Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2016 05:19

Van Morrison – Keep Me Singing (Caroline Records, 2016)

Written by 

Αλήθεια, θα μπορούσε να περιγράψει κανείς τη μουσική του Van Morrison με μία μόνο λέξη; Αν βιαστήκατε να απαντήσετε αρνητικά, τότε λυπάμαι, αλλά θα διαφωνήσω μαζί σας. Και όμως, είναι! Δελεάζομαι να χρησιμοποιήσω τη λέξη «αναπαυτική», αλλά μάλλον θα την πάρω πίσω πριν καν την πω. Βλέπετε, στο άκουσμά της κάποιοι θα σκεφτούν τον αγαπημένο τους καναπέ, ενώ ταυτόχρονα άλλοι θα θεωρήσουν ότι έχει να κάνει με μια πολυπόθητη κατάσταση της ψυχής τους. Μη γνωρίζοντας όμως την ουσία της ψυχής, για να γεφυρώσω αυτό το νοηματικό χάος επιλέγω ως κατάλληλη τη λέξη που άκουγα κάθε Πάσχα που πήγαινα στο χωριό: “soothing”.

Αν και ήδη νιώθω πως έχω πει όσα χρειάζονται, συνεχίζω έχοντας ένα ελαφρό μειδίαμα στο άκουσμα των βαθυστόχαστων τιμητών να επιχειρηματολογούν «θάβοντας» το νέο του άλμπουμ με όπλα τους το Astral Weeks και το Moondance. Ξέρετε ποιους εννοώ. Αυτούς που λένε: «Τι να μας πει τώρα ο Van the Man στα 71 του χρόνια; Δεν κάθεται καλύτερα να ακούσει κανέναν παλιό του δίσκο και να πάψει να «ασελγεί» στο παρελθόν του;». Το μειδίαμα που έχω όχι μόνο δε σβήνει, αλλά μεγαλώνει στην ιδέα ότι υπάρχουν ακόμα κάποιοι που θα επιθυμούσαν σήμερα να δουν τον Van σε ρόλο Neu! το 1971!

Ύστερα από τόσα χρόνια που παρακολουθούμε τις συνεχιζόμενες κυκλοφορίες μουσικών παγκόσμιας εμβέλειας και ένδοξου παρελθόντος, θα πρέπει πλέον να είμαστε σε θέση να διακρίνουμε ποια συνέχεια είναι ποιοτική και ποια επιζήμια. Ποια δημιουργία έχει σημασία και λόγο ύπαρξης στο παρόν και ποια είναι ανέμπνευστο αναμάσημα του παρελθόντος, που αποσκοπεί κατά κύριο λόγο στην πάχυνση τραπεζικών λογαριασμών. Νομίζω πως δε χρειάζεται να πω σε ποια κατηγορία ανήκει η σημερινή μουσική του Van Morrison. Άλλωστε, θα ήταν εξ ορισμού υποτιμητικό να επιχειρηματολογήσω για το αυτονόητο.

Ο Van ξέρει όσο λίγοι από μουσική, από συναίσθημα και από διάρκεια. Ξέρει τι σημαίνει blues, soul και R&B. Γι’ αυτό εξακολουθεί να γράφει τραγούδια και να κυκλοφορεί δίσκους, φτάνοντας αισίως τον 36ο σε στούντιο. Βαρέθηκε κανείς; Ας μην τον ακούσει. Αυτός θα χάσει! Τι θα χάσει; Μα φυσικά, ποιοτικότατη μουσική που αποπνέει γαλήνη, ακόμα κι όταν αναφέρεται σε δύσκολες στιγμές του παρελθόντος. Δεν υπονοώ ότι οι πρόσφατες κυκλοφορίες του είναι ισάξιες εκείνων της δεκαετίας του ’60 ή του ’70. Δε θα μπορούσαν, άλλωστε. Είναι όμως αντάξιες του παρελθόντος και, μιλώντας ειδικότερα για το Keep Me Singing, διαπιστώνω ότι έρχεται ως φυσική συνέχεια της «μεταστροφής» που έγινε αισθητή κυρίως μετά το Days Like This.

Αυτό είναι το Keep Me Singing. Ένας γαλήνιος, μεστός και ελαφρώς μελαγχολικός δίσκος, σταθερά όμως προσανατολισμένος προς το φως. Δεν είναι ούτε Born To Sing: No Plan B (2012), ούτε Duets: Re-working The Catalogue (2015). Είναι σαφώς ανώτερο. Έχει περισσότερη απ’ ό,τι συνήθως jazz, με εξαιρετικό πιάνο, πλούσια έγχορδα και στυλάτα πνευστά. Φυσικά, κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι το ότι ρητά μνημονεύεται το όνομα του Chet Baker (ακολουθεί ενός αιώνα σιγή, τιμής ένεκεν). Δώδεκα από τα τραγούδια του δίσκου είναι καινούργια, ενώ υπάρχει και μία διασκευή του Share Your Love With Me, που γνώρισε περισσότερη επιτυχία από την Aretha Franklin, παρά από τον BobbyBlueBland. Κι αν αναρωτιέστε για τη φωνή του, μάθετε ότι τα βγάζει πέρα μια χαρά. Αποφεύγει μεν τα δύσκολα, αλλά βγαίνει άνετα και κάποιες στιγμές, όπως στο υπέροχο βαρύ blues Going Down To Bangor ρίχνει και τα γκάζια της.

Με το που αρχίζουν οι πρώτες νότες του Let It Rhyme και ακούγεται η pedal steel κιθάρα, τα πράγματα μπαίνουν στη θέση τους και βρίσκεσαι ήδη στον γλυκό οικείο χώρο. Τραγούδια όπως το κορυφαίο ενδοσκοπικό Holy Guardian Angel, το υπνωτικά απολαυστικό In Tiburon, το Out In The Cold Again με τα ποιοτικότερα φωνητικά, το Every Time I See A River με την πολύτιμη laid back jazz που παραπέμπει στον καλό George Benson, το όργανο και τα πνευστά, αλλά και το Memory Lane που μοιάζει να ξεπόρτισε από το Enlightenment, ακούγονται πολύτιμα για το σήμερα.

“Now I’m back here again with more questions than answers”, τραγουδά ο Van. Κι εμείς, χαρούμενοι με τον εφτάψυχο προβληματισμό του, χωρίς να φανούμε αγενείς και να του απαντήσουμε «ευτυχώς», τον καλωσορίζουμε για ακόμα μια φορά με τον πιο εγκάρδιο τρόπο.

 

8,5/10

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα