Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015 16:39

Live Review: Τhe Atomic Bitchwax / 45 Rats @ An Club 7/5/15

Written by 

Τέσσερα χρόνια μετά την παρθενική τους εμφάνιση στη χώρα μας οι Atomic Bitchwax επέστρεψαν στον ίδιο χώρο (An Club) για να μας παρουσιάσουν την καινούρια τους δουλειά Gravitron, η οποία μόλις κυκλοφόρησε και σηματοδοτεί την επιστροφή στη φόρμα για το αμερικάνικο συγκρότημα.

Οι 45 Rats, οι οποίοι άνοιξαν τη βραδιά, έχουν αποδειχτεί πολλάκις εγγυημένη λύση για opening act σε τέτοιου είδους συναυλίες. Το trio με το instrumental heavy rock του καταφέρνει κάθε φορά να προθερμαίνει τους παρευρισκόμενους χωρίς να κουράζει και να πλατιάζει αδικαιολόγητα (σφάλμα στο οποίο υποπίπτουν πολύ συχνά τα support σχήματα τελευταίως). Έχοντας στο ενεργητικό τους ένα EP (First Gear, 2010) και ένα LP (Electric, 2013) συν κάποιες νέες συνθέσεις που μας παρουσίασαν ζωντανά, κάλυψαν τα 40 λεπτά που είχαν στη διάθεση τους με ρυθμικό και παθιασμένο hard rock με αρκετές νέες ιδέες (έξυπνη η χρήση της φυσαρμόνικας) και προετοίμασαν άψογα το έδαφος για τους headliners. Κάποια στιγμή θα θέλαμε να δοκιμάσουν ζωντανά και φωνητικά αλλά όπως και να έχει και με την υπάρχουσα ορχηστρική λογική τα καταφέρνουν πολύ καλά. 

Οι Atomic Bitchwax, από τα σημαντικότερα ονόματα του Αμερικάνικου heavy rock, θεωρούνταν αρχικά ως ένα side project των Monster Magnet, στην ουσία όμως είναι πολλά περισσότερα. Πρακτικά είναι ένα supergroup για το χώρο του stoner με μέλη, εκτός από Monster Magnet, των Godspeed και Core, σχήματα σημαντικά για το heavy rock των 90s. Τα δύο τρίτα της μπάντας, ο μπασίστας Chris Kosnik και ο drummer Bob Pantella, μοιράζουν τον χρόνο τους πλέον μεταξύ Monster Magnet και Atomic Bitchwax και η συγκυρία τα έφερε έτσι ώστε μέσα σε λίγους μήνες να επισκεφτούν ξανά τη χώρα μας (διαβάστε τις εντυπώσεις μας από τo live των Monster Magnet τον περασμένο Γενάρη).

Το 2011, χρονιά κατά την οποία βρέθηκαν για πρώτη φορά την Ελλάδα, οι Atomic Bitchwax είχαν κυκλοφορήσει το Local Fuzz ένα άλμπουμ που αποτελείτο από ένα και μοναδικό κομμάτι διάρκειας 42 λεπτών στο οποίο το ένα riff διαδεχόταν non stop το επόμενο. Αυτή τη φορά το συγκρότημα είχε στις αποσκευές του το Gravitron, ένα «κανονικό» άλμπουμ με 10 νέες συνθέσεις, στο γνωστό ύφος τους. 20 χρόνια πορείας και 6 άλμπουμ μετά, το γκρουπ εξακολουθεί να είναι από τα καλύτερα του χώρου, κάτι που αποδεικνύει εμφατικά και το Gravitron.

Νέο και παλιό υλικό περιελάμβανε η εμφάνιση τους, αρχής γενομένης με το Hope You Die από το ντεμπούτο τους του 1999. Αν και κάποιος θα ανέμενε το set τους να βασιστεί κυρίως στο πρόσφατο άλμπουμ, οι Atomic Bitchwax επέλεξαν, σωστά κατά την άποψη μας, να εντάξουν σε αυτό αρκετά κομμάτια (όπως τα Fourty Five, Giant, Gettin' Old, Destroyer) από τις προηγούμενες δουλειές τους. Χώρεσαν επίσης μια διασκευή στο κομμάτι Kiss The Sun από το ντεμπούτο των Core, συγκρότημα του τραγουδιστή και κιθαρίστα τους Finn Ryan (ο οποίος κουβαλάει το βαρύ φορτίο της αναπλήρωσης του Ed Mundell, ο οποίος έχει αποχωρήσει εδώ και χρόνια) καθώς και στο ανεπανάληπτο One Of These Days των Floyd από το κλασικό Meddle του ’71, στο οποίο ο Chris Kosnik (τεράστιο respect για το μπλουζάκι KISS που φορούσε) ανέλαβε τον ρόλο του πρωταγωνιστή καθώς κλήθηκε με το μπάσο του να δημιουργήσει τους μαγικούς ήχους του Waters. Άξιος συμπαραστάτης των Ryan και Kosnik ο Bob Pantella ο οποίος με το παθιασμένο και καταιγιστικό παίξιμο του απέδειξε ότι δικαίως κατέχει τη θέση του drummer και στους Monster Magnet.

Μια ώρα ακριβώς διήρκεσε η συναυλία των Atomic Bitchwax, πριν μας αποχαιρετήσουν, χωρίς κάποιο τυπικό encore. Εδώ θα γκρινιάξουμε λίγο καθώς μια ώρα είναι μικρή διάρκεια για ένα σχήμα με πορεία δυο δεκαετιών και 6 fulllength άλμπουμ, το οποίο μάλιστα διαθέτει τόσο έμπειρους σε ζωντανές εμφανίσεις, μουσικούς. Πέραν αυτού βεβαίως δεν υπάρχει κάποιο άλλο αρνητικό να σημειώσουμε καθώς οι Atomic Bitchwax δεν σπογοήτευσαν όσους κατέβηκαν τα σκαλιά του An. Ας ελπίσουμε ότι θα επιστρέψουν σύντομα με νέο υλικό (και μεγαλύτερης διάρκειας live). Πολλοί θα ήθελαν να τους δουν σε ένα double bill με τους Monster Magnet, μακάρι να γίνει κάποτε πραγματικότητα!

Κείμενο: Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος

Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος

 

 

Ο Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος γεννήθηκε στη διάρκεια της δεκαετίας του ’80 (συγκεκριμένα τη χρονιά για την οποία έχει τραγουδήσει ο Jimi Hendrix), όταν πια οι Joy Division είχαν πάψει ήδη να υπάρχουν από καιρό (ευτυχώς υπήρχαν οι New Order!). Μετά από χρόνια αναζητήσεων ανακάλυψε αυτό που έψαχνε σε μια έρημο, έκτοτε λατρεύει οτιδήποτε σχετίζεται με τους Kyuss. Πιστεύει ότι αν δεν υπήρχε το rock & roll θα έπρεπε να το έχουμε ανακαλύψει. Επίσης, είναι βέβαιος ότι ο Έλβις ζει κάπου ανάμεσα μας… 

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα