Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017 22:00

Fairground Attraction - The First of a Million Kisses: Expanded Edition (Cherry Red Records, 2017)

Written by 

«Too many people take second best, but I won’t take anything less», τραγουδούσαν οι Fairground Attraction και ίσως γι’ αυτό διαλύθηκαν τόσο πρόωρα. Πείτε πως φταίει η «ασυμφωνία των μουσικών χαρακτήρων», πείτε πως είναι θέμα μουσικού εγωισμού, δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Αυτή που είναι αναμφισβήτητη, είναι η αίσθηση πως το Βρετανικό κουαρτέτο των Fairground Attraction χώρισε τους δρόμους του σε μια φάση της καριέρας του, που σίγουρα είχε ακόμα πολλά να δώσει. Ιδιαίτερα σε μια εποχή κατά την οποία οι κατάλογοι επιτυχιών κοσμούνταν από τραγούδια όπως τα Perfect και Find My Love. Οι ισορροπίες μεταξύ του υπογράφοντα τα τραγούδια Mark Nevin και της εξαιρετικής ερμηνεύτριας Eddi Reader έγιναν γρήγορα εύθραυστες και οδήγησαν στο τέλος, αφήνοντας πίσω δύο (ουσιαστικά, ένα) δίσκο, το The First of Million Kisses, που εκτοξεύθηκε εμπορικά, κατέκτησε τα chart σε διεθνές επίπεδο και έβγαλε ένα τραγούδι που δε λείπει σχεδόν από καμία συλλογή των 80’ς.

Το διπλά πλατινένιο στη Βρετανία αυτό άλμπουμ είχε ψηφιστεί ως ο δίσκος της χρονιάς το 1989 στα Brit Awards, ενώ το περιεχόμενο σε αυτό Perfect είχε ψηφιστεί ως single της χρονιάς. Πραγματικά η υποδοχή του κοινού ήταν εξαιρετική για τη μπάντα. Κάποιοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν τον ήχο της ως neo-skiffle, λαμβάνοντας υπόψη τα έκδηλα pop, folk και jazz στοιχεία του. Μια προσεκτικότερη ακρόαση μπορεί να φανερώσει επιρροές από το μουσικό στυλ των Everything Βut Τhe Girl και τον τρόπο ερμηνείας της Tracey Thorn, αλλά και της Corrine Drewery των Swing Out Sister, ιδίως κατά τις ζωντανές τους ηχογραφήσεις. Αυτά, βέβαια, δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία, μπροστά στην ουσία, η οποία είχε να κάνει με τη συχνά καθοδηγούμενη από την υπέροχη φωνή της Eddi απλή και όμορφη jazzy pop που έπαιζαν. Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις του Mark: «Δεν ήμασταν ένα φυσιολογικό γκρουπ, αλλά ένα είδος jazzy και folky εξαίρεσης, που δύσκολα μπορώ να περιγράψω. Δε μοιάζαμε με τους pop stars της εποχής, δε νιώθαμε σαν αυτούς, δεν προσπαθούσαμε καν να τους μοιάσουμε. Θα μπορούσαμε να είχαμε υπογράψει σε μια σκοτεινή ανεξάρτητη εταιρεία και να φτιάχναμε έναν lo-fi δίσκο γεμάτο από τα waltzy tunes μας και να είμαστε ενθουσιασμένοι. Όταν όμως η παντοδύναμη RCA, το σπίτι του  Elvis, μας έκανε συμβόλαιο και μας άφησε να κάνουμε το άλμπουμ χωρίς drum machine programming producer, όπως δηλαδή ακριβώς επιθυμούσαμε, απλό και αγνό, όπως θα παίζαμε, η όλη κατάσταση φαινόταν πολύ καλή για να είναι αληθινή». Κάπως έτσι δημιουργήθηκε αυτό το όμορφο άλμπουμ, που στην παρούσα κυκλοφορία έρχεται ως διπλό, εμπλουτισμένο με τέσσερα ακυκλοφόρητα τραγούδια, εννέα ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις, τα τρία B-sides των singles Clare, Smile And Whisper και Find My Love, αλλά και οκτώ ζωντανά ηχογραφημένα τραγούδια από το Kawasaki Live In Japan. Στο δε συνοδευτικό του βιβλιαράκι, μεταξύ άλλων, θα βρείτε πληροφορίες για τη μπάντα, τα τραγούδια της, καθώς και συνεντεύξεις των Nevin και Reader.

Το στίγμα της μπάντας δίνεται από το πρώτο κιόλας τραγούδι του ντεμπούτου της με τίτλο Smile In Whisper, που έμελλε να είναι το τρίτο κατά σειρά single. Ο τίτλος αυτός καθεαυτός, σε συνδυασμό με την όμορφη ακουστική κιθάρα, φτιάχνουν τις ιδανικές συνθήκες για τη φωνή της Eddi, που κάποιοι υποστηρίζουν, κατά τη γνώμη μου απολύτως δικαιολογημένα, ότι δεσπόζει της όλης μπάντας, χωρίς να παραγνωρίζεται τη μουσική της. Το Perfect δεν ήταν απλά η συστατική επιστολή του συγκροτήματος, αλλά και μια αισιόδοξη ματιά στην ομίχλη των καιρών. Στο υπέροχο Find My Love η Eddi παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα στα αβίαστα και πολύχρωμα φωνητικά, ενώ στο Fairground Attraction δημιουργείται «ψυχεδελικά» η ατμόσφαιρα που υποδηλώνει ο τίτλος του, με εικόνες από παιδιά που τρώνε μαλλί της γριάς, γυάλες με χρυσόψαρα σε ράφια και νεαρούς που σημαδεύουν με αεροβόλα τενεκεδένιες πάπιες. Η παλιομοδίτικη φινέτσα του Clare, με τις jazz και skiffle αποχρώσεις της ξεχωρίζει, δημιουργώντας χαλαρή ατμόσφαιρα Νέας Ορλεάνης. Κατά τα άλλα, θα ακούσετε την Eddi να λέει arigato στις ζωντανές ηχογραφήσεις, αλλά και μια διασκευή του Do Υou Want ΤKnow Α Secret των The Beatles.

Ωραία δεν ήταν τα 80’s;  

7,5/10 

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα