Δευτέρα, 05 Σεπτεμβρίου 2016 21:00

MEMORY LANE: A Tribute to Vic Chesnutt

Written by 

Ένα tribute album για έναν εν ζωή (τότε) και μάλιστα νεαρό σε ηλικία μουσικό δεν είναι ό,τι πιο συνηθισμένο. Κι όμως μια τέτοια συλλογή υπήρξε καταλυτική για την καριέρα του Vic Chesnutt. Πριν ακριβώς 20 χρόνια (Αύγουστος του 1996) κυκλοφόρησε το Sweet Relief II: Gravity of the Situation, ένα άλμπουμ στο οποίο διάσημα ονόματα της παγκόσμιας μουσικής ερμήνευαν τραγούδια του σχετικά άγνωστου τραγουδοποιού (ο Chesnutt τότε ήταν μόλις 32 ετών). Κι όταν λέμε διάσημοι μουσικοί, το εννοούμε. Ενδεικτικά αναφέρουμε: REM, Madonna, Joe Henry, Smashing Pumpkins, Kristine Hersh, Sparklehorse, Garbage. Αυτοί και μερικοί ακόμα μουσικοί ερμήνευσαν κομμάτια του Chesnutt με στόχο να κάνουν γνωστότερο το έργο του και το σημαντικότερο: να συγκεντρώσουν χρήματα για φιλανθρωπικό σκοπό (συγκεκριμένα για την ενίσχυση της οργάνωσης Sweet Relief Musicians Fund).

Τι περιείχε τώρα ο συγκεκριμένος δίσκος; Πολλά και καλά! Οι σπουδαίοι REM, συντοπίτες του Chesnutt (Αθήνα της Georgia φυσικά η πόλη τους) μας χαρίζουν μια σπουδαία εκτέλεση με το Sponge. Οι φρέσκοι τότε Garbage (ένα χρόνο πριν είχε κυκλοφορήσει το ντεμπούτο τους) είναι θαυμάσιοι στο Kick My Ass με την Σκωτσέζα Shirley Manson να τραγουδά με τσαγανό και απαράμιλλο ύφος τους στίχους. Το ντουέτο του Joe Henry με την Madonna στο Guilty By Association είναι απλώς μαγικό. Η κυρία Ciccone σε μια από τις πιο όμορφες ερμηνείες της μαζί με τον πολύ ταλαντούχο Henry (είναι πραγματικά κρίμα που ελάχιστοι τον γνωρίζουν, κυρίως επειδή έχει παντρευτεί την αδερφή της Madonna και αγνοούν τη σπουδαία εργογραφία του από τα μέσα τις δεκαετίας του ’80). Η Kristine Hersh (από τη γειτονική Ατλάντα της Georgia) είναι απλή, απέριττη και συνάμα έξοχη στο ακουστικό Pure Panic. Ο Sparklehorse (ή Mark Linkus, αν προτιμάτε), ο οποίος δυστυχώς είχε ανάλογη μοίρα με τον Chesnutt (έφυγε ηθελημένα από τη ζωή με λίγους μήνες διαφορά από τον Chesnutt κι αφού νωρίτερα είχαν συνεργαστεί για άλλη μια φορά στο εξαιρετικό άλμπουμ Dark Night of The Soul), παρουσιάζει τη δική του μελαγχολική εκδοχή στο West of Rome. Οι Smashing Pumpkins στο απόγειο της καριέρας τους (την προηγούμενη χρονιά είχαν κυκλοφορήσει το εμβληματικό Mellon Collie…) συμπράττουν με τους Red Red Meat στο Sad Peter Pan. Κι αυτά είναι μόνο μερικά από τα 14 συνολικά κομμάτια της συλλογής. Δεν έχετε παρά να την αναζητήσετε για να την ακούσετε στην ολότητα της, δεν θα χάσετε!

Στην περίπτωση, ωστόσο, που το όνομα Vic Chesnutt εξακολουθεί να μην σας είναι οικείο τότε μερικά λόγια για τη ζωή του θα ήταν χρήσιμα.

 

O James Victor “Vic” Chesnutt γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1964 στο Jacksonville της Φλόριδα (όχι Φλώρινα), υιοθετήθηκε από ανάδοχη οικογένεια και μεγάλωσε στην Αθήνα της Georgia, όπου μόλις σε ηλικία πέντε χρονών ξεκίνησε να γράφει τα πρώτα του κομμάτια. Στα 18 του ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα είχε ως αποτέλεσμα να μείνει παράλυτος. Όταν τελικώς πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο, αποφάσισε να φύγει από το σπίτι του και μετακόμισε στο Nashville του Tennessee. Εκεί πέρασε τον καιρό του διαβάζοντας ποίηση των Stevie Smith, Walt Whitman, Wallace Stevens, W. H. Auden, Stephen Crane και της Emily Dickinson. Όλος αυτός ο καινούργιος πολιτισμικός ορίζοντας  λειτούργησε ευεργετικά ως προς την μουσική αντίληψη και την στιχουργική έμπνευση του Chesnutt.

Κάπου στο 1985 ο Vic γυρίζει στα πάτρια εδάφη και μπαίνει στο συγκρότημα  La-Di-Das (στο οποίο μέλος ήταν ο Τodd McBride των Dashboard Saviors). Στο συγκρότημα δεν έμεινε πολύ καιρό ξεκινώντας σόλο καριέρα, κάνοντας εμφανίσεις στο 40 Watt Club σε μόνιμη βάση. Εκεί ήταν που τον ανακάλυψε ο Michael Stripe των R.E.M. O ίδιος θα είναι και ο παραγωγός των δύο πρώτων δίσκων του Chestnutt, Little (1990) και West of Rome (1991).

Το 1993 ο Vic αποτέλεσε το κεντρικό θέμα του κινηματογραφιστή Peter Sillen σε ένα ντοκιμαντέρ - ανεξάρτητη παραγωγή που λεγόταν Speed Racer: Welcome to the World of Vic Chesnutt (το film προβλήθηκε από το PBS). Ακόμα, το 1996 είχε ένα μικρό ρόλο ως Terence στην ταινία του Billy Bob Thorton Sling Blade, ερμηνεία την οποία ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει ως πολύ φτωχή. Την ίδια χρονιά, όπως προείπαμε, ο Chesnutt συστήθηκε σε ένα πολύ πιο ευρύ κοινό με την κυκλοφορία του Sweet Relief II: Gravity of the Situation.

Τον χειμώνα του 2006, ηχογράφησε το North Star Deserter στο Hotel2Tango στο  Montreal του Καναδά, το οποίο αποτελεί με διαφορά τον καλύτερο δίσκο του Chesnutt (κυκλοφόρησε στις 11 Σεπτεμβρίου  2007 από την  Constellation Records). Ο δίσκος περιείχε συμμετοχές μελών των Thee Silver Mt. Zion Memorial Orchestra & Tra-La-La Band και Godspeed You! Black Emperor καθώς και του Guy Picciotto των Fugazi. Η παραγωγή του δίσκου έγινε από τον κινηματογραφιστή  Jem Cohen.

Το 2007 στο πλαίσιο του διεθνούς φεστιβάλ κινηματογράφου της Βιέννης ο Νεοϋορκέζος σκηνοθέτης Jem Cohen είχε αναλάβει το κλείσιμο του φεστιβάλ το οποίο και έκανε με το πρόγραμμα του που λεγόταν "Evening’s Civil Twilight In Empires Of Tin". Πρόκειται για ένα ιμπρεσιονιστικό αφήγημα με κείμενα του  Joseph Roth και μουσική των Vic Chesnutt, μελών των Thee Silver Mt Zion Memorial Orchestra, Guy Piciotto (Fugazi) και των The Quavers. Η μουσική είχε επιπλέον αυτοσχεδιασμούς βασισμένους τόσο στον Johann Strauss και το έργο του Radetzky March, όσο και σε κομμάτια του Vic Chesnutt. Το αποτέλεσμα ήταν μια ουτοπία μουσικών παραισθήσεων γεμάτη ποίηση και τραγούδια.

Ο Chesnutt γενικώς υπήρξε πολύ δραστήριος καλλιτέχνης. Μεταξύ των συνεργασιών του συναντάμε:

• Τη σύμπραξη με τον Bob Μould το 1993 στο κομμάτι Hickory Wind για το άλμπουμ Conmemorativo: A Tribute Τo Gram Parsons.

• Την ηχογράφηση δύο δίσκων με τους συντοπίτες, μουσικούς από την Αθήνα της Georgia, Widespread Panic, υπό το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Βrute.

• Τον ρόλο πρωταγωνιστή στο video clip του κομματιού Aunt Avis που έγραψε ο ίδιος για τους  Widespread Panic. Σκηνοθέτης του βίντεο ο Billy Bob Thorton.

• Την συμμετοχή του το 2009 στο κομμάτι  Grim Augury από το άλμπουμ Dark Night Οf Τhe Soul των Danger Mouse (πρώην Gnarls Barkley), Sparklehorse και του σκηνοθέτη David Lynch.

 

Το ημερολόγιο γράφει 25 Δεκεμβρίου 2009 όταν ο Vic Chesnutt σε ηλικία 45 ετών πεθαίνει σε νοσοκομείο της ιδιαίτερης πατρίδας του όπου νοσηλευόταν σε κατάσταση κώματος, το οποίο προκλήθηκε από υπερβολική δόση μυοχαλαρωτικών.

Στην τελευταία του συνέντευξη στο NPR την πρώτη μέρα εκείνου του μήνα, είχε παραδεχτεί ότι είχε αποπειραθεί να αυτοκτονήσει 3-4 φορές στο παρελθόν αλλά χωρίς το επιθυμητό αποτέλεσμα. Επίσης, στην ίδια συνέντευξη είχε θίξει και το γεγονός ότι έπρεπε μόνος του να καλύπτει τα ιατρικά του έξοδα και ήδη βρισκόταν να έχει ένα ιδιαίτερα μεγάλο χρέος, κάτι που τον απέτρεψε από το να κάνει περαιτέρω επεμβάσεις για την βελτίωση της υγείας του.

Τον  Οκτώβριο του 2015 κυκλοφόρησε ένα βιβλίο από την Kristin Hersh με τα τίτλο Don't Suck, Don't Die: Giving Up Vic Chesnutt (εκδόθηκε από το University of Texas Press).

 

Ο σκοπός αυτού του κειμένου είναι να μάθει περισσότερος κόσμος τη μουσική του Vic Chesnutt. Δεν χωράει αμφιβολία ότι πρόκειται για έναν καλλιτέχνη που άφησε σημαντικό έργο πίσω του, παρά την σωματική του κατάσταση, αυτή που στο τέλος τον ώθησε να δώσει τέλος στην ζωή του. Όμως το τέλος της ζωής του τίποτα δεν έχει να κάνει με την μουσική του. Αυτή, σίγουρα θα ζει για πάντα μέσα σε όλους όσοι είχαν την τύχη να την ακούσουν.

 

Ακολουθούν βίντεο από την δισκογραφία του Vic Chesnutt και τις συνεργασίες του.

Παναγιώτης Μαλαφής - Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος

Soundgaze team

Fix your gaze on music!

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα