Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2018 15:29

The House of Love – The House of Love (Cherry Red Records, 2018 - Επανέκδοση)

Written by 

Με αφορμή τα τριακοστά γενέθλια του φερώνυμου ντεμπούτου των The House of Love, η Cherry Red Records γιορτάζει το γεγονός προσφέροντας ένα δώρο ακόμα μεγαλύτερο της σχετικής τριπλής κυκλοφορίας του 2012. Μας «κερνάει» μια πενταπλή super deluxe έκδοσή του, η οποία περιλαμβάνει όλες τις ηχογραφήσεις της μπάντας για τη θρυλική Creation Records κατά τα έτη 1987-1988, μαζί με σπάνιες εκτελέσεις και ακυκλοφόρητο bonus υλικό. Φυσικά, μέσα σε αυτά θα βρείτε όλα τα singles που κυκλοφόρησε η Λονδρέζικη μπάντα των Guy Chadwick και Terry Bickers, αρχής γενομένης από την πρωτότυπη εκδοχή των Shine On, Real Animal και Christine, μέχρι το καταληκτικό Destroy the Heart. Στον πρώτο δίσκο υπάρχει το άλμπουμ στην πρωτότυπη μορφή του, ενώ στους δεύτερο και τρίτο όλα τα τραγούδια που δε συμπεριελήφθηκαν στο άλμπουμ, μαζί με αρκετά demos και αρχικά mixes, πολλά από τα οποία δεν κυκλοφόρησαν ποτέ. Ο τέταρτος δίσκος αποτελείται από διάφορα BBC radio sessions για λογαριασμό του John Peel και ο πέμπτος από κυρίως ακυκλοφόρητα ζωντανά ηχογραφημένα τραγούδια από εμφανίσεις τους στην Utrecht και το Groningen της Ολλανδίας, στο Brighton και το Παρίσι. Η κυκλοφορία εμπεριέχει βιβλιαράκι με σχόλια του δημοσιογράφου του NME Neil Taylor, συνεντεύξεις του Chadwick και του αρχικού μπασίστα Chris Groothuizen, αλλά και σπάνιες φωτογραφίες της επίσημης φωτογράφου της μπάντας Suzie Gibbons. Μένει, άραγε, τίποτα άλλο για τα σαραντάχρονα;

Κι επειδή η μουσική είναι παντοτινή, με φυσική συνέπεια (η καλή) να βρίσκεται διαρκώς στο προσκήνιο, σίγουρα θα υπάρχουν αρκετοί που έρχονται σε επαφή μαζί της πολλά χρόνια αργότερα από τότε που πρωτοκυκλοφόρησε. Τώρα, λοιπόν, που βγαίνει πάλι μπροστά το άλμπουμ The House of Love, πρέπει να πούμε κάτι για όσους δεν είχαν την ευκαιρία να το γνωρίσουν όταν μας πρωτοσυστήθηκε. Τι να πει όμως πια κανείς για το ξεκίνημα των House of Love και για το ντεμπούτο άλμπουμ τους που ψηφίστηκε από κοινό και κριτικούς ως ένα από τα καλύτερα του 1988, για το οποίο έχουν γραφτεί ήδη τόσα πολλά; Νομίζω πως αρχικά είναι καλύτερα να δούμε τι είπαν κάποιοι που είχαν πρωτεύοντα ρόλο στην κυκλοφορία του.

Ο Guy Chadwick πριν από έντεκα χρόνια σε μια συνέντευξή του είχε δηλώσει ότι όλα είχαν ως αφορμή το Christine, το οποίο ήταν το τραγούδι που του έδωσε την τελική ιδέα για τη μπάντα που ήθελε να φτιάξει και τους μουσικούς που έπρεπε να αναζητήσει. Αρχικά φανταζόταν γυναικεία φωνητικά και ένα συγκρότημα που θα είχε στυλ και ήχο κατά τα πρότυπα των Velvet Underground. Τόνισε το πόσο κομβική ήτανη απώλεια της Andrea Heukamp (κιθάρα, φωνητικά), την οποία θεωρούσε το ίδιο σημαντική με τα λοιπά μέλη της μπάντας, τους Pete Evans, Terry Bickers και Chris Groothuizen. Ο Alan McGee, ιδιοκτήτης της Creation Records, την ίδια χρονιά είχε πει πως οι House of Love υπήρξαν μια από τις σπουδαιότερες μπάντες της Creation και μια από τις πιο rock’n’roll ever, λόγω του Guy Chadwick, ο οποίος αν και ήταν τρελός, κορόιδευε τον κόσμο πως ήταν φυσιολογικός. Θυμήθηκε πως ήδη από το 1987 έμοιαζαν άπιαστοι, έχοντας τον χαρισματικό Terry Bickers στη σύνθεσή τους, αλλά και κάμποσες σημαντικές ηχογραφήσεις, πριν καν το ντεμπούτο τους.

Τα πρώτα βήματα του συγκροτήματος είναι πραγματικά άξια αναφοράς και γεμάτα από ενδιαφέρουσες ιστορίες. Επιλέγω εκείνη που ο Guy έφτασε μια ανάσα από το να γνωρίσει έναν από τους ήρωές του, τον Lou Reed, ο οποίος περιόδευε στην Αγγλία και έπαιζε δύο live στο Brixton Fair Deal, που αργότερα μετονομάστηκε σε Brixton Academy. O Guy μετά το πρώτο live κατόρθωσε να δώσει μια demo κασέτα στο μάνατζερ του Lou Reed, στην οποία περιλαμβανόταν το Destroy the Heart, και την επόμενη μέρα έλαβε τηλεφώνημά του και πρόσκληση να έρθει στη συναυλία, όπου θα συναντούσε τον ίδιο τον Lou, ο οποίος είχε ενθουσιαστεί από τα τραγούδια της κασέτας. Στο ραντεβού όμως αυτό ο Guy δεν πήγε, διότι στο μεταξύ έμαθε ότι η εταιρεία τους, η RCA τους είχε απορρίψει. Έτσι, μετά από λίγους μήνες φτάσαμε στο γνωστό live του Electric Ballroom, όπου ο Guy, βλέποντας τους Jesus & Mary Chain να παίζουν, αποφάσισε να συνεχίσει ό,τι είχε αφήσει μισοτελειωμένο και να φτιάξει μια μπάντα που θα ήταν μια σύγχρονη εκδοχή των Velvets.

Όπως όλοι ξέρουμε, τελικά το συγκρότημα πήρε σάρκα και οστά, με το όνομά του να είναι εμπνευσμένο από το τραγούδι The Spy των Doors, που με τη σειρά του ήταν κύημα του μυθιστορήματος της Anais Nin με τίτλο A Spy in the House of Love. Κι αν δεν αρέσει σε κάποιον, ας μην παραπονιέται, αφού το εναλλακτικό προερχόμενο επίσης από τραγούδι των Doors ήταν το Horse Latitudes.

Όλα ξεκίνησαν από τον Guy Chadwick και τον Terry Bickers, οι οποίοι «έδεσαν» αμέσως και δούλεψαν μόνοι τους τις πρώτες εβδομάδες. Η επικείμενη μπάντα ήταν πλέον δεδομένο ότι θα αναβίωνε δημιουργικά της δεκαετία του ’60, οπότε ο Guy άκουγε φανατικά τους δίσκους των Velvets, Love, Doors και Beatles. Αν μάλιστα λάβετε υπόψη ότι και η ίδια η Creation Records είχε πάρει το όνομά της από τη φερώνυμη μπάντα των 60s και τα πράγματα θα αρχίσουν να μπαίνουν για τα καλά στη θέση τους. Ο neo-60s sound είχε ήδη «δείξει τα δόντια του» με μπροστάρηδες τους Television Personalities, οπότε τα χαρακτηριστικά για τη δεκετία του ’80 και υπέροχα Christine και Shine On βρήκαν το έδαφος όχι μόνο πρόσφορο, αλλά και πολύ καλά ποτισμένο. Το πρώτο κυκλοφόρησε το Μάιο του 1987 και μπήκε στο Indie Top 20, όπου παρέμεινε για οκτώ εβδομάδες. Το νερό είχε ήδη μπει στο αυλάκι για το ντεμπούτο τους, που θα κυκλοφορούσε σε λίγους μήνες.

Το The House of Love ηχηγραφήθηκε μέσα σε τρεις ημέρες, ενώ χρειάστηκαν άλλες δύο για το mix, οι οποίες αυξήθηκαν με προτροπή του Alan McGee. Της ηχογράφησης είχαν προηγηθεί αρκετές συναυλίες, οπότε τα τραγούδια ήταν ήδη πολύ καλά δουλεμένα, όταν η μπάντα μπήκε στο στούντιο. Το κλασικό πρόβλημα για κάθε indie συγκρότημα της εποχής ήταν το περιορισμένο κεφάλαιο που μπορούσε να διατεθεί για την ηχογράφηση του ντεμπούτου του. Στους House of Love όμως, μπορείτε να προσθέσετε άλλα δύο: τα πιεστικά χρονικά περιθώρια για την ηχογράφηση και το ότι αυτή έγινε χωρίς τη βοήθεια κάποιου παραγωγού. Το περίφημο “small band on an indie label” στην προκειμένη περίπτωση ίσχυε στο έπακρο, αλλά η περίπτωση του The House of Love ήταν από (τις πολλές) εκείνες που το μείγμα δεν αποδείχτηκε εκρηκτικό, αλλά εντυπωσιακό!

Ο δίσκος οφείλει ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας του σε μια «αντίθεση» που χαρακτηρίζει όχι μόνο το κορυφαίο τραγούδι του, το Christine, αλλά και όλα τα άλλα: στο ότι από τη μια έχει μινιμαλιστικες μεν, αλλά πολύχρωμες κιθάρες και από την άλλη ελαφρώς μελαγχολικούς στίχους. Θυμηθείτε όμως πως αυτή ήταν η όλη «φιλοσοφία» της ανεξάρτητης pop και rock της εποχής εκείνης, όπου τα δύο αυτά μουσικά είδη είχαν τη χαλαρότερη οριοθέτηση που γνώρισαν ποτέ. Με τραγούδια όπως τα Road, Sulphur και Salome, τη στιγμή που το Christine τότε ήταν μια κατηγορία από μόνο του, έχοντας προβληθεί και από τη μυθική συλλογή της Creation με τίτλο Doing it for the Kids, δεν ήταν καμία έκπληξη που το άλμπουμ ξεπούλησε σε λίγες εβδομάδες. Πλέον, η σχετικά βραχύβια πορεία τους είχε επισήμως αρχίσει με τους καλύτερους οιωνούς και η παρέα του Guy πολύ σύντομα επρόκειτο να έρθει αντιμέτωπη με την υψοφοβία της κορυφής, αλλά και με μια καταξίωση που φτάνει αμείωτη ως τις μέρες μας.

 

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα