κώστας Στεργίου των Misuse που τους συνοδεύει και στις ζωντανές εμφανίσεις τους είναι ένα σπουδαίος, άριστα καταρτισμένος μουσικός), ενώ η χρήση των πνευστών είναι αρκετά εκτεταμένη (καίριος στην τρομπέτα ο Βαγγέλης Κατσαρέλης). Βεβαίως, δεν θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε στη σημαντικότατη δουλειά (σε φωνή, κιθάρες και σαντούρι) του Μάνου Πατεράκη, ο οποίος είναι ένας ολοκληρωμένος (αν και συνεσταλμένος) frontman και αποτελεί μαζί με τον Νίκο Ρέτσο την καρδιά και τη ψυχή του γκρουπ. Κλείνοντας, θα πρέπει να παραδεχθώ ότι είναι πολύ όμορφο να διαπιστώνεις ότι οι Gravitysays_I εξακολουθούν και στον τρίτο δίσκο τους να είναι από τα πλέον ενδιαφέροντα και ευρηματικά γκρουπ της χώρας σε μια εποχή που η hipster-οσύνη και η επιτηδευμένη συμπεριφορά έχουν «αλώσει» την εναλλακτική σκηνή.

7,5/10

Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος

 

 

Ο Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος γεννήθηκε στη διάρκεια της δεκαετίας του ’80 (συγκεκριμένα τη χρονιά για την οποία έχει τραγουδήσει ο Jimi Hendrix), όταν πια οι Joy Division είχαν πάψει ήδη να υπάρχουν από καιρό (ευτυχώς υπήρχαν οι New Order!). Μετά από χρόνια αναζητήσεων ανακάλυψε αυτό που έψαχνε σε μια έρημο, έκτοτε λατρεύει οτιδήποτε σχετίζεται με τους Kyuss. Πιστεύει ότι αν δεν υπήρχε το rock & roll θα έπρεπε να το έχουμε ανακαλύψει. Επίσης, είναι βέβαιος ότι ο Έλβις ζει κάπου ανάμεσα μας… 

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα