Κυριακή, 01 Μαρτίου 2020 15:56

The Monochrome Set – Little Noises 1990-1995 (Cherry Red Records, 2020)

Written by 

Οι Monochrome Set στην πρώτη φάση της δημιουργίας τους, δηλαδή από το 1978 έως το 1985, είχαν κολλήσει αρκετά ένσημα στην post-punk και πολύ λιγότερα στη new wave πλευρά της μουσικής βιομηχανίας, με πολύ καλούς δίσκους όπως το Strange Boutique (1980) και το Eligible Bachelors (1982). Είχαν προηγουμένως ξεκινήσει ως The B-Sides, από τις τάξεις των οποίων πέρασε ο Stuart Goddard που έγινε γνωστός ως Adam Ant, με σαφείς τάσεις να γίνουν μια punk μπάντα, λόγω του ότι το 1978 κάτι τέτοιο ήταν απολύτως φυσιολογικό και αναμενόμενο. Μόνο που η μουσική που έφτιαχναν ήταν πιο «στιλάτη» και δεν έμοιαζε με εκείνη που έπαιζαν τα ανάλογου ύφους συγκροτήματα.

Η δεύτερη φάση τους, με την οποία ασχολείται το Little Noises 1990-1995, εκτείνεται από το 1990 έως το 1998 και ομολογουμένως μόνο αναμενόμενη δεν ήταν την εποχή εκείνη. Πριν την επανασύνδεσή τους, κυκλοφόρησαν το The Lost Weekend (1985) στη Blanco y Negro, ενέργεια την οποία ο ίδιος ο Καναδός τραγουδιστής και κιθαρίστας τους Bid σε συνέντευξή του το 2008 ομολόγησε ως εσφαλμένη. Αυτό διότι η εκ μέρους τους εγκατάλειψη της ανεξάρτητης Cherry Red Records για τα «μάτια» μιας πολυεθνικής (Warner), θεωρήθηκε από μερικούς φίλους τους ως προδοσία, η οποία, παράλληλα, οδήγησε στη διάλυσή τους. Βέβαια, ο «φόβος» του να γίνουν mainstream μπορούσε κάλλιστα να εξαφανιστεί και χωρίς τη διάλυσή τους, αν αποφάσιζαν να επιστρέψουν στην Cherry Red Records, αλλά…

Η μουσική τους ήδη είχε για τα καλά προσανατολιστεί διακριτικά σε εκείνη της δεκαετίας του ’60, με ποικίλες επιρροές από τη jazz έως τη surf και με παγιωμένες τάσεις αποκλεισμού του τότε παραδοσιακού σκληρού rock ήχου. Αν ήθελες να «στραβώσουν» μαζί σου θα τους έλεγες πλέον ως μια post-punk και new wave μπάντα, ενώ αυτοί θα σε διόρθωναν να επικεντρωθείς στις garage rock και experimental pop επιρροές τους. Και, εντέλει, είχαν δίκιο. Κάτι τέτοιο προφανώς είχε δει και η Rough Trade που ανέλαβε τα πρώτα τους singles, όπως και η Dindisc που είχε τους Orchestral Manoeuvres in the Dark και τους Martha and the Muffins. Κάτι που ήταν σαφώς ανεξάρτητο και ιδιοσυγκρασιακό, που μεγάλωνε μέσα στο άτυπο δόγμα της εποχής: «ό,τι δεν είναι punk, είναι post-punk».

Επειδή τα δεδομένα κάθε εποχής είναι άγνωστα ή, έστω, θολά στις μεταγενέστερες, καλό θα είναι να θυμηθούμε ότι στην «επονείδιστη» για κάθε indie rocker Blanco y Negro έκανε κουμάντο ο οραματιστής Mike Alway, που είχε υπογράψει τους Felt, Fantastic Something, Marine Girls και Ben Watt και φιλοδοξούσε να γεφυρώσει την ποιότητα της ανεξάρτητης μουσικής με τα έσοδα των πολυεθνικών. Κι ενώ η διαλυμένη πλέον μπάντα των Monochrome Set αμφιταλαντευόταν για το τι μέλλει γενέσθαι έχοντας την περίφημη él να περιμένει στη γωνία, ήρθε η γνωριμία με τον Tetsuya Nakatani, ιδρυτή της Vinyl Japan και η επανένωση ήταν γεγονός!

Κάπως έτσι φτάσαμε στο Dantes Casino (1990) νέο κιθαρίστα και κιμπορντίστα τον Orson Presence και guest ντράμερ τον Mike Slocombe. Η επάνοδος των Set ήταν ενθουσιώδης στην Ιαπωνία, όπου υπήρχε το μεγαλύτερο fanbase τους, με το άλμπουμ να παραμένει επί εβδομάδες στα charts, συναγωνιζόμενο σθεναρά τον Sting και την Samantha Fox! Η δε περιοδεία τους για την προώθηση του δίσκου στη χώρα αυτή ήταν πρωτόγνωρη για τη μπάντα. Ο κόσμος τους κυνηγούσε στους δρόμους, έβλεπαν νέους να φορούν t-shirts τους και να ακούν τη μουσική τους σε walkman, συνειδητοποιώντας ότι κάτι τέτοια δεν πρόκειται να συμβούν ποτέ στην πατρίδα τους. Ο ενθουσιασμός τους σηματοδότησε την πιο παραγωγική δισκογραφική περίοδο της ιστορίας τους με τέσσερα ακόμη άλμπουμ να ακολουθούν την επόμενη τετραετία, τα Jack (1991), Charade (1993), Misère (1994) και Trinity Road (1995).

Η επιστροφή του Dantes Casino δε δυσκόλεψε ιδιαίτερα τη μπάντα, αφού τα περισσότερα τραγούδια του είχαν γραφτεί στα χρόνια που μεσολάβησαν από τη διάλυση μέχρι την επανένωσή τους. Η συμμετοχή των Presence και Orson αποδείχτηκε σημαντική, όπως και το γεγονός ότι από το Charade και μετά ηχογραφούσαν στο ίδιο στούντιο με τον ίδιο μηχανικό και συμπαραγωγό Toby Hrycek-Robinson. Οι πέντε αυτοί δίσκοι διατήρησαν ένα μέρος του διανοουμενίστικου pop και rock πειραματισμού της πρώτης περιόδου, προσθέτοντας μια περισσότερο «προσγειωμένη» παρεϊστικη δημιουργική διάθεση. Κι ενώ ιδιαίτερα η Βρετανία, όπως και οι περισσότερες χώρες της Ευρώπης, παρασύρονταν από το κύμα της Britpop, οι Set εξακολουθούσαν να ζουν μεγάλες στιγμές στην Ιαπωνία μέχρι το 1995. Όταν στέρεψαν και αυτές, οδηγήθηκαν εκ νέου στη διάλυσή τους. Μόνο που, κι αυτήν τη φορά, δεν είχαν πει την τελευταία τους λέξη, αφού επανενώθηκαν άτυπα το 2008 και επίσημα το 2010 και… ξανά προς τη δόξα τραβούν.

Στις 27 Μαρτίου θα έχετε την ευκαιρία να ξαναζήσετε το δεύτερο μέρος της πορείας των Monochrome Set μέσα από το πενταπλό boxed set Little Noises 1990-1995, που περιλαμβάνει τα παραπάνω πέντε άλμπουμ, από τα οποία μόνο το Dantes Casino είχε επανεκδοθεί ψηφιακά, όπως και bonus tracks από διάφορα singles. Θα βρείτε, λοιπόν, κλασικά singles όπως το Forever Young, που παραπέμπει, όπως και αρκετά ακόμα, στην post-punk των Sad Lovers & Giants, στιλάτα τραγούδια όπως τα House of God, Big Wheel και Little Noises, όπως και πιο διανοουμενίστικα, σαν τα Her Pain, Tilt, Pauper και The Eternal One. Πάμπολλα είναι τα παραδείγματα που επηρέασαν τον ήχο των Smiths και την ερμηνεία του Morrissey. Περιοριστικά επισημαίνω τα Up, White Lightning, Talking About You, Leather Jacket και Flamen Dialis. Χαρακτηριστικότερα παραδείγματα των περιορισμένων rock στιγμών τους είναι τα Talking About You, Mindfield, Sweet Death, Killing Dave, Handsome Boy και Albert Bridge. Υπάρχουν ακόμα ψυχεδελικές στιγμές, όπως του Jack, αλλά και φανταστικά soundtrack μέρη, σαν τα Prelude και Bar Madea.

There Is a Light That Never Goes Out…

 

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα