Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017 16:02

Soccer Mommy – Collection (Fat Possum Records, 2017)

Written by 

Η εποχή του “word of mouth” για τη διάδοση της μουσικής έσβησε με ταυτόχρονα με τη γέννηση του διαδικτύου. Σωστά; Ναι, αλλά και όχι μαζί! Μπορεί μεν η ενημέρωση, ακόμα και η εμπειρία ενός μυθικού live που έλαβε χώρα ακόμα και μισό αιώνα πριν να απέχει δυο - τρία κλικ, αλλά ακόμα και σε αυτήν την εποχή της εύκολης εμπειρίας, που αναμφίβολα καταστρέφει τη μαγεία της ακρόασης της μουσικής, φαίνεται πως υπάρχει χώρος για τη σχετική αναβίωση του “word of mouth”. Κι αυτός ο χώρος λέγεται Bandcamp.

Βέβαια, το να χτίσεις τη φήμη σου μέσα από το Bandcamp μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο, αλλά, να που κάποιες φορές το όνειρο παίρνει σάρκα και οστά. Όπως στην περίπτωση της Sophie Allison, φοιτήτριας του πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης με καταγωγή από το Nashville, που απέκτησε το δικό της καθόλου ευκαταφρόνητο κοινό με μικρής διάρκειας κυκλοφορίες που συστήνονταν ως «Τραγούδια από την κρεβατοκάμαρά μου» και «Τραγούδια για όσους λυπήθηκαν πρόσφατα». Προφανώς, έτσι εξηγείται η ετικέτα bedroom-pop που δόθηκε στη μουσική της, πέρα από την προφανέστερη και σαφώς πιο αιτιολογημένη lo-fi. Μην τα παίρνετε όμως και πολύ στα σοβαρά αυτά. Η Sophie Allison, που τώρα αποτελεί την ψυχή των Soccer Mommy, γράφει μουσική που παραπέμπει στον ανεξάρτητο 80’s ήχο της εταιρείας Cherry Red, με την ήπια κιθάρα στο επίκεντρο και πολλή αγάπη για τις Marine Girls.

Η «Συλλογή» αποτελείται από έξι επανεκτελέσεις τραγουδιών που είδαν το φως για πρώτη φορά μέσω του Bandcamp και δύο νέα τραγούδια, το “Allison” και το “Out Worn”. Η μπάντα εκτός από την Sophie (κιθάρα και φωνητικά) αποτελείται από τους Thomas Borrelli (ντραμς και δεύτερα φωνητικά), Kelton Young (κιθάρα) και Jacob Corenflos (μπάσο). Εκτάκτως παίζει synth ο Casey Weissbuch στο "Out Worn", ενώ όλα τα τραγούδια φέρουν την υπογραφή της Sophie.

Ακούγοντας το δίσκο, από την πρώτη κιόλας στιγμή καταλαβαίνει κανείς ότι οι Soccer Mommy αγαπούν το συναίσθημα, αλλά και τη διαδικασία να προσπαθούν να το περιγράψουν με νότες. Επειδή όμως, παράλληλα, αγαπούν και τις Marine Girls τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται διπλά ενδιαφέροντα. Τη δε αγάπη τους για τη μοναδική παρέα της Tracey Thorn αποπνέει ολόκληρο το άλμπουμ και πιο συγκεκριμένα τα τραγούδια “Alison” και “3 am at a Party”, όπου η συναισθηματική πλευρά της ενηλικίωσης έχει την τιμητική της, με στίχους όπως “I wish you never got your heart so broke. I wish you didn’t sleep with her when you were drunk. You deserve better yet you’ll never see.” Σας θυμίζει κάτι για τα γυναικεία γκρουπ της Cherry Red της δεκαετίας του ’80; Αν ναι, πού να ακούσετε και τα ““Death by Chocolate” και “Waiting for Cars”, όπου το όλο κλίμα της απλότητας, αμεσότητας και συναισθηματικής υπερχείλισης απογειώνεται. Έχουν όμως κι άλλη μια «κρυφή» αγάπη, τους Yo La Tengo, την οποία δε διστάζουν καθόλου να αποκαλύψουν στα “Try” και “Benadryl Dreams”. Στο καινούργιο και πολύ καλό “Out Worn”, πέρα από όσα ήδη είπαμε, μπορεί κανείς να διακρίνει μια πινελιά από τα 70’s, ενώ το πανέμορφο “Inside Out” διεκδικεί επάξια τον άτυπο τίτλο του πιο χαρούμενου τραγουδιού, σε ένα δίσκο που απογειώνεται λόγω της παλιομοδίτικης υφέρπουσας μελαγχολίας του.

7/10


Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα