Κυριακή, 03 Αυγούστου 2014 19:30

MUSIC SCOUTING: Gus Boggar

Written by 

Σήμερα είναι ευκολότερο από κάθε άλλη ιστορική εποχή για τον καθένα να βρει έναν εύκολο και σχετικά οικονομικό τρόπο, όχι μόνο για να εκφράσει τον εσωτερικό του κόσμο μέσω της μουσικής, αλλά και να την κάνει διαθέσιμη προς όλον τον κόσμο. Εννοείται, φυσικά, πως η ανάπτυξη καλλιτεχνικών ανησυχιών δεν συνεπάγεται απαραίτητα και την ύπαρξη ταλέντου. Ευτυχώς, ο Gus Boggar δεν ανήκει σε αυτές τις περιπτώσεις.

Ένα σύντομο βιογραφικό για αρχή: O κιθαρίστας Gus Boggar (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Πρωτόπαππας) ξεκίνησε δισκογραφικά ως βασικό μέλος των Effigy, με τους οποίους κυκλοφόρησε δύο EP (Autobar, Vaci Utca) με χρονική απόσταση 5 ετών. Το project All In A Shame, που δημιούργησε μαζί με τον Βαγγέλη Τόμπρο μετά την διάλυση των Effigy, λειτούργησε περισσότερο ως πεδίο για πειραματισμούς για τους μουσικούς του (ακούστε εδώ ένα χαρακτηριστικό δείγμα).

Το πρώτο solo album του Educated Fools (From Uneducated Schools), όπως και οι προηγούμενες ηχογραφημένες προσπάθειές του ως μέλος μιας πιο ομαδικής προσπάθειας, φανερώνει την φιλοδοξία του δημιουργού του να εκφραστεί μέσω διαφορετικών μουσικών κόσμων. Αν αφουγκραστείς τις μουσικές του, δεν είναι δύσκολο να εντοπίσεις τις βάσεις τους. Στα πιο jazz/funk του εμπνέεται από το πνεύμα του Frank Zappa, ειδικά όπως μπλέκει τις μελωδίες κιθάρας και φωνής, αλλά και σαξοφώνου στο Black Snow. Το πνεύμα της jazz είναι διάχυτο στο άλμπουμ, με συνθέσεις των οποίων την ουσία μπορεί να συλλάβει ο μέσος ακροατής (π.χ. Grant’s Rudeness) – αλλά αμέσως μετά παίζει παλαιού τύπου rock ‘n’ roll (Nine-0-Five) και, σαν να θέλει να κάνει μια αναδρομή στην μουσική ιστορία, καταλήγει, περνώντας από τα 70s, όπως ακούγονται από τους σύγχρονους rock επιγόνους (Hold On, Better Days – το τελευταίο ίσως το καλύτερο του δίσκου), ακόμη και να παίξει σκληρά, με έναν προσωπικό τρόπο (Flaming Bottles) που, με λίγη φαντασία, μπορεί να παραπέμψει ως και στους Mr. Bungle. Παίρνοντας, τέλος, από την παλέτα του μικρασιάτικες μελωδίες για ηλεκτρική κιθάρα και παραδοσιακά όργανα (Smirni), εκπλήσσει τον ακροατή που περιμένει ένα άλμπουμ να ολοκληρώνεται γεμάτο με δυτικούς τρόπους. Μπορείτε να ακούσετε και να αποκτήσετε το άλμπουμ μέσω Bandcamp.

Η παράλληλη ενασχόλησή του Gus και με άλλες μορφές τέχνης (φωτογραφία, ποίηση) δείχνει ότι διαθέτει μια καλλιτεχνική φλέβα, που ακολουθεί την κατάλληλη διαδρομή για να δώσει πνοή στις ιδέες του. Δεν μπορούμε να εισβάλλουμε στην σκέψη του για το πώς θέλει να αντιμετωπίσει τον εαυτό του ως καλλιτέχνη, αλλά θα είχε ενδιαφέρον, εφόσον υπάρχει η κλίση, να ασχολιόταν με ένα project που να καλύπτει και να συνδυάζει και τις τρεις τέχνες. Προς το παρόν μας δίνεται ένα άλμπουμ που, μέσα στον καλώς εννοούμενο ερασιτεχνισμό του, αποτελεί μία quick-and-dirty αναδρομή στην μουσική του τελευταίου αιώνα, που κλείνει το μάτι περισσότερο προς τον δημιουργό του αναφορικά με τις δυνατότητές του.

Μιχάλης Κουρής

 

 

Για τον Μιχάλη Κουρή καλύτερα από οποιονδήποτε μιλάνε τα σημειώματα στο ψυγείο του: "Δεν πεινάω δεν πεινάω" "Να έρχεσαι κάθε πέντε λεπτά να με βλέπεις" "Μην πίνεις άλλο" "Δεν μπορείς να πας σε όλα τα live". Ακούει τα πάντα και δεν εννοεί "ακούω ραδιόφωνο" - στον ελεύθερό του χρόνο είναι αφουγκραστής των συμπαθών ζώων σε ζωολογικό κήπο του εξωτερικού που εύλογα επιθυμεί να παραμείνει μυστικός.

Website: www.soundgaze.gr

Media

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα