Κυριακή, 04 Σεπτεμβρίου 2016 21:00

Συνέντευξη: Βαγγέλης Μαρκαντώνης

Written by 

Τον Βαγγέλη Μαρκαντώνη τον γνωρίσαμε οι περισσότεροι πριν από περίπου 15 χρόνια όταν κυκλοφόρησε τον ντεμπούτο της μπάντας του Ανοιχτή Θάλασσα, το οποίο τότε είχε ακουστεί αρκετά στα ραδιόφωνα. Μετά από τρία άλμπουμ, το σχήμα σταμάτησε να είναι ενεργό και ο Μαρκαντώνης συνέχισε ως solo μουσικός κυκλοφορώντας την πρώτη προσωπική δουλειά Ξένη Γη το 2011. Φέτος επανήλθε στη δισκογραφία με την κυκλοφορία του δίσκου Ας Έρθει Τώρα Η Βροχή. Με αυτή την αφορμή μιλήσαμε με τον τραγουδοποιό για τα νέα του τραγούδια, για την Ανοιχτή Θάλασσα, την περίφημη σκηνή των 90s, την οικονομική κρίση και πολλά ακόμα!

 

- Πως κατέληξες στο συγκεκριμένο ήχο των κομματιών του νέου δίσκου, ήταν κάτι που έγινε στοχευμένα ή προέκυψε κατά τη διαδικασία σύνθεσης των τραγουδιών;

Αρχικά προέκυψε στη διαδικασία της σύνθεσης και των προβών με την μπάντα που έχω τα τελευταία χρόνια.  Είχα την τύχη να παίζουμε σε λάιβ τα τραγούδια όλον το χειμώνα που προηγήθηκε της ηχογράφησης και μπορέσαμε να τα γράψουμε στο στούντιο ζωντανά. Δε μας πίεζε ο χρόνος και δώσαμε την ευκαιρία στο κάθε τραγούδι να ακουστεί όπως πιστεύαμε ότι «ήθελε το ίδιο»…  Στη συνέχεια και με τη βοήθεια του Βασίλη Κορρέ που συμμετείχε στην παραγωγή, όλα τα τραγούδια άρχισαν να συγγενεύουν μεταξύ τους διατηρώντας όμως τον αρχικό τους χαρακτήρα.  Ή έτσι τουλάχιστον μου αρέσει να πιστεύω.

- Ο πρώτος σου δίσκος Ξένη Γη κυκλοφορεί σε έκδοση CD – βιβλίου. Πώς προέκυψε η συγκεκριμένη συνδυαστική κυκλοφορία; Ποια ιστορία υπάρχει πίσω της;

Ήταν μια ιδέα του τότε παραγωγού του δίσκου, του Άγγελου Σφακιανάκη, ο οποίος ήξερε ότι μου αρέσει να γράφω ιστορίες και σκέφτηκε να το συνδυάσει με το άλμπουμ ώστε να γίνει πιο ελκυστική η κυκλοφορία του cd.  Έτσι διαλέξαμε τη νουβέλα μου «Πως ο Στέλιος και οι φίλοι του έβγαλαν το χειμώνα» και την παντρέψαμε με την Ξένη Γη.  Ήταν μια ωραία έκδοση από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης, για την οποία νιώθω περήφανος

- Το δεύτερο άλμπουμ σου Ας Έρθει Τώρα Η Βροχή ηχογραφήθηκε μέσα στα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Πόσο δυσκόλεψε αυτή την όλη διαδικασία και πόσο σε έχει επηρεάσει ως άτομο;

Είχα περάσει μια πολύ δυνατή κρίση σε προσωπικό επίπεδο κάποια χρόνια πριν και έτσι θα μπορούσα να πω ότι είμαι εκπαιδευμένος και δε με επηρέασε ιδιαίτερα σε πρακτικό επίπεδο.  Δε σήκωσα τα χέρια.  Βρήκα τρόπο να γίνει η όλη διαδικασία με τον τρόπο που είχα ονειρευτεί.  Έπαιξα με τους μουσικούς και τον παραγωγό που ήθελα.  Βέβαια, το ότι έχω φτιάξει τον δικό μου λειτουργικό μικρόκοσμο δε σημαίνει ότι έχω λύσει και κάποιο πρόβλημα. Όλη αυτή η, σε όλα τα επίπεδα, κρίση έχει διαβρώσει σε μεγάλο βαθμό τόσο τις σχέσεις μεταξύ μας αλλά και την εικόνα μας για την πραγματικότητα.

- Η Ανοιχτή Θάλασσα είχε την «ατυχία» να κυκλοφορήσει το πρώτο της άλμπουμ στις αρχές των 00s όταν πια η περίφημη ελληνόφωνη σκηνή των 90s «έπνεε τα λοίσθια». Αρχικά, πώς βίωσες εσύ τη δεκαετία του ‘90 μουσικά και δεύτερον, όντως θεωρείς ότι στάθηκε άτυχο το συγκρότημα που βρέθηκε στη συγκεκριμένη συγκυρία;

Ήταν καθαρά δική μας ευθύνη το ότι καθυστερήσαμε τόσο να κυκλοφορήσουμε το πρώτο μας άλμπουμ. Το συγκρότημα ήταν σε πολύ καλή φόρμα από το ’96 και μετά….  Είχαμε πολύ κόσμο στα live που κάναμε αλλά δεν το αξιοποιήσαμε. Όταν βγάλαμε το δίσκο το 2002 ήμασταν εκτός φάσης.  Νομίζω όμως ότι και το υλικό μας ήταν κάπως δύστροπο. Τη δεκαετία του ’90 η φάση έβραζε γενικά και γινόντουσαν πολύ ωραία πράγματα. Ο κόσμος είχε κέφι να ανακαλύψει και να ταυτιστεί με νέα ακούσματα.  Όμως ο τότε μηχανισμός της ελληνικής δισκογραφίας αντιμετώπισε όλη τη φάση ως συλλήβδην «ροκ», κυκλοφορώντας ό,τι μπορούσε στοιχειωδώς να σταθεί ως τραγούδι ή ήχος μπάντας και έτσι όλη η τάση εκτονώθηκε σε στερεότυπα και φτηνές, σε κάθε επίπεδο, παραγωγές. Την ίδια στιγμή η ελληνική σόου-μπιζ κυοφορούσε τη νέα γενιά σκυλάδικου, που σε συνδυασμό με το άρμα των τάλεντ σόους, άλωσε τη δεκαετία που ακολούθησε

- Βλέπεις σήμερα μουσικούς στην ελληνική σκηνή που σε κάνουν να αισιοδοξείς;

Οπωσδήποτε υπάρχει πολύ αξιόλογο υλικό, που φοβάμαι όμως ότι χάνεται σε μια επίφαση επαγγελματισμού και χτισίματος καριέρας σε ένα περιβάλλον που, και λόγω κρίσης, δεν μπορεί να το στηρίξει. Περισσότερο πόζα παρά ουσία… Κάτι που σίγουρα δε μου αρέσει, είναι η έξαρση του επικολυρικού φολκλόρ αφενός, και του σύγχρονου αστικού τραγουδιού αφετέρου που περιχαρακώνεται σε μια υστερική ευδαιμονία όταν είναι «κεφάτο» και σε μια σοβαροφανή και μπεμπεδίστικη αυτοκριτική όταν γίνεται «σκεπτόμενο». Είναι απογοητευτικό να μη μπορούμε να κάνουμε ένα βήμα μπροστά απ’ αυτό

- Πιστεύεις ότι ο στίχος είναι αυτός που κάνει ένα τραγούδι να ξεχωρίζει ή βρίσκεται σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με τη μουσική;

Πιστεύω ότι το πιο σημαντικό είναι ο ήχος. Ήχος δεν είναι μόνο το beat, η αρμονία και η ενορχήστρωση.  Είναι και ο τρόπος που συνηχούν οι φθόγγοι από τους στίχους.   Η φωνή είναι ένα μουσικό όργανο και μέρος του ήχου της είναι οι λέξεις. Είναι όλα το ίδιο σημαντικά. 

- Οι Clash και οι Sigur Ros πώς βρέθηκαν στους στίχους σου; Να υποθέσουμε ότι ακούς πολύ ξένη μουσική;

Ναι όπως όλοι μάλλον…  Ως προς τον συγκεκριμένο στίχο, είναι ένα λογοπαίγνιο σε ένα τραγούδι (Χιονάτη) που πραγματεύεται ένα …δύσκολο hangover

- Με τη δισκογραφική βιομηχανία σε παρακμή εδώ και καιρό, οι ζωντανές εμφανίσεις αποτελούν πια το μοναδικό μέσο επιβίωσης για ένα μουσικό;

Ναι έτσι είναι, αν και αυτό έχει δυσκολέψει επίσης.  Πέρα όμως από το οικονομικό κομμάτι, τα λάιβ είναι και ο πιο ουσιαστικός τρόπος να επικοινωνήσει κάποιος τα τραγούδια του.

- Τι περιλαμβάνουν τα σχέδια σου για τη προσεχή σεζόν;

Έχω ξεκινήσει να γράφω τα τραγούδια για το επόμενο άλμπουμ αλλά πιο πολύ θα ήθελα να παίξω με την μπάντα μου τα τραγούδια από το «Ας έρθει τώρα η βροχή» σε όσα περισσότερα λάιβ μπορούμε

 

Δείτε και ακούστε περισσότερο Βαγγέλη Μαρκαντώνη εδώ:

iTunes: https://goo.gl/DQTXPE
Spotify: https://goo.gl/laacFZ
Youtube: https://goo.gl/H2coz4

Deezer: http://goo.gl/fWzaKE
Napster: http://goo.gl/x5VadI
Facebook: https://goo.gl/bhdbwa

Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος

 

 

Ο Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος γεννήθηκε στη διάρκεια της δεκαετίας του ’80 (συγκεκριμένα τη χρονιά για την οποία έχει τραγουδήσει ο Jimi Hendrix), όταν πια οι Joy Division είχαν πάψει ήδη να υπάρχουν από καιρό (ευτυχώς υπήρχαν οι New Order!). Μετά από χρόνια αναζητήσεων ανακάλυψε αυτό που έψαχνε σε μια έρημο, έκτοτε λατρεύει οτιδήποτε σχετίζεται με τους Kyuss. Πιστεύει ότι αν δεν υπήρχε το rock & roll θα έπρεπε να το έχουμε ανακαλύψει. Επίσης, είναι βέβαιος ότι ο Έλβις ζει κάπου ανάμεσα μας… 

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα