Κυριακή, 07 Ιουλίου 2019 14:20

Calexico and Iron & Wine - Years to Burn (City Slang, 2019)

Written by 

Το Years to Burn δεν είναι το «ντεμπούτο» της συνεργασίας των Calexico και του Iron & Wine, αλλά το δεύτερο μέρος της, αφού έχει προηγηθεί το EP In the Reins (2005). Κι όσο κι αν ήθελαν πολύ και οι δυο τους να φτιάξουν σύντομα τη συνέχειά του, χρειάστηκε να περάσουν δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια μέχρι να την κάνουν πραγματικότητα. Θυμηθείτε πως το 2005 ο Sam Beam είχε μόλις κυκλοφορήσει το Woman King EP, με το οποίο έβαζε μάλλον για πρώτη φορά «νερό στο ακουστικό folk κρασί του», ενώ οι Joey Burns και John Convertino πειραματιζόντουσαν βάζοντας με samba και cumbia στη γεμάτη αστραφτερή σκόνη της ερήμου μουσική τους.

Στην προηγούμενη δουλειά τους ο Beam είχε γράψει όλα τα τραγούδια, κάτι που πιθανότατα ισχύει και για τη νέα, αν και τυπικά στο Years to Burn οι συνθέσεις συνυπογράφονται και από τους Calexico. Για την ακρίβεια, ενώ αρχικά η επιρροή του Iron & Wine κυριαρχεί στον τελικό ήχο, στη συνέχεια και όσο τα τραγούδια περνούν, διαπιστώνουμε τη λιγότερο προσηλωμένη στα στάνταρντ οπτική των Calexico, που έχει τα χρώματα της ερήμου αποτυπωμένα πάνω στον καμβά της alt-country. Φυσικά, μπορεί εύκολα κάπιοιος να διακρίνει την επιμέρους συνεισφορά και των δύο. Ως γνωστόν, η δουλειά του Beam είναι πιο προσανατολισμένη στη folk, με διακριτά φλερτ στην indie και τη rock, ενώ των Calexico στην ευρύτατη Americana, με εμφανείς τάσεις προς την indie-folk.

Η δεύτερη φάση του «συνεργατικού πειράματος» αποδεικνύεται πιο επιτυχημένη από την επίσης αξιόλογη προηγούμενη, αφού με το Years to Burn δε θα ικανοποιηθούν μόνο οι φίλοι της δημιουργικής συνύπαρξης των συγκεκριμένων μουσικών, αλλά και όσοι προτιμούν τους κατ’ ιδίαν δίσκους τους. Κι αν όντως είναι πολύ ριψοκίνδυνο να μιλήσει πλέον κανείς για δημιουργία ενός νέου ηχητικού στυλ, σίγουρα μπορεί άφοβα να υποστηρίξει την απολύτως αρμονική συνύπαρξη των δύο ονομάτων.

Ο δίσκος ηχογραφήθηκε μέσα σε τέσσερις μέρες στο Nashville με παραγωγό τον Matt Ross-Spang (Jason Isbell, Drive By Truckers, Rival Sons). Το εισαγωγικό What Heaven's Left είναι ένα κομμένο-και-ραμμένο country-soul δείγμα, που θα μπορούσε να συνυπάρξει στο The Shepherds Dog, με όμορφη pedal steel, που συναντάμε και στο Midnight Sun. Στο πιο ζωηρό Father Mountain διακρίνουμε εμφανείς pop επιρροές, ενώ στο Outside El Paso ξεχωρίζει η jazzy τρομπέτα στην εισαγωγή. Η καλύτερη μακράν σύνθεση του δίσκου είναι το The Bitter Suite, που δεν είναι διασκευή εκείνης των Marillion και αποτελείται από τρία μέρη: τα Pájaro, Evil Eye και Tennessee Train. Το τραγούδι αυτό έχει κάτι απ’ όλα. Έχει «πειραγμένα» ποιοτικά pop στοιχεία, αναμειγμένα με την πιο groovy πλευρά της ερήμου, αλλά και την επιβλητική ματιά των Giant Sand. Ξεκινά κι αυτό με τον τρομπετίστα των Calexico Jacob Valenzuela, μόνο που τώρα αυτός δεν παίζει, αλλά τραγουδά στα Ισπανικά, μετά γίνεται groovy, θυμίζοντας τους America, για να καταλήξει σε ένα ήπιο και εκφραστικό φινάλε. Στον δε επίλογο του In Your Own Time ακούμε τον Beam να τραγουδά “We only want a life that’s well worth living, and sleeping ain’t no kind of life at all” και δε μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε απόλυτα μαζί του.

 

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα