Τετάρτη, 01 Νοεμβρίου 2017 22:00

Live Review: Forest Swords @ six d.o.g.s., 27/10/2017

Written by 

Ο Forest Swords (Matthew Barnes) κατάφερε αθόρυβα να δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια ένα σημαντικό πυρήνα ακροατών στην Ελλάδα, έτσι η επιστροφή του στη χώρα μας με αφορμή το φετινό άλμπουμ Compassion συνοδεύτηκε από ένα μάλλον αναμενόμενο sold out. 

Ο Forest Swords έγινε ευρύτερα γνωστός με την κυκλοφορία του εκπληκτικού EP Dagger Paths (2010), η φήμη του οποίο εξαπλώθηκε τόσο με τον παραδοσιακό «στόμα σε στόμα» τρόπο όσο και μέσω των κυριαρχούντων τότε blogs (hipster ή μη, μικρή σημασία έχει πια), αλλά και μέσω του τύπου (ο γράφων, για παράδειγμα, τον γνώρισε μέσω μιας κριτικής του πάντα έγκυρου Uncut). Αυτό που είχε προκαλέσει αίσθηση (και εξακολουθεί ακόμα και σήμερα) ήταν η πρωτότυπη προσέγγιση του στον ηλεκτρικό ήχο. Το full length ντεμπούτο του Engravings (2013) επιβεβαίωσε τις προσδοκίες, ενώ το καλό φετινό Compassion αποτέλεσε πρώτης τάξης ευκαιρία για μια ακόμα επίσκεψη στη χώρα μας (την οποία έχει τιμήσει αρκετά μέχρι στιγμής).

Support σχήμα δεν υπήρχε, έτσι η ώρα πέρασε με ήχους ηλεκτρονικής μουσικής από τα ηχεία του six d.o.g.s. μέχρι και λίγο μετά τις 10:30 οπότε ο Matthew Barnes μαζί με τον μόνιμο συνεργάτη του που τον συνοδεύει στο μπάσο ανέβηκαν στη σκηνή. Μέσα σε πυκνό σκοτάδι ξεκίνησε το live του/ των Forest Swords, το οποίο στην πορεία έμελλε να αποδειχτεί συναρπαστικό. Ο Barnes πέρα από τον καθιερωμένο πάγκο μπροστά του είχε μαζί του την κιθάρα του (καθόλου συνηθισμένη η εικόνα ενός DJ - παραγωγού που παίζει κιθάρα), την οποία χρησιμοποιούσε ανά διαστήματα και μάλιστα με χαρακτηριστική επιδεξιότητα. Και εδώ έχουμε ένα πρώτο σημαντικό στοιχείο που καθιστά ξεχωριστές τις εμφανίσεις του Forest Sword: τα φυσικά όργανα (κιθάρα και μπάσο) κάνουν τον ήχο του σαφώς πιο ζεστό και ζωντανό σε σχέση με τον τυποποιημένο ηλεκτρονικό ήχο που κυριαρχεί σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Το δεύτερο έχει να κάνει με τα μυστηριακά φωνητικά, ναι μεν προηχογραφημένα, ωστόσο καίριας σημασίας για την ροή της μουσικής. Το τρίτο και σημαντικότερο είναι οι ίδιες οι συνθέσεις. Ο Forest Swords έχει γράψει μια σειρά από αξιομνημόνευτα κομμάτια, που δεν ξεθωριάζουν μετά από λίγες ακροάσεις. Για παράδειγμα τα Thor’s Stone και The Weight of Gold αλλά και το φετινό The Highest Flood ακούγονται κάθε φορά το ίδιο εξαιρετικά και ακόμα περισσότερο στο live.

O Forest Swords είναι ένα σπουδαίος τεχνίτης της ηλεκτρονικής μουσικής. Μπορεί να έδειχνε outsider όταν ξεκινούσε στο άσημο Wirral του Λίβερπουλ ωστόσο τείνει να αποδειχθεί ο πλέον χαρισματικός της γενιάς του. Τα σκοτεινά beats, τα εξωτικά φωνητικά, τα απρόσμενα κιθαριστικά ριφάκια αποτελούν το μουσικό του σύμπαν στο οποίο εύκολα μπαίνεις, δύσκολα όμως αποχωρίζεσαι.

Ο Barnes έδειχνε να το απολαμβάνει το ίδιο με το κοινό. Μάλιστα, παρότι, όπως δήλωσε, απεχθάνεται τα encore έκανε μια εξαίρεση και έπαιξε ένα επιπλέον κομμάτι, επειδή είχε περάσει «μια θαυμάσια μέρα στην Αθήνα». Μάλιστα δεν παρέλειψε να αναφέρει ότι το six d.o.g.s. είναι ένα από τα πιο αγαπημένα του venue στον κόσμο (οι Βρετανοί συνήθως δεν αρέσκονται σε τέτοιου είδους κολακείες, οπότε δεν έχουμε λόγο να αμφισβητήσουμε την ειλικρίνεια του).

Τα 70 λεπτά της εμφάνισης του ήταν εντυπωσιακά χωρίς να υπάρχει κάποιου είδους φαντασμαγορικό show. Ίσα ίσα, όπως προείπαμε, οι δύο μουσικοί έπαιξαν μέσα στο μαύρο σκοτάδι, με το ελάχιστο φως να προέρχεται κυρίως από τις βιντεοπροβολές στο πίσω μέρος της σκηνής. Αυτό που έκανε τους περισσότερους από εμάς να φύγουμε ενθουσιασμένοι ήταν η ίδια η μουσική. Οι περίτεχνες και περιπετειώδεις συνθέσεις του, αυτές που μας έκαναν να τον αγαπήσουμε από την πρώτη στιγμή. Και όταν φεύγεις από μια συναυλία ευχαριστημένος από τις μουσικές που άκουσες, τότε δεν μπορεί παρά η συναυλία να χαρακτηριστεί επιτυχημένη. 

Κείμενο: Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος / Φωτογραφίες: Shanti Θωμαϊδη

Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος

 

 

Ο Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος γεννήθηκε στη διάρκεια της δεκαετίας του ’80 (συγκεκριμένα τη χρονιά για την οποία έχει τραγουδήσει ο Jimi Hendrix), όταν πια οι Joy Division είχαν πάψει ήδη να υπάρχουν από καιρό (ευτυχώς υπήρχαν οι New Order!). Μετά από χρόνια αναζητήσεων ανακάλυψε αυτό που έψαχνε σε μια έρημο, έκτοτε λατρεύει οτιδήποτε σχετίζεται με τους Kyuss. Πιστεύει ότι αν δεν υπήρχε το rock & roll θα έπρεπε να το έχουμε ανακαλύψει. Επίσης, είναι βέβαιος ότι ο Έλβις ζει κάπου ανάμεσα μας… 

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα