Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2018 11:28

V. A. - C89 (Cherry Red Records, 2018)

Written by 

Ναι, φαντάζομαι πως κάτι σας θυμίζει, ιδίως αν αφαιρέσετε τρία. Η θρυλική κασέτα C86, που διανεμήθηκε με ταχυδρομικές παραγγελίες μέσω του τεύχους Μαϊου - Ιουνίου 1986 του ΝΜΕ, έκανε περίπου σαράντα χιλιάδες πωλήσεις. Πέραν όμως αυτού, σημαντικότερο είναι πως συνέβαλε τα μέγιστα στην "οριοθέτηση" και διάδοση του indie rock ήχου. Αυτού που στην πορεία αποδείχτηκε πολύ πιο σημαντικός από ό,τι τότε φαινόταν πως θα είναι, τουλάχιστον για δέκα χρόνια μετά την εμφάνισή του. Θεωρήθηκε, μάλιστα, από την αρχή ως ιδιαίτερα επιδραστική, αφού έβγαλε μαζικά στην επιφάνεια ένα φρέσκο κατά κανόνα power pop ήχο, που έδινε βαρύτητα σε πανέμορφα μελωδικές κιθάρες, παίζοντας με τα όρια της rock. Στην πρωτότυπη μορφή της περιλέμβανε εικοσιδύο τραγούδια, δηλαδή όσα περίπου χωρούσαν κατά μέσο όρο σε μια εννενηντάρα κασέτα. Αρχικά η κασέτα αυτή επανακυκλοφόρησε σε μορφή βινυλίου από τη Rough Trade Records και ακολούθως ως τριπλό cd από την Cherry Red Records με πενήντα επιπλέον τραγούδια ανάλογου ύφους από την ίδια χρονική περίοδο. Η μεγάλη ανταπόκριση του κοινού οδήγησε την εταιρεία να κυκλοφορήσει το τριπλό C87, με εβδομήντα τέσσερα τραγούδια, για να γιορτάσει τη συμπλήρωση τριάντα ετών από την αρχική κυκλοφορία της C86. Ύστερα από όλα αυτά, ήρθε αναμενόμενα το τριπλό C88, για να φτασουμε έτσι στο επίσης τριπλό CD box της C89, που θα συστηθεί στο κοινό στις 27 Ιουλίου. 

Μιλώντας για την indie rock μουσική του 1989, δε μιλάμε απλά για τον ήχο που κυριάρχησε στα τέλη της δεκαετίας του ’80, αλλά και για εκείνον που έμεινε ψηλά στις προτιμήσεις του κοινού μέχρι και τα πρώτα χρόνια της επόμενης δεκαετίας. Τη χρονιά αυτή, που ο John Peel γιόρτασε τα πεντηκοστά του γενέθλια και κέρδισε ξανά πρωτιές σε διάφορες κατηγορίες ως καλύτερος DJ, οι αναγνώστες του NME ψήφισαν ως μπάντα της χρονιάς τους Wedding Present, σε αντίθεση με εκείνους του Melody Maker και του Sounds που επέλεξαν τους Mission. Κι αν θέλετε να μάθετε ποιοι βρίσκονταν, μεταξύ άλλων, στις επόμενες θέσεις, μάθετε πως ήταν οι Smiths (που είχαν ήδη δύο χρόνια στη σύνταξη), οι The Fall και οι Jesus & Mary Chain. Πλέον, η αντίληψη ότι στις ανεξάρτητες κυκλοφορίες κρύβονταν πολλά από τα διαμάντια του αμέσου μέλλοντος, έφερε σχετικά πρώιμα (κατά την προσφιλή τακτική του ενθουσιώδους ακόμα και από ένα μόνο 7’’ ΝΜΕ) στην καταξίωση μπάντες όπως οι The House of Love, The Darling Buds και The Wonder Stuff.

Με εδραιωμένη ήδη πριν το τέλος του 1989 αυτή την αντίληψη, άρχισαν οι πολυεθνικές εταιρείες να υπογράφουν με μπάντες που ξεκίνησαν ως «ανεξάρτητες», με τον αριθμό τους το 1988 να ανέρχεται στις πενήντα. Κι έτσι ήρθε το 1989, που δεν θεωρείτο πια «προδοσία» για μια θεωρούμενη ως indie rock μπάντα η ένταξή της στο δυναμικό μιας πολυεθνικής εταιρείας. Εντάξει, μπορεί ο Frank Zappa πριν εικοσιένα χρόνια να είχε πει “we’re only in it for the money”, αλλά στην προκειμένη περίπτωση η φάση δεν ήταν τέτοια. Σίγουρα ήταν λυπηρό να βλέπεις εταιρείες όπως οι Red Rhino, Rough Trade και Factory να φτάνουν σε αδιέξοδο, αλλά, κακά τα ψέματα, οι «μεγάλοι» έκαναν τη δουλειά καλύτερα, χωρίς να χρειάζεται να παρεμβαίνουν (τόσο) στα μουσικά «θέλω» των συγκροτημάτων. Όμως η ιστορία δεν είχε τελειώσει, αφού υπήρχαν ακόμα αρκετές ενεργές και επιτυχημένες, όπως οι Sarah, Woosh, Subway, Egg και άλλες.

Τη χρονιά αυτή o μύθος της Britpop και του λεγόμενου ήχου του Manchester, που επίσης λοξοκοίταζε τα 60s, ζούσε και βασίλευε, αλλά σύντομα η Αμερικανική εισβολή της Sub Pop έμελλε να αλλάξει τις ισορροπίες. Ταυτόχρονα με την druggy άποψη των συγκροτημάτων του ήχου του Manchester εμφανίζονταν όλο και περισσότερες shoegazing μπάντες, η θρυλική 4AD έκανε τα πρώτα δειλά ανοίγματα στους νέους ήχους, ενώ συγκροτήματα όπως οι Ride, Kitchens of Distinction και Lush δε δίσταζαν να λοξοδρομήσουν από τα ως τότε δεδομένα. Εν συντομία, μπορούσε εύκολα κάποιος να διαπιστώσει ότι πλέον το indie rock άρχιζε σταδιακά να δίνει τη θέση του στην αποκαλούμενη Britpop.

Με την τριπλή συλλογή C89 έχουμε την ευκαιρία να θυμηθούμε τα τελευταία ευρύτερα γνωστά και μη συγκροτήματα που αντιστάθηκαν σε αυτήν την επερχόμενη «αλλαγή», κυκλοφορώντας τραγούδια φτιαγμένα με τη γνωστή ανεξάρτητη συνταγή και ιδεολογία. Ο πρώτος της δίσκος, και ελαφρώς καλύτερος κατά τη γνώμη μου, είναι αφιερωμένος σε συγκροτήματα που δε συμπεριλαμβάνονταν στις σχετικές προηγούμενες κυκλοφορίες, τα οποία τότε έκαναν τα πρώτα τους βήματα. Εδώ θα βρείτε αρκετά τραγούδια με διακριτικές αναφορές στα ψυχεδελικά 60s, κάποια με έμφαση στην pop και κάποια που κρατούν σθεναρά το rock χαρακτήρα τους. Μεταξύ αυτών συναντάμε μερικά πολύ αξιόλογα ονόματα, όπως των εξαιρετικών The Sun And The Moon (alter ego των Chameleons), The Telescopes, New Fast Automatic Daffodils, Carter The Unstoppable Sex Machine, The Family Cat και The La’s. Φαντάζομαι ότι τέτοια ονόματα ακούγονται ως η φερέλπιδα dream team της εποχής. Εκτός κι αν σας λείπουν οι Stone Roses, τους οποίους θα βρείτε στον επόμενο δίσκο, μαζί με αρκετές μπάντες που επίσης μετείχαν στη C88, μόνο που εδώ εκπροσωπούνται με νεότερα singles ή B-sides. Μεταξύ τους βρίσκουμε τους τρελά αγαπημένους The Revolving Paint Dream (άμεσοι συγγενείς των μοναδικών Biff Bang Pow!), οι pop διανοοούμενοι Pooh Sticks, αλλά και οι Mock Turtles, Bridewell Taxis και The Popguns. Κατά τα λοιπά, υπάρχουν σημαντικοί εκπρόσωποι της κομβικής Sarah Records, όπως οι The Orchids, Another Sunny Day, Brighter και Christine’s Cat. Φυσικά, θα βρείτε και στιγμές από άλλες ανεξάρτητες εταιρείες, όπως της The Subway Organization, Playtime Records, Native Records, La-Di-Da Productions και Pink Moon Records. Επίσης, θα ακούσετε αρκετά ακυκλοφόρητα τραγούδια, κάποια τραγούδια που κυκλοφορούν σε ψηφιακό δίσκο για πρώτη φορά, αλλά και καινούργια ονόματα, όπως των The Bardots, The Seers, Po!, The Ammonites, The Ogdens, Kit, The Candy Darlings, Jane Pow και Rorschach. Η αναβίωση της εποχής ολοκληρώνεται με φωτογραφίες, όπως και πληροφορίες και σημειώσεις του Neil Taylor, που ήταν μεταξύ εκείνων που επέλξαν τα τραγούδια της C86, οι οποίες μπορούν αναμφισβήτητα να δώσουν ανάγλυφα τα μουσικά της δεδομένα της συγκεκριμένης χρονιάς.

 

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα