Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017 22:00

Red Lorry Yellow Lorry – Albums and Singles 1982 – 1989 (Cherry Red Records, 2017)

Written by 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ζούμε για τα καλά την εποχή των επανεκδόσεων. Κι αυτό όχι εν μέσω δισκογραφικής ανομβρίας, δεδομένου ότι οι επικρατούσες συνθήκες δίνουν τη δυνατότητα στον καθένα να κυνηγήσει το όνειρό του ή, έστω, να κάνει τα τραγούδια του προσβάσιμα στο κοινό, μακριά από δισκογραφικές εταιρείες. Μέσα λοιπόν στον καταιγισμό των άλμπουμ του παρελθόντος που διεκδικούν τη θέση τους στο παρόν, προσπαθώντας τόσο να ξαναμπούν στη ζωή όσων κάποτε τα αγάπησαν, όσο και να διεκδικήσουν τη θέση τους στις ζωές κάποιων που δεν τα άκουσαν την εποχή που πρωτοκυκλοφόρησαν, κάποια ξεχωρίζουν αληθινά. Ανάμεσά τους, πέραν πάσης αμφιβολίας, συγκαταλέγεται και το Albums and Singles 1982 – 1989 των Red Lorry Yellow Lorry. Για την ακρίβεια, ο τετραπλός αυτός δίσκος, που κυκλοφορεί στις 24 Φεβρουαρίου, είναι μια εξαιρετικά δελεαστική προσφορά, αφού περιλαμβάνει τα άλμπουμ Talk About the Weather (1985), Paint your Wagon (1986), Nothing Wrong (1988) και Blow (1989), εμπλουτισμένα με τα singles, b-sides και remixes, που ανεβάζουν το συνολικό αριθμό των τραγουδιών στα 73! Όπως είναι αναμενόμενο, οι επιμέρους δίσκοι έχουν αποτυπωμένα τα εξώφυλλα των εκδόσεων βινυλίου, ενώ υπάρχει και βιβλιαράκι με αποκλειστική εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη του David Wolfenden (ναι, κι εγώ ξαφνιάστηκα που δεν την έδωσε ο Chris Reed). Τώρα που όλα αυτά έχουν ειπωθεί, ακούω (για πρώτη φορά το τελευταίο ημίωρο) το In a World και συνεχίζω ακάθεκτος πριν με πιάσει η νοσταλγία και αρχίσω να βάζω βινύλια της εποχής.

Μπαίνουμε λοιπόν στη Μηχανή του Χρόνου και μεταφερόμαστε στο Leeds στις αρχές της δεκαετίας του ’80, τότε που η τοπική κοινωνία μιλούσε για τα παιδιά της που μεσουρανούσαν σε διεθνές επίπεδο. Για τους Soft Cell και τους Sisters of Mercy. Τότε που το post-punk και το gothic rock έδεναν περισσότερο από ποτέ με τη συννεφιά και το ψιλόβροχο, γεννώντας νέα συγκροτήματα επηρεασμένα από τους ήχους τους. Τότε που ο Chris Reed αποφάσισε να μετουσιώσει αυτές τις επιρροές του, με drum machine (κλασικά), βαρύγδουπο μπάσο και κιθάρες που είχαν αδυναμία στο distortion, φτιάχνοντας τους Red Lorry Yellow Lorry. Οι Lorries, που είχαν επίσης ως μέλη τους Mark Sweeney (Martin Fagan), Steve Smith και Mick Brown, αρχικά δήλωναν πως δεν είχαν σχέση με το goth, αλλά στην πορεία φάνηκαν πιο ανεκτικοί, όταν η αυξήθηκε η δημοτικότητά τους στους κύκλους των ρομαντικών μαυροντυμένων. Τράβηξαν αμέσως την προσοχή των υπεύθυνων της Red Rhino Records, στην οποία κυκλοφόρησαν τα δύο πρώτα άλμπουμ τους, που θα βρείτε στην κυκλοφορία αυτή, με τα άλλα δύο να έχουν το σήμα της Situation Two. Στα τέσσερα περίπου χρόνια που μεσολάβησαν από το σχηματισμό τους μέχρι την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ έβγαλαν διάφορα singles, αρχής γενομένης από το Beating My Head, που έκανε άμεσα την εμφάνισή του στον ανεξάρτητο κατάλογο επιτυχιών του ΝΜΕ. Με τα άλλα singles που ακολούθησαν, αλλά και τις δύο εκπομπές με τον John Peel, που κυκλοφόρησαν το 2014 ως μέρος του See Τhe Fire, τα πράγματα είχαν ωριμάσει για το μεγάλης διάρκειας ντεμπούτο τους, το Talk About Τhe Weather, που βγήκε το 1985.

Ο δίσκος αυτός είναι ο πιο πανέμορφα ακατέργαστος που κυκλοφόρησαν και γι‘ αυτό θεωρείται από τους die hard οπαδούς ως ο καλύτερός τους. Σημείωσε καλές πωλήσεις και έφτασε στο #3 του ΝΜΕ indie rock chart, όντας απόλυτα προσαρμοσμένος στα σκοτεινά post-punk και gothic δεδομένα της εποχής. Τραγούδια όπως τα Hand on Heart και Hollow Eyes, αλλά και το This Today που ακούγεται σα να είναι γραμμένο από τους Joy Division στα καλά τους, επιβεβαίωσαν με τον καλύτερο τρόπο τον κατεστημένο ποιοτικό ήχο των singles που είχαν προηγηθεί. Και δεν ήταν μόνο αυτά, αλλά το σύνολο των οκτώ τραγουδιών του δεν είχε καμία μετριότητα. Είμαι σίγουρος ότι το Strange Dream θα έκανε τη Siouxsie να έχει nightmares και θα άγχωσε τους Sisters, οι οποίοι θα ήθελαν να είχαν γράψει το Happy. Αυτό το τελευταίο είναι ένα τραγούδι, που θα ήθελα πολύ να ακούσω «πειραγμένο» από τον Steven Wilson. 

Το Paint your Wagon ακολούθησε την επόμενη χρονιά, φτάνοντας στην ίδια θέση του indie rock chart του ΝΜΕ, διαπνεόμενο από την ίδια ακριβώς φιλοσοφία της μικρής συνολικής διάρκειας και του σκοτεινού ήχου. Είχε τραγούδια που ικανοποιούσαν κάθε ορκισμένο φίλο του ανεξάρτητου ήχου, με εξέχοντα τα Walking Οn Υour Hands, Jipp, Tear Me Up, Mescal Dance, αλλά και τα Head on Fire και Which Side, που παρέπεμπαν στους αγαπημένους τους Joy Division. Κι ύστερα απ’ αυτά, άντε να τους πίστευε κανείς, όταν έλεγαν πως οι κυριότερες επιρροές τους ήταν οι Wire και οι MC5.  

Έχοντας χτίσει τη φήμη τους, υπέγραψαν στην εταιρεία Situation Two, θυγατρική της Beggars Banquet, που προωθούσε indie κυκλοφορίες μέσω της πολυεθνικής WEA, η οποία είχε στο ενεργητικό της μπάντες όπως οι Cult, Bauhaus, Tones Οn Tail και The Charlatans. Κάποιοι φίλοι τους είδαν με δυσπιστία αυτή τη μετακόμισή τους, αλλά όταν άκουσαν τα τραγούδια του Nothing Wrong (1988), διαπίστωσαν πως ο τίτλος του ίσχυε στο ακέραιο. Βέβαια, η ακατέργαστη αίσθηση είχε υποχωρήσει, κυρίως λόγω της παραγωγής του Bill Buchanan. Τo εισαγωγικό φερώνυμο τραγούδι και το Hands Off Me έδειξαν την κλάση της μπάντας, αποδεικνύοντας σήμερα ότι είναι διαχρονικά. Το Open Up, που είχε αναδειχτεί single της εβδομάδας στο NME και εδώ φυσικά υπάρχει, όπως και όλα τα πανέμορφα singles τους, είχε συμπεριληφθεί στο άλμπουμ μόνο στην αμερικανική κόπια. Η  δε επιλογή του Only Dreaming ως single αναζωπύρωσε αρχικά τα σενάρια περί ηχητικών «συμβιβασμών», ενώ η 53 δευτερολέπτων διασκευή του Time is Tight των Booker T & the MG’s ξάφνισε τους πάντες. 

Κι έτσι την επόμενη χρονιά φτάσαμε στον θεωρούμενο ως ποιοτικό τους επίλογο, το πεντακάθαρο, παρά την διαλυόμενη ομίχλη στην ατμόσφαιρα, Blow. Ο παραγωγός Harold Burgon, λόγω προϊστορίας, άφησε διακριτικά πίσω το goth προφίλ της μπάντας, παραμένοντας μεν πιστός στο post-punk, αλλά με σαφή indie rock προσμείξεις. Tα Happy Τo See Me, Heaven και φυσικά το In Α World κρατούν τα σκήπτρα από έναν όμορφο δίσκο που αγάπησαν περισσότερο οι καινούργιοι φίλοι τους, παρά όσοι τους γνώρισαν στους τρεις προηγούμενους.  

8/10

 

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα