Πέμπτη, 06 Σεπτεμβρίου 2018 15:53

Joe Armon-Jones – Starting Today (Brownswood Recordings, 2018)

Written by 

Η eclectic jazz κοινότητα που εδρεύει το Λονδίνο μπαίνει για τα καλά στη μουσική ζωή μας. Γεννήθηκε μέσα από τη συλλογή We Out Here και ήδη απαριθμεί γύρω στους εξήντα μουσικούς, που δρουν ατομικά και συλλογικά ως κολλεκτίβα, μοιάζοντας με το πρώτο αληθινά ελπιδοφόρο «κίνημα» της Βρετανίας εδώ και μια τριακονταετία. Αυτή τη φορά θα γίνει λόγος για τον Joe Armon-Jones, ο οποίος παράλληλα με τη δράση του ως μέλος των Ezra Collective, μας παρουσιάζει το ντεμπούτο του, στο οποίο (φυσικά) συμμετέχουν και άλλοι μουσικοί του χώρου, όπως οι Moses Boyd, Nubya Garcia και Oscar Jerome.

Η εταιρεία που έχει αγκαλιάσει την προαπάθεια, η Brownswood Recordings, ανήκει στον έμπειρο του χώρου Γάλλο club DJ και παραγωγό του BBC Radio 6 Gilles Peterson, στον οποίο ανήκαν οι εταιρείες Acid Jazz και Talkin' Loud, που συνδέθηκαν όσο καμία με την ευρύτερη αναβίωση της jazz της δεκαετίας του ’90.

Ο πολύ καλός αυτός δίσκος είναι «στοιχειωμένος» από τα πλήκτρα του Wurlitzer που παίζει ο Joe Armon-Jones, άρα είναι ποτισμένος στη new wave of jazz, ενώ έχει εμφανείς επιρροές από τη dub, το hip-hop και τη soul. Εξαιρετική σύνθεση είναι η φερώνυμη του δίσκου, όπου τραγουδά ο Ras Asheber (Afrikan Revolution), όπου έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε το τενόρο σαξόφωνο του Nubya Garcia και το μπάσο του Mutale Chashi. Σε αυτήν, η γαλήνη και το μεγαλείο της μουσικής του τεράστιου Terry Callier συνυπάρχει απολύτως αρμονικά με την κληρονομιά της παγκοσμιότητας του καλέσματος του Marvin Gaye στο Whats Going On. Όταν ο Asheber αρχίζει να τραγουδά: Starting today, Im gonna wipe the blood off these streets/ Starting today, spread love in the community, τότε ξέρεις ότι έχεις να κάνεις με ένα modern-jazz-dance ύμνο - κάλεσμα να βγεις στους δρόμους για μια αληθινή αιτία.

Το Almost Went Too Far έχει εμφανείς επιρροές από την ελτίστικη και κομψή jazz των Crusaders, που ρέπει προς τη jazz fusion, αλλά νιώθει περήφανο για το μέρος της περίφημης soul παράδοσης που μας κληροδότησε η δεκαετία του ’70. Το Mollison Dub ξεκινά με διευρυμένα από την pop τοπία της jazz, όπως εκείνα που δειλά απέδειξαν ότι μπορούσαν να παίξουν (αλλά τελικά δεν «τόλμησαν») αρκετοί μουσικοί της δεκαετίας του ‘80, τα οποία σύντομα δίνουν τη θέση τους σε πανέμορφες μουσικές εικόνες για τους πιο μυημένους. Με το Londons Face, στο οποίο συμμετέχει στα φωνητικά ο κιθαρίστας Oscar Jerome, θυμόμαστε τους BADBADNOTGOOD, απολαμβάνουμε την υπέροχη τρομπέτα του Dylan Jones, αλλά κυρίως την πολυεπίπεδη διάσταση της συγκεκριμένης σύνθεσης, το βουτηγμένο στο dub μπάσο και τα Αφρικανικά κρουστά. Το Ragify αντιπροσωπεύει την καθαρόαιμη ταξιδιάρικη πλευρά της jazz του Armon-Jones με ελεγχόμενους και απολύτως διακριτικούς αυτοσχεδιασμούς. Στα φωνητικά είναι ο Big Sharer, όπως και σε εκείνα του πολύ σύντομου καταληκτικούτραγουδιού του δίσκου Outro (Fornow).

Στο Starting Today συμμετέχουν επίσης οι James Mollison (σαξόφωνο), David Mrakpor (μπάσο), Moses Boyd (ντραμς), Kwake Bass (ντραμς), Maxwell Owin (εφέ) και Ego Ella May (φωνητικά).


Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα