Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016 09:48

Live review: Σωκράτης Μάλαμας @ Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, 19/9/2016

Written by 

“Έπιασε βροχή”, λέει ένα παλαιότερο τραγούδι του Σωκράτη Μάλαμα, αλλά ευτυχώς τη Δευτέρα η βροχή ήρθε μεν, προσπέρασε δε και την ώρα της συναυλίας η Τεχνόπολη είχε μονάχα τα Σεπτεμβριάτικα σύννεφα από πάνω της. «Πουλάκια μου, τα καταφέραμε και διώξαμε τη βροχή», είπε ο ίδιος στην κατάμεστη, για ακόμη μια φορά, Τεχνόπολη και ξεκίνησε με “Δυο Τρεις Κουβέντες” από τον Κύκλο του ‘93. Η κλασική πλέον προσφώνηση “πουλάκια” μαρτυρά μια οικειότητα με το κοινό, και πώς αλλιώς να γίνει αφού κάθε συναυλία του - και αυτές είναι τακτικές, είτε στην Αθήνα είτε στην υπόλοιπη Ελλάδα τους θερινούς μήνες - σπάνια δεν ξεπερνάει το τρίωρο. Τι κι αν πλέον δεν παίζει “ως τις τέσσερις η ώρα”, μέτρησα λίγο παραπάνω από 50 τραγούδια στη συναυλία της Δευτέρας... Δεν είχαμε αυτή τη φορά μεγαλεία τύπου Πλατείας Νερού με γιγαντοοθόνες και 15 χιλιάδες κόσμου, όμως η σκηνή-αψιδα και η συνολική αύρα της Τεχνόπολης παραμένουν μοναδικές και ιδιαίτερες (και γιατί όχι, αγαπημένες).

Όποιος έχει βρεθεί τα τελευταία χρόνια έστω και μία φορά σε συναυλία του, γνωρίζει τι συμβαίνει μέσα στο κοινό. Η συμμετοχή του στο δρώμενο είναι αδιάλειπτη, με δυνατή φωνή στο τραγούδι, χορό στα πιο χορευτικά κομμάτια και ενίοτε εξάρσεις γηπεδικής συμπεριφοράς (ξέρετε τώρα, μπουκάλια με διάφορα ποτά να σκορπίζονται παντού, ακόμη και καπνογόνα - και κάπου εδώ ο 38χρονος εαυτός μου φωνάζει δυνατά ΛΥΠΗΘΕΙΤΕ ΜΑΣ - πάλι καλά που δεν έχουμε moshing...), κυρίως σε κομμάτια του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Κάπου εδώ ας μην μπερδευόμαστε: ο Μάλαμας είναι λαϊκός τραγουδιστής, έχει γράψει και ερμηνεύσει εξαιρετικά λαϊκά τραγούδια και επιθυμεί, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση της συναυλιακής του πορείας, να περάσει αυτό το μήνυμα και στο κοινό, με ελαφρώς πιο “φωναχτές” ενορχηστρώσεις.

Σε εκείνη τη συναυλία είχε τη διάθεση να ξεφύγει λίγο από το σετ τραγουδιών που παίζονται σε αυτήν την περιοδεία, έτσι οδηγήθηκε να παίξει “κάτι που δεν έχουμε παίξει μάλλον ποτέ” μιλώντας για τον Καιρό (από τα Παραμύθια του 1991!) ή χωρίς πρόβα, όπως είπε ο ίδιος, το Μετάξι από το δίσκο Ο Φύλακας Και Ο Βασιλιάς του 2000. Ίσως ήταν και η παρουσία μετά από αρκετό καιρό του Νίκου Παραουλάκη στο νέυ που έδωσε άλλον αέρα στην μπάντα και αφορμές για αυτές τις καλοδεχούμενες παρεκκλίσεις. Τα πιο γνωστά κομμάτια φυσικά και δεν γινόταν να πάρουν απουσία, αν και πάντα θα λείπουν ένα δυο προσωπικά αγαπημένα του καθενός (όπως, εντελώς ενδεικτικά, το δικό μου αγαπημένο Ταξίδι που βρισκόταν εντός και εκτός του σετ στο θερινό κομμάτι της περιοδείας). Ανικανοποίητος πάντως δε φεύγεις, όχι μόνο γιατί τα περισσότερα τραγούδια του σετ ακούγονται και τραγουδιούνται εδώ και πολλά χρόνια, έχοντας αναχθεί σε επιφανή τμήματα της μουσικής μας παράδοσης, αλλά και γιατί αυτά εκτελούνται άρτια και με τη μόνιμη διάθεση του Μάλαμα να επικοινωνεί με το κοινό με τον ιδιαίτερο τρόπο του. Τα σταθερά δρώμενα συνέβησαν και σε αυτό το live. Στα Πάγια τηρήθηκε η παράδοση με την εμφάνιση της (γνωστής στους φίλους του Μάλαμα) Γωγούς να χορεύει επάνω στην σκηνή. Στα Παξιμάδια ο στίχος “φοράει ο μέρμηγκας γυαλιά” έγινε εικόνα από κάποια διοπτροφόρα (για την περίσταση) αγόρια πάνω σε ώμους.

Θαρρώ πως, όσο κι αν μπορεί να κουράζουν οι συνεχείς αναφορές, πρέπει να γράφονται κάποιες κουβέντες για δύο άτομα που εμπιστεύεται ο Μάλαμας ως συνεργάτες και (κατά τα φαινόμενα) επιθυμεί αντίστοιχη προβολη και για εκείνους. Η Λαμπρινή Καρακώστα, για παράδειγμα, έχει μεστώσει στο συναυλιακό σανίδι πλάι στον Σωκράτη και πλέον ακούγεται ως ιδανική ερμηνεύτρια των κομματιών που έχει τραγουδήσει στο παρελθόν η Μελίνα Κανά, ευτυχώς χωρίς να περιορίζεται σε αυτά. Φαίνεται να ταιριάζει στην επί σκηνής ιδιοσυγκρασία του Μάλαμα. Σπάνια “ξεφεύγει” επί σκηνής, διαθέτει όμως μία φυσική γλυκάδα και μία ήρεμη λιτότητα στις κινήσεις της που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Στο “τυφλό τεστ” περνάει με άριστα δοκιμαζόμενη στα “εν Κανά ευαγγέλια” Να Βάλω Τα Μεταξωτά, Όλα Ζουν Αν Τα Θυμάσαι, Μοιραία, Άσε Τα Ψέματα (μαζί με Σωκράτη εννοείται) αλλά και σε κομμάτια που γνωρίσαμε με άλλους ερμηνευτές (π.χ. Το Αγκάθι και το Άνοιγμα Στα Πέρατα, όπου ο Μάλαμας της παραχωρεί την πρωτοκαθεδρία στην ερμηνεία, τα Φύλλα Αλκαλικά και το Πουλί Σε Δέντρο Αρχοντικό, που ερμήνευσε αρχικά ο Μανώλης Λιδάκης και ας μου επιτρέψετε εδώ να θεωρήσω ως τις κορυφαίες ερμηνευτικές της στιγμές στη συναυλία). Από την άλλη, ο Φώτης Σιώτας κλείνει πάνω από 20 χρόνια συνεργασίας με τον Μάλαμα ως ο πλέον σταθερός συνεργάτης του. Ένα βιολί-πολυεργαλείο με βαθιά γνώση του αντικειμένου σε βαθμό που ξεπερνά τα όρια του οργάνου, πετυχαίνοντας “άγνωστους” ήχους μέσω πεταλιών και φυσικών κρούσεων των χορδών, τυχαίνει επίσης να διαθέτει μία ζεστή φωνή που θα πρέπει να θεωρείται πλέον η καθιερωμένη (είτε στις συναυλίες του Μάλαμα είτε του Παπακωνσταντίνου) για την απόδοση τραγουδιών όπως το Σαν Παιδί (έτσι κι αλλιώς “δικό του" "παιδί") ή το Αερικό - ξέρετε, εκεί που όλοι χειροκροτούν στην αναμονή για το γνωστό τετράστιχο “όσες κι αν χτίζουν φυλακές”

Οι αφιερώσεις προς αγαπημένους ανθρώπους του, που τυχαίνει να ήταν και δημιουργοί, ξεχώρισαν. Θανάσης Παπακωνσταντίνου (η φιλία και η συνεργασία τους είναι γνωστές), Δημήτρης Αποστολάκης (του οποίου ερμήνευσε στεντόρεια την Τίγρη) και Νίκος Παπάζογλου (εκείνος άλλωστε τραγούδησε την Κίρκη το ‘95). Η διάθεση έμενε μονιμως αναμμένη, όμως έπρεπε κάποια στιγμή να μπει μια κατακλείδα. “Να είστε ευτυχείς γενικώς”, ευχή και κατάρα μαζί (θέλει δουλειά η ευτυχία...) είπε στις τελευταίες του κουβέντες ο Μάλαμας προς το κοινό, αφήνοντας τη σκυτάλη για το κομμάτι εξόδου στους Σιώτα, Μαγνήσαλη και Ταπάκη για έναν ικαριώτικο. Μικροί κύκλοι δημιουργήθηκαν στην Τεχνόπολη, κύκλοι που ενώνουν τους ανθρώπους, όπως μια συναυλία του Σωκράτη Μάλαμα, όπου τελικά δεν κυριαρχεί ούτε η καλλιτεχνική αρτιότητα ούτε το “κλασικό” των τραγουδιών, αλλά η σύνδεση με τις προσωπικές ιστορίες του καθενός που φέρνει τις ατομικότητες πιο κοντά.

 

Κείμενο / Φωτογραφίες: Μιχάλης Κουρής

Μιχάλης Κουρής

 

 

Για τον Μιχάλη Κουρή καλύτερα από οποιονδήποτε μιλάνε τα σημειώματα στο ψυγείο του: "Δεν πεινάω δεν πεινάω" "Να έρχεσαι κάθε πέντε λεπτά να με βλέπεις" "Μην πίνεις άλλο" "Δεν μπορείς να πας σε όλα τα live". Ακούει τα πάντα και δεν εννοεί "ακούω ραδιόφωνο" - στον ελεύθερό του χρόνο είναι αφουγκραστής των συμπαθών ζώων σε ζωολογικό κήπο του εξωτερικού που εύλογα επιθυμεί να παραμείνει μυστικός.

Website: www.soundgaze.gr
Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα