Τρίτη, 17 Απριλίου 2018 14:00

New York Dolls – Personality Crisis: Live Recordings & Studio Demos 1972-1975 (Cherry Red Records, 2018)

Written by 

Πίσω στο 1971 οι Κούκλες της Νέας Υόρκης από το Manhattan ήταν μια πολύ εκκεντρική hard rock μπάντα, που αγαπούσε πολύ να προκαλεί, αλλά και να παίζει καλή και, κυρίως, πρωτοποριακή μουσική. Και μάλιστα, τόσο μπροστά από την εποχή της, που έχει χαρακτηριστεί από το σύνολο σχεδόν των μεταγενέστερων κριτικών ως πρόδρομος της επερχόμενης καταιγίδας του punk rock. Η πορεία των πραγμάτων έδειξε πως, με τέτοιους μουσικούς στη σύνθεσή τους, οι New York Dolls δε μπορούσαν να είναι πλασμένοι για μικρότερα ή, έστω, συνηθισμένα πράγματα. Εγγύηση γι’ αυτό αποτελούσαν οι κιθαρίστες Johnny Thunders και Sylvain Sylvain, ο τραγουδιστής David Johansen, ο μπασίστας Arthur Kane και ο πρόωρα χαμένος ντράμερ Billy Murcia. Οι τύποι αυτοί έπαιζαν δυνατό και ως επί το πλείστον σκληρό rock, φορώντας όμως γυναικεία κυρίως σατέν ρούχα, ψηλά τακούνια, έντονο μακιγιάζ και εκκεντρικά καπέλα, σε ένα drag queen / glam rock στυλ. Κι αν στις μέρες μας κάτι τέτοιο δεν προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση, να είστε σίγουροι πως δεν ίσχυε το ίδιο σαρανταεπτά χρόνια πριν. Κάποιοι θεώρησαν εξαρχής την εμφάνισή τους ως ένα έξυπνο τρικ, προκειμένου η μπάντα όχι μόνο να ξεχωρίσει από το συρμό, αλλά να μπει στην πρώτη γραμμή των μουσικών δρώμενων, εκμεταλλευόμενη το όποιο κοινό είχε «στρατευμένο» γούστο.

Μη χαθείτε όμως σε εικασίες, που δεν οδηγούν πουθενά και, τελικά, δεν έχουν καμία απολύτως σημασία για όσους ασχολούνται αποκλειστικά με τη μουσικοί. Κι αυτοί (πάντα ήθελα να πιστεύω πως) είναι οι περισσότεροι. Αναμφισβήτητο γεγονός είναι το ότι αν οι New York Dolls δεν έγραφαν καλά τραγούδια, δε θα αρκούσε με τίποτα η εμφάνισή τους να τους οδηγήσει σε τέτοια καταξίωση. Άλλωστε, θυμηθείτε πως πολλοί, ιδιαίτερα στα αμέσως επόμενα χρόνια, προκάλεσαν εμφανισιακά, αλλά σχεδόν κανείς δεν έχει τη φήμη τους, ιδιαίτερα στο πέρασμα του χρόνου. Κι αυτό δε χρειάζεται καν να το πω σήμερα εγώ, αφού ήδη το έχουν πει οι κατεξοχήν αρμόδιοι και δηλωμένοι θαυμαστές του συγκροτήματος: Ramones, The Damned, Sex Pistols, Kiss, Morrissey και Guns N’ Roses.

Κοινή συνισταμένη όλων των απόψεων σχετικά με τη Νεοϋορκέζικη μπάντα είναι ότι αυτή δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το έργο της, ενώ αρκετοί πιστεύουν πως οι δύο στούντιο δίσκοι της στη θρυλική εταιρεία Mercury δεν αποτύπωσαν τις αληθινές της δυνατότητες, για λόγους ανεξάρτητους από τη συνθετική και εκτελεστική της ικανότητα. Ειδικότερα για όσους έχουν αυτήν την τελευταία άποψη, αλλά και όλους ανεξαιρέτως τους φίλους της ηλεκτρικής μουσικής, έρχεται η κυκλοφορία του Personality Crisis: Live Recordings & Studio Demos 1972-1975 για να φέρει στο φως όσο πιο πλήρη γίνεται την εικόνα της μπάντας μέσα από πέντε ψηφιακούς δίσκους, που περιλαμβάνουν αφενός demo sessions πριν μπει στο στούντιο της Mercury και αφετέρου ηχογραφήσεις από ζωντανές εμφανίσεις και ραδιοφωνικές εκπομπές. Ειδικότερα στον πρώτο δίσκο συναντάμε studio demos, από τα οποία εννέα ηχογραφημένα τον Ιούνιο του 1972 στο Blue Rock Studio της Νέας Υόρκης, τέσσερα ηχογραφημένα τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς στα Βρετανικά Escape Studios και πέντε ηχογραφημένα το Μάρτιο του 1973 στα Planet Studios της πόλης τους. Ο δεύτερος δίσκος αποτελείται από δεκαοκτώ ακόμα demos ηχογραφημένα στα Planet Studios, ο τρίτος έχει ζωντανές ηχογραφήσεις του 1973, τρεις από το γνωστό και στις μέρες μας Bataclan του Παρισιού, οκτώ από το Michigan Palace του Detroit και επτά από το My Father’s Place του Long Island από τον Απρίλιο του 1974. Ο τέταρτος δίσκος ξεκινά με πέντε ακόμα τραγούδια από το ίδιο κλαμπ, εννέα από το live τους στο Vancouver και τέσσερα από εκείνο στο Dallas. Ο τελευταίος δίσκος αρχίζει με πέντε ακόμα τραγούδια από το ίδιο live και ολοκληρώνεται με δώδεκα από την εμφάνισή τους στη Νέα Υόρκη το 1975.

Στην κυκλοφορία αυτή θα ακούσετε πρώιμες εκδοχές κλασικών τραγουδιών τους που έγραψαν ιστορία, όπως των Personality Crisis, Trash, Puss ‘n’ Boots, Jet Boy, Stranded in the Jungle, Pills, Babylon, Bad Girl και Who are the Mystery Girls. Ειδικότερα, τα εικοσιδύο τραγούδια που ηχογράφησαν στα στούντιο Planet, τέσσερις μόνο μήνες πριν το ντεμπούτο στούντιο άλμπουμ τους σε παραγωγή του Todd Rundgren, θεωρούνται από τους αφοσιωμένους φίλους τους ως οι καλύτερες στούντιο ηχογραφήσεις τους. Σχεδόν όλα από αυτά βρήκαν τη θέση τους στα επίσημα άλμπουμ, με εξαίρεση τη διασκευή του (Give Him a) Great Big Kiss του γυναικείου γκρουπ των Shangri-Las, ενώ ξεχώρισαν και άλλες διασκευές που έκαναν στα τραγούδια Hoochie Coochie Man του Willie Dixon, Back In the USA του Chuck Berry, Seven Day Weekend του Gary U.S. Bonds και Pills του Bo Diddley. Φυσικά η όλη κυκλοφορία είναι remastered και συνοδεύεται από βιβλιαράκι με εκτενή σχόλια και χαρακτηριστικές φωτογραφίες.

Με αυτό το box set θα έχετε την ευκαιρία να διαπιστώσετε πόσο σημαντική ήταν η μπάντα από τη Νέα Υόρκη και, ταυτόχρονα, πόσο λάθος είχε ο ‘Whispering’ Bob Harris, γνωστός τηλεπαρουσιαστής και παραγωγός του Radio One, που είχε αποκαλέσει τους New York Dolls ως «ατάλαντους ερασιτέχνες», που προσπαθούν να κερδίσουν δόξα, μιμούμενοι τους Rolling Stones και τον David Bowie. Και πότε όλα αυτά; Στα 70’ς, που οι πιαθνότητες να ανήκεις σε ένα rock συγκρότημα και να μην ξέρεις να παίζεις καλά μουσική ήταν πραγματικά λίγες, σε σχέση με ό,τι ακολούθησε τις επόμενες δεκαετίες. Θα διαπιστώσετε ότι η μπάντα αυτή, που πήρε το όνομά της από ένα τμήμα τοπικού νοσοκομείου όπου επισκευάζονταν κούκλες που είχαν σπάσει παιδιά, έπαιζε ωμό rock που έσφυζε από αμφισβήτηση και ηδονισμό. Κι όταν μιλάμε για rock κυριολεκτούμε, αφού οι καταβολές των πρωτεργατών της μπάντας Murcia και Sylvain ανέτρεχαν στους The Who, τους οποίους έδειξαν πόσο αγαπούσαν με την πρώτη μπάντα τους, τους The Pox, αλλά και εκείνες της γνωστής στον περίγυρο φυσιογνωμίας του Johnny Thunders, που μόλις είχε παρατήσει το μπάσο για χάρη της κιθάρας. Μαζί με αυτούς βάλτε τον Johansen, που όντως ήθελε να μοιάσει στον Mick Jagger και ισχυριζόταν (ψευδώς) ότι είχε πρωταγωνιστήσει σε δύο φιλμ πορνό. Ναι, όντως η κατάσταση ήταν περίεργη και οι τύποι τόσο υπερόπτες, όσο κάποιοι που ήθελαν τη δεκαετία του ’70 να ξεχωρίσουν στο rock στερέωμα, μη διστάζοντας να δηλώσουν ότι οι Velvet Underground ήδη απευθύνονταν στην παλιά σχολή, παρά στη νέα.

Τα υπόλοιπα είναι λίγο - πολύ ιστορία, η οποία ουσιαστικά αρχίζει με τη διθυραμβική παρουσίαση του Roy Hollingworth και το εξώφυλλο στο Melody Maker, που έφερε στις συναυλίες τους τούς Lou Reed, John Cale και Alice Cooper. Ύστερα άρχισαν οι επαφές και το «μπλέξιμο» με τους μάνατζερς και τους ατζέντηδες, με πρώτους τους Marty Thau, Steve Leber και David Krebs, που οδήγησαν σταδιακά στις ηχογραφήσεις που περιλαμβάνονται στο Personality Crisis: Live Recordings & Studio Demos 1972-1975. Κομβικής σημασίας ήταν η συνάντησή τους με το ζεύγος Malcolm McLaren και Vivienne Westwood, το οποίο τους προέτρεψε να εμφανιστούν στη χώρα του κι έτσι έπαιξαν τα Jet Boy και Looking for a Kiss στη σημαντική τηλεοπτική εκπομπή The Old Grey Whistle Test.

Στις ηχογραφήσεις αυτές βλέπουμε την επιρροή των T. Rex, τους παράλληλους δρόμους με τους Yardbirds, το Raw Power των Iggy & the Stooges, αλλά και μεγάλους δημιουργών του blues και της soul, όπως των Bo Diddley, Sonny Boy Williamson και Eddie Floyd. Η ιστορία της μπάντας, λοιπόν, είναι όλη εδώ παρούσα σε όλο το trash μεγαλείο της. Μιας μπάντας που απέδειξε κάτι που έγινε πεποίθηση λίγα χρόνια αργότερα: ότι, τελικά, δεν υπάρχει αρνητική δημοσιότητα, αφήνοντας πολλούς έκθετους, όπως τον Mark Plummer, συντάκτη του Melody Maker, που είχε δηλώσει με αφορμή τη συμμετοχή τους σε φιλανθρωπική συναυλία στο Empire Pool του Wembley μαζί με τους Rod Stewart & The Faces και τους Pink Fairies, ότι οι Dolls έπαιξαν κάτι που πιθανώς ήταν ένα από τα χειρότερα σετ που είχε δει στη ζωή του. Αλήθεια, τι Personality Crisis πρέπει να πέρασε λίγο αργότερα ο τύπος αυτός...

 

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα