Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015 09:56

Live review: Mono / The Ocean / Afformance @ Fuzz Live Music Club, 8/11/2015

Written by 

Τρία σχήματα με κοινή συνισταμένη το post στοιχείο χάρισαν μια χορταστική βραδιά σε όσους αποφάσισαν να περάσουν το προηγούμενο Κυριακάτικο βράδυ στο Fuzz (και δεν ήταν λίγοι). Πέραν του post background, αυτό που συνδέει επίσης τα τρία συγκροτήματα είναι η συνέπεια και η προσήλωση στο μουσικό όραμα που έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν. Mono, The Ocean και Afformance απέδειξαν ότι με απλά υλικά μπορείς να χτίσεις ένα άρτιο, από κάθε πλευρά, live, που στη συγκεκριμένη περίπτωση ικανοποίησε το πολυπληθές κοινό (έστω κι αν κάποιοι θα ήθελαν να ήταν και οι Solstafir μαζί).

Η μικρή καθυστέρηση στο άνοιγμα των θυρών του Fuzz Club δεν επέτρεψε σε όλους να παρακολουθήσουν το, έτσι κι αλλιώς περιορισμένο set των Afformance ολόκληρο. Για όποιον πάντως αμφισβητεί τη ρήση “η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται”, το ξεκίνημα της βραδιάς με μία καθιερωμένη μπάντα σε πολύ καλή φόρμα μάλλον θα τον κάνει να αναθεωρήσει. Τρία κομμάτια μέσα σε 30 λεπτά μετά βίας ήταν αρκετά: Cordyceps, Covered In Scales και Stride - τρεις ατμοσφαιρικές και λιγότερο straightforward/προφανείς επιλογές, για να ταιριάξουν με την κινηματογραφικό χαρακτήρα των Mono για τους οποίους άνοιγαν (τύποις, βέβαια, μιας και το live θεωρείται ως double gig με τους The Ocean). Καθόλου τυχαίο λοιπόν που επιλέχτηκαν δύο κομμάτια από το soundtrack της θεατρικής παράστασης The Place, το οποίο αξίζει μίας δεύτερης προσέγγισης ειδικά μετά την κυκλοφορία του νέου δίσκου, μέσα στον οποίον παρεισφρύουν σημεία του. Στα πιο “ζωντανά”, οι Afformance επέδειξαν την αναμενόμενη συνοχή μιας έμπειρης μπάντας που έχει “ψηθεί” σε πρόβες και συναυλίες. Δεν περιμέναμε βέβαια κάτι λιγότερο, ακόμη και δεδομένων των χρονικών περιορισμών: η μουσική τους παρουσιάστηκε σωστά και οι πρώτοι ζωντανοί ήχοι που έφτασαν στα αυτιά των θεατών/ακροατών θεμελίωσαν στιβαρά το οικοδόμημα που θα ανεγειρόταν στη συνέχεια.

Το ελληνικό κοινό τρέφει μία ιδιαίτερη αγάπη για τους Γερμανούς The Ocean. Για αυτό άλλωστε έχουν εμφανιστεί τόσες φορές στη χώρα μας (με ή χωρίς την προσθήκη Collective στο όνομά τους). Αυτή η συναυλία δεν ήταν ολοκληρωτικά “δική τους” (όπως είχε γίνει το 2013 όταν ως headliners είχαν τραντάξει συθέμελα το Gagarin, με τον Loic Rossetti να κάνει συνεχώς crowd surfing και εν τέλει να βουτάει στο κοινό από τον εξώστη…), αλλά οι οπαδοί τους έσπευσαν να τους απολαύσουν για ακόμη μία φορά. Ο Rossetti και πάλι έμοιαζε με ανήμερο θηρίο, αυτή τη φορά όμως πρέπει να ένιωθε σαν μέσα σε κλουβί, καθώς οι κινήσεις προσέγγισης προς το κοινό ήταν κάπως πιο δειλές (αναλογικά πάντα προς τα όσα μας έχει ο ίδιος συνηθίσει, γιατί οποιοσδήποτε άλλος θα θεωρούταν αρκούντως τολμηρός αν, όπως εκείνος, προσπαθούσε να περπατήσει (!) πάνω στο κοινό). Για αρτιότητα εκτελέσεων δεν χρειάζεται να μιλήσουμε παραπάνω - η μπάντα συγκλονίζει με το δέσιμο τόσων ανθρώπων πάνω στην σκηνή. Έκπληξη η τσελίστρια Dalai Theofilopoulou που μίλησε στα ελληνικά προς το κοινό, φανερώνοντας τη χαρά αλλά και το άγχος της που παίζει μεταξύ φίλων και συμπατριωτών της. Τιμώντας κατά βάση, αλλά όχι κατά αποκλειστικότητα, το πιο πρόσφατο - και ίσως το καλύτερό τους άλμπουμ - Pelagial, βγήκαν και για encore μετά από τις ενθουσιώδεις προτροπές. Εκεί προτίμησαν τη σύνθεση του split τους με τους Mono, που άλλωστε αποτέλεσε και την αφορμή για την περιοδεία. Με κάθε νέο άλμπουμ και κάθε ζωντανή τους εμφάνιση, οι The Ocean επιβεβαιώνουν την κλάση τους.

Το έχουμε γράψει πολλές φορές, θα το επαναλάβουμε μια ακόμα: το post rock ως μουσικό κίνημα πλέει τα λοίσθια, γεγονός σε μεγάλο βαθμό λογικό και εξηγήσιμο, μιας και μιλάμε για ένα είδος που συμπληρώνει σχεδόν δυο δεκαετίες. Διανύει μια εποχή ανακύκλωσης ιδεών, με συγκροτήματα που ναι μεν παίζουν καλά όμως στην ουσία απλώς αναμασάνε, αν όχι κοπιάρουν, τον ίδιο ήχο. Αυτό που σώζει το post rock είναι οι παλιές «κλασικές» μπάντες που συνεχίζουν να είναι ακόμα δραστήριες. Μιλάμε πρωτίστως για τους Godspeed You! Black Emperor και Mogwai (έστω κι αν περιορίζονται πια στη διατήρηση των κεκτημένων), τους θεμελιωτές εν ολίγοις του συγκεκριμένου ρεύματος, αλλά και για τα γκρουπ της δεύτερης φουρνιάς (των 00s δηλαδή) όπως οι Explosions In The Sky ή οι Mono. Με αυτό τον αέρα του μεγάλου ονόματος ήρθαν στην Αθήνα οι Mono, για μία ακόμα εμφάνιση στη χώρα μας.

Όχι ένα αλλά δύο studio άλμπουμ είχαν μεσολαβήσει από την τελευταία εν Ελλάδι επίσκεψη των Ιαπώνων, προ διετίας στο Κύτταρο. Ο λόγος για τα The Last Dawn και Rays of Darkness, αμφότερα κυκλοφορημένα το 2014, ενώ πολύ πρόσφατα κυκλοφόρησε το split EP με τους The Ocean υπό τον τίτλο Transcendence. Κατά τα λοιπά, όσοι είχαν παρεβρεθεί στη συναυλία του Κυττάρου ήξερα περίπου τι να περιμένουν: ένα live γεμάτο συναίσθημα και όμορφες μελωδίες.

Το συναίσθημα βέβαια που ξεχειλίζει στις συνθέσεις των Mono είναι η μελαγχολία, με αποτέλεσμα κατά τη διάρκεια της εμφάνισης τους να βλέπεις σκυθρωπά πρόσωπα, που ωστόσο απολάμβαναν αυτό που παρακολουθούσαν. Και πώς να μην μελαγχολήσεις, δηλαδή, όταν ακούς ζωντανά το συγκλονιστικό Kanata, με την Tamaki Kunishi να κάθεται στα πλήκτρα (όπως αντίστοιχα είχε συμβεί στο Κύτταρο με το αξεπέραστο Follow the Map). Αυτό δεν σημαίνει ότι έλειψε η ένταση, όπως παράδειγμα στο εντυπωσιακό Requiem from Hell που ακούστηκε για φινάλε.

Οι Mono μόνο τυχαίο συγκρότημα δεν είναι και ξέρουν πώς να στήνουν καθηλωτικές συναυλίες χωρίς να καταφεύγουν σε εντυπωσιασμούς και ευκολίες (λάθος στο οποίο υποπίπτουν πολλά σχήματα του ίδιου ύφους). Η κινηματογραφική ατμόσφαιρα των συνθέσεων αναδεικνύεται ακόμα περισσότερο στα live τους και αυτό αποτελεί μεγάλο πλεονέκτημα για την μπάντα, μαζί με την ευαισθησία και τον πλούτο συναισθημάτων που αναβλύζουν από τα κομμάτια τους.

Σε τελική ανάλυση μια συναυλία των Mono μπορεί να λειτουργήσει σαν κάθαρση μετά μουσικής. Δεν το λες και λίγο.

Κείμενο: Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος (Mono) - Μιχάλης Κουρής (The Ocean & Afformance) / Φωτογραφίες: Μιχάλης Κουρής (περισσότερο φωτογραφικό υλικό εδώ)

Soundgaze team

Fix your gaze on music!

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα