Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017 17:36

V.A. - Revolutionary Spirit - The Sound of Liverpool 1976-1988 (Cherry Red Records, 2018)

Written by 

Η «διαμάχη» μεταξύ του Liverpool και του Manchester είναι κατά βάση διαχρονικά ποδοσφαιρική. Κι όμως, κάποτε ήταν και μουσική. Στην πρόσφατη συλλογή Manchester North of EnglandStory of Independent Music Greater Manchester 1977-1993 είχαμε την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με ένα μεγάλο και αρκετά πλήρη οδηγό των συγκροτημάτων που συνδέθηκαν με τη συγκεκριμένη πόλη. Τώρα, έρχεται η σειρά του «αιώνιου αντίπαλου» μέσα από το Revolutionary Spirit - The Sound of Liverpool 1976-1988, που κι αυτό καλύπτει περίπου το ίδιο χρονικό διάστημα. Και, μάλιστα, οι δημιουργοί της συλλογής αυτής είναι οι ίδιοι που έκαναν, μεταξύ άλλων, όχι μόνο εκείνη που αφορά το Manchester, αλλά και τις Scared To Get Happy, Still In Dream και Silhouettes And Statues.

Το δελεαστικό αυτό box set αποτελείται από πέντε cds, που καλύπτουν το «δεύτερο κύμα» της μουσικής του ευρύτερου Merseyside κατά το χρονικό διάστημα από το 1976 μέχρι το 1988, αλλά και ένα ένθετο βιβλιαράκι πενήντα έξι σελίδων με πληροφορίες για κάθε συγκρότημα που συμμετέχει. Μάλιστα, μερικές φορές τα στοιχεία είναι γραμμένα από τα ίδια τα μέλη των συγκροτημάτων με τις φωτογραφίες να ανήκουν στο προσωπικό τους αρχείο, ενώ υπάρχουν και κείμενα από κλασικές φιγούρες της μουσικής σκηνής της εποχής, όπως των Bernie Connor, Mike Badger, Yorkie και Joe McKechnie. Φυσικά, θα συναντήσετε πασίγνωστα ονόματα, κλασικά και σπάνια τραγούδια της εποχής, αλλά και ακυκλοφόρητες συνθέσεις των Echo And The Bunnymen, Teardrop Explodes, OMD, The Las, Frankie Goes To Hollywood, Dead Or Alive, China Crisis, Flock Of Seagulls, Wild Swans και Big In Japan. Κι όλα αυτά για ορεκτικό, αφού το κυρίως πιάτο είναι πλούσιο και πολύ ενδιαφέρον. 

Η μουσική ιστορία εδώ ξεκινά το 1976, έχοντας ως κληρονομιά την τεράστια επιτυχία που γνώρισαν οι Beatles και το πρώιμο punk των Deaf School, που αποδείχτηκαν πολύ πιο επιδραστικοί, απ’ ό,τι θα περίμενε κανείς για τη μουσική σκηνή της περιοχής. Ο πρώτος δίσκος του box set, μάλιστα, ξεκινά με το δικό τους What Way To End It All, αν και η όλη συλλογή οφείλει το όνομά της στο τραγούδι Revolutionary Spirit των Wild Swans, το οποίο κάνει την αρχή στον τρίτο δίσκο. Ήδη έχουμε δει ότι συμμετέχουν οι πρωτοπόροι punk πρωταγωνιστές του Liverpool, οι Big In Japan, που την εποχή εκείνη ήταν μια κατηγορία μόνοι τους, μαζί με τους Spitfire Boys. Ύστερα, την εποχή του post punk, ήρθαν οι ανεξάρτητες παραγωγές και οι μικρής εμβέλειας δισκογραφικές εταιρείες. Μία από αυτές ήταν και η περίφημη Zoo Records, που ίδρυσαν οι David Balfe και Bill Drummond των Big In Japan. Κάπως έτσι οριοθετείται η εποχή που διαμορφώθηκε ό,τι κάποιοι συνηθίζουν να ονομάζουν ως ήχο του Liverpool, αν και, ουσιαστικά, δε μπορούμε κυριολεκτικά να μιλάμε τόσο για έναν ήχο ή ένα μουσικό ρεύμα με ιδιαίτερα και σαφώς διακριτά χαρακτηριστικά, όσο για συγκροτήμτα που έδρασαν σε μια συγκεκριμένη περιοχή με λίγο - πολύ κοινές αφετηριακές επιρροές, που όμως ακολούθησαν διάφορους δρόμους. Ανάμεσα στα σημεία αναφοράς ήταν η μουσική που φιλοξενήθηκε στο θρυλικό κλαμπ Cavern, το παλιό και το νέο, με κλασικες φιγούρες τους Roger Eagle, Probe Records και Geoff Davies, που εν μέρει διαμόρφωσαν το γούστο του κοινού με τις υπέροχες μουσικές τους.    

Πάμε, λοιπόν, να ακούσουμε μουσικές από το Merseyside για κάθε (rock και pop) γούστο. Τους πέντε δίσκους του Revolutionary Spirit - The Sound of Liverpool 1976-1988, καταρχάς τιμούν με την παρουσία τους αρκετά χαρακτηριστικά συγκροτήματα της εποχής, σε ακυκλοφόρητες ή γνωστότερες στιγμές τους. Ανάμεσα σε αυτές, υπηερήφανα ξεχωρίζουμε (κατά παράφραση της γνωστής έκφρασης) το φερώνυμο κλασικό τραγούδι των Big In Japan, τα Rescue και The Pictures On My Wall των Echo And The Bunnymen, το Birds Fly (Whisper To A Scream) των Icicle Works, το Jean’s Not Happening των Pale Fountains, τα Sleeping Gas και When I Dream των The Teardrop Explodes, το Black Leather των Nightmares In Wax, το Bunker Soldiers των Orchestral Manoeuvres In The Dark, το Telecommunication των A Flock Of Seagulls, το African And White των China Crisis, το Two Tribes των Frankie Goes To Hollywood, το Human Features του Black, το The First Picture Of You των Lotus Eaters, τα Way Out και Get Down Over των The La’s, καθώς και το Didn’t We Have A Nice Time? (And All My Friends Are Here) των Tempest.

Πέρα όμως από τα γωστότερα ονόματα, θα ήθελα να εστιάσω σε κάποια τραγούδια που επίσης προσδίδουν πολλούς πόντους στη συλλογή αυτή, τα οποία ανήκουν σε λίγο ως πολύ συγκροτήματα που έτυχαν μικρότερης δημοτικότητας. Μεταξύ του διακρίνω τα κορυφαία What A Way To End It All και Don’t Stop The World των πολύ καλών Deaf School, το Devil Laughing των Benny Profane που θυμιζει τους Smiths, το Superman των Attempted Moustache, το Down At The Zoo των Those Naughty Lumps, το Launderette των A Formal Sigh, το A Gigantic Raft In The Philippines των It’s Immaterial, το Playing For Time των Send No Flowers, το Are You Ready For That Feeling? των Virgin Dance, το Kardomah Café (2017 Mix) των The Cherry Boys, το Contrasting Strangers των The Light, καθώς και το Το Touch των Lori And The Chameleons θυμίζει τους 16 Bit.

Υπάρχει, επίσης, γλαφυρή αναφορά στα μεσουρανούντα 80’s με τα Dalek I Love You (Destiny) των Dalek I και Don’t Let Go των Pink Industry. Ακόμα και ο Αμερικανικός ήχος έχει εκπροσώπηση, τόσο με το When You’re In των The Davincis, που θυμίζει τους Rain Parade και τους The Smithereens, όσο και με το surf μέσω του Only In America των Exibit B. To punk έχει την τιμητική του κυρίως με τα British Refugee των Spitfire Boys, το Toxteth των Public Disgrace και το Morning, Noon And Night των Glass Torpedoes. Το υπέροχο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του πρώιμου ήχου της Cherry Red Records ξαναζεί μέσω του 194 Radio City των Jaqui & Jeanette, που συναντήσαμε και στη συλλογή Sharon Signs to Cherry Red καιθυμιζει τις εξαιρετικές Villies, ενώ το Lil’s Gone To Paris των Ded Byrds έχει κάτι από τους The Fall. Το ευρύτερο post punk, εκπροσωπείται επάξια και με τα Breakthrough In Grey Room των 0-51, που θυμίζει τους υπέροχους Penetration, το Today’s Mystery Is… των Dance Party, παρά το λοξοκοίταγμα προς το new wave, το The Doctor των Geisha Girls με το ελιτίστικο στυλ και το υπέροχο σόλο κιθάρας του, το πολύ καλό Intercontinental των Afraid Of Mice που δείχνει πώς θα έπαιζαν post punk οι Rush, το ανατρεπτικό Tantric Wipeout των Walking Seeds, όπως και το Dance των Cyclic Amp, που δε μπορεί να μη σε κάνει να θυμηθείς τους Alien Sex Fiend

Για το τέλος άφησα δύο πολύ καλά τραγούδια, που προσωπικά ξεχώρισα από το σύνολο, χωρίς να θέλω να φανώ βλάσφημος στα υπόλοιπα και δη σε όσα από αυτά είναι καταξιωμένα: το Oceanic Explorers των Ex Post Facto και το My War των Western Promise.

7,5/10

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα