Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016 08:54

Συνέντευξη: Mick Moss (Antimatter)

Written by 

Οι Antimatter του Mick Moss έχουν το δικό τους, περιορισμένο αλλά πιστό, κοινό εδώ στην Ελλάδα, ήδη από την εποχή που μαζί του συνέγραφε μουσική ο Duncan Patterson μετά τη φυγή του από τους Anathema (για τους οποίους δεν χρειάζεται να αναφέρουμε καν πόσο δημοφιλείς είναι στα μέρη μας). Επισκέπτονται τη χώρα μας από την αρχή σχεδόν της πορείας τους και μάλιστα έχουν ηχογραφήσει και ένα live album εδώ! Τι άλλο χρειάζεται για να επιβεβαιωθεί η αμφίδρομη σχέση που έχει ο Mick Moss με την Ελλάδα; Με την ευκαιρία της έλευσής τους σε λίγες μέρες, απευθύνουμε κάποιες ερωτήσεις στον κύριο υπεύθυνο των Antimatter, προσπαθώντας να βάλουμε ακόμη ένα λιθαράκι στη γνωριμία μας με την ιδιοσυγκρασία του.

 

Mick, είναι χαρά μου να σου απευθύνω τις ερωτήσεις μου. Μιας και οι Antimatter έρχονται στην Ελλάδα για μια ακόμη φορά, ποια είναι η ελληνική συναυλία που θυμάσαι περισσότερο, είτε για καλό ή κακό;

Υποθέτω ότι θα έλεγα την πρώτη εμφάνιση μας στο An Club, νομίζω το 2003. Ακόμα κι αν δεν είναι μυστικό ότι δεν είμαι πολύ περήφανος για την πλειονότητα των συναυλιών των Antimatter εκείνης της περιόδου, ήταν σίγουρα μια αξέχαστη νύχτα καθώς το ελληνικό κοινό ήταν πραγματικά cool. Σίγουρα ανυπομονώ να επιστρέψω για να παίξω για σας μετά από τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το δελτίο Τύπου για τις ζωντανές εμφανίσεις στην Ελλάδα υποδηλώνει πως θα παίξετε ηλεκτρικά. Λοιπόν, τι θα πρέπει να περιμένουμε από εσάς σε λίγες μέρες; Μιλώντας γενικότερα, μήπως προτιμάτε τις ηλεκτρικές συναυλίες από τις ακουστικές;

Για μένα έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Κατά τη διάρκεια μιας ακουστικής συναυλίας μπορώ να ακούω τη φωνή μου τέλεια και μου είναι πολύ πιο εύκολο και φυσικό να τραγουδήσω, αν και η μουσική δεν έχει κάποια ένταση. Από την άλλη πλευρά, κατά τη διάρκεια μιας ηλεκτρικής παράστασης η μουσική είναι πολύ πιο δυναμική, αν και μερικές φορές, σε ό,τι με  με αφορά, τα φωνητικά μου χάνονται λίγο. Αλλά σε γενικές γραμμές, πρέπει να ομολογήσω πως προτιμώ τις ηλεκτρικές συναυλίες!

Οι Antimatter δεν επιστρέφουν στο An Club αυτή τη φορά για το live show τους. Φυσικά, το όνομα του club έχει απαθανατιστεί στο όνομα του τελευταίου live άλμπουμ σας. Θα μπορούσατε να μας πείτε την ιστορία πίσω από αυτό το άλμπουμ; Αν θυμάμαι καλά, κατά το διάστημα της εμφάνισης που τελικά τέθηκε στο αρχείο, δεν είχε προγραμματιστεί κάποια ηχογράφηση ζωντανού album.

Αυτό είναι αλήθεια, δεν ήταν ποτέ προγραμματισμένο να γίνει άλμπουμ. Μετά την εμφάνισή μας, ο ηχολήπτης Chris Ntaskas μου είπε ότι είχε μια πολυκάναλη ηχογράφηση της συναυλίας και ότι θα την έστελνε σε μένα. Εξεπλάγην ευχάριστα όταν άκουσα το αποτέλεσμα και αποφάσισα ότι θα ήταν ένα ενδιαφέρον project για να ασχοληθώ τόσο για τη δική μου δισκογραφική εταιρεία (το δικό μου label Music In Stone) όσο και ως παραγωγός. Μάλλον πέρασε πάρα πολύ καιρός για την παραγωγή του άλμπουμ, αλλά ήταν το πρώτο άλμπουμ που έκανα παραγωγή και ήμουν τόσο περήφανος όταν ανακάλυψα ότι χρησιμοποιήθηκε αργότερα ως δίσκος αναφοράς στην έκδοση του Μαΐου 2010 του βρετανικού Hi-Fi News, περιοδικού σχετικού με τον εξοπλισμό hi-fi. Στο άρθρο, ο συντάκτης δοκιμάζει ένα ενισχυτή με το «Live @ An Club», περιγράφει το album ως ''έντονη ηχογράφηση με εκπληκτική ωμότητα και τη φυσική ζωτικότητα που έρχεται ενάντια στην τρέχουσα τάση για δυναμική συμπίεση (σ.σ. αγγλιστί dynamic compression, η μάστιγα της σύγχρονης δισκογραφίας)», έτσι αυτή ήταν μια πολύ περήφανη στιγμή για μένα.

Τα τελευταία άλμπουμ χρησιμοποιούν ένα πλήρες "ροκ" συγκρότημα περισσότερο από ό,τι τα προηγούμενα άλμπουμ, με λιγότερο ακουστικό ήχο. Τώρα που η αλλαγή αυτή φαίνεται να έχει σταθεροποιηθεί, τι γνώμη έχετε για το νέο σας ήχο;

Ο ήχος μας συνεχώς εξελίσσεται όσο εισάγω σε αυτόν νέα στοιχεία και τελειοποιώ τα παλαιότερα. Είμαι απίστευτα ευχαριστημένος για το πως ακούγονται οι Antimatter σήμερα και ανυπομονώ να δω πού θα πάει στο μέλλον, τι μείγμα υφών θα χρησιμοποιήσω. Όμως πάντα θα υπάρχουν ακουστικά τραγούδια. Σχεδόν όλα όσα γράφω ξεκινούν τη ζωή τους στην ακουστική κιθάρα και δεν εξελίσσονται όλα μέχρι την ηλεκτρική κιθάρα. Η ακουστική κιθάρα είναι το κύριο όργανό μου.

Πώς σου φαίνεται η ετικέτα “progressive rock” που χρησιμοποιείται όλο και πιο συχνά από τον Τύπο για να περιγράψει τη μουσική σας;

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτήν την περιγραφή. Οι Antimatter είναι σίγουρα προοδευτικοί υπό την έννοια ότι υπάρχουν πολλές διαφορετικές όψεις στη μουσική που κάνω, διότι δεν περιορίζομαι σε οτιδήποτε. Επίσης, το γεγονός ότι το progressive rock των 70s, το πραγματικό progressive rock, είναι κάτι που επηρεάζει κάπως τη γραφή μου, ιδιαίτερα σε κομμάτια όπως το «Everything you know is wrong», «Another Face In A Window», «Wide Awake In The Concrete Asylum», «Black Eyed Man», κλπ

Η Prophecy Productions φροντίζει τη μουσική σας πολύ καλά, όπως φαίνεται. Πώς χρησιμοποιείς το δικό σου label, Music In Stone, μιας και τα αυτοκυκλοφορούμενα άλμπουμ είναι μια δημοφιλής τάση τα τελευταία χρόνια;

Έχω κρατήσει την Music In Stone κυρίως για ειδικές, προσωπικές κυκλοφορίες, προτιμώντας να αναθέσω την κυκλοφορία των κανονικών δίσκων σε μία επαγγελματική δισκογραφική εταιρεία όπως η Prophecy Productions. Το φθινόπωρο του τρέχοντος έτους θα κυκλοφορήσει δύο singles των Antimatter μέσω της Music In Stone, οι πρώτες φυσικές κυκλοφορίες που βγάζω με την δισκογραφική μου εδώ και ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και το επόμενο έτος θα έρθει το live DVD «Live Between The Earth And The Clouds», το οποίο δουλεύεται τη στιγμή που μιλάμε. Το επόμενο full length album των Antimatter έχει αρχίσει ήδη να αποκαλύπτεται στο κεφάλι μου, αν και σίγουρα δε θα κυκλοφορήσει στο δικό μου label.

Μπορεί να θεωρηθεί ο Mick Moss ως "σκληρά εργαζόμενος"; Σχεδιάζεις τα επόμενα βήματα των Antimatter εκ των προτέρων ή μήπως απλά αφήνεις τη δημιουργική σου ροή να σε οδηγήσει;

Θεωρώ πως δεν σχεδιάζω τα πράγματα, κυρίως τα αφήνω να συσσωρεύονται και στη συνέχεια εργάζομαι προς την κατεύθυνση της πραγματοποίησής τους. Πάντα σε οποιοδήποτε σημείο ξέρω τι θα καταλάβει τουλάχιστον τα επόμενα δύο χρόνια όσον αφορά τόσο περιοδείες όσο και κυκλοφορίες, και η παρούσα δεν αποτελεί εξαίρεση. Έχω πολλά πράγματα που πρέπει να ασχοληθώ. Όταν θα έρθει η ώρα που δεν θα ξέρω τι θα κάνω την επόμενη στιγμή, υποθέτω πως θα είναι καιρός να ανησυχήσω!

Εκτός από τη μουσική σου, οι στίχοι σου έχουν την τάση να αγγίζουν συγκεκριμένα, βαθύτερα συναισθήματα. Από πού αντλείς την στιχουργική έμπνευσή σου; ‘Άραγε θα ακούσουμε ποτέ ένα "χαρούμενο" τραγούδι σε ένα άλμπουμ των Antimatter;

Δεν το αποκλείω, αν και μέχρι στιγμής η τάση μου είναι να γράφω για πράγματα που με προβληματίζουν έντονα, είτε στην κοινωνία είτε στην πολιτική, την ψυχολογία, τη φιλοσοφία, την ψυχική υγεία μου ή την προσωπική μου ζωή.

Οι τίτλοι των άλμπουμ σας μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον, ειδικά ο Fear Of A Unique Identity. Μπορείς ίσως να μας δώσεις μια εξήγηση για τον τίτλο αυτό, δεδομένου ότι στη σύγχρονη εποχή ο δυτικός κόσμος μας προτρέπει να «είμαστε ο εαυτός μας»;

Νομίζω ότι υπάρχει μια πίεση στο άτομο να συμμορφωθεί με την αντίληψή τους για τις μάζες αλλιώς αισθάνονται σαν φρικιά, ή ότι κάτι δεν πάει καλά με εκείνους, αν αισθάνονται διαφορετικά από όλους τους άλλους. “Γιατί είμαι διαφορετικός; Τι πάει στραβά με μένα;”. Φυσικά, ο καθένας είναι διαφορετικός. Μιλώ για μια αντίληψη των μαζών και όχι για τις ίδιες τις μάζες. Κατά τη γνώμη μου, μπορεί να υπάρξει κάποια εξισορρόπηση μεταξύ της μοναδικότητας κάποιου και αυτού που βλέπουν ως αποδεκτό πρότυπο ώστε να αποφύγουν να τραβήξουν την προσοχή με αρνητικό τρόπο.

Από το Leaving Eden και μετά, είσαι ο κύριος τραγουδιστής των Antimatter. Ποια επιρροή μπορείς να κατονομάσεις ως τη σημαντικότερη που έχεις ως τραγουδιστής;

Μου κάνουν συχνά αυτήν την ερώτηση. Ως τραγουδιστής έχω πολλές διαφορετικές επιρροές, αλλά αν έπρεπε να διαλέξω κάποια που στέκεται πάνω από τις υπόλοιπες ως το πρόσωπο που συμβάλλει περισσότερο σε αυτό που κάνω, θα έλεγα ότι αυτή είναι η Tracy Chapman. Ως έφηβος, πριν ξεκινήσω το τραγούδι, πάντοτε προσελκυόμουν από φωνές με αισθαντικό βιμπράτο και η Chapman ήταν κάποια που πραγματικά ένιωθα να ακολουθώ όταν άρχισα. Ο Richie Havens και η Grace Slick τράβηξαν παρόμοια την προσοχή μου. Υποθέτω πως αξίζει να σημειωθεί ότι δύο από τα τρία ονόματα που ανέφερα είναι γυναικεία.

Μια ερώτηση τώρα που δεν αφορά τους Antimatter, αν μου επιτρέπεις: Συμμετείχες ως guest στο (ακόμη αναμενόμενο) πρώτο full album των Trees Of Eternity, των οποίων η τραγουδίστρια Aleah πέθανε πρόσφατα. Το ΕΡ ήταν εκπληκτικό και είπαν ότι το άλμπουμ είναι ήδη έτοιμο και θα κυκλοφορήσει. Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με αυτό το project;

Οι Antimatter περιόδευσαν με τους Swallow The Sun πίσω στο 2014. Ήταν μια δύσκολη στιγμή για μένα, καθώς είχα βγει από το νοσοκομείο μετά από χειρουργική επέμβαση στο στομάχι και στη συνέχεια βγήκα κατευθείαν σε περιοδεία ενάντια στις συμβουλές των γιατρών. Ήμουν κυριολεκτικά 24 ώρες έξω από το νοσοκομείο και μπήκα σε αεροπλάνο, με πολλές στρώσεις στομαχικών μυών με ράμματα. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας συνδέθηκα με τον κιθαρίστα / συνθέτη των Swallow The Sun, Juha Ravio, ο οποίος μου σύστησε την Aleah Starbridge την τελευταία ημερομηνία της περιοδείας. Η φωνή μου άρεσε στην Aleah και ο Juha πρότεινε να συνεργαστούμε, κάτι για το οποίο φυσικά ήμουν κάτι περισσότερο από ευτυχής να κάνω, καθώς η Aleah ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος. Το ντουέτο μας «Condemned To SIlence» αποδείχθηκε εκπληκτικό, και είμαι πολύ χαρούμενος που το άλμπουμ, «Hour Of The Nightingale» τελικά θα κυκλοφορήσει. Είναι απλά μια τραγωδία ότι ο δίσκος βλέπει το φως της ημέρας υπό αυτές τις συνθήκες (σ.σ. εννοεί του θανάτου της Aleah σε ηλικία 39 ετών από καρκίνο).

Σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που διέθεσες να απαντήσεις τις ερωτήσεις μας! Θα σε δούμε στην Αθήνα!

Σε ευχαριστώ Μιχάλη, θα σε δω εκεί!

 

Κείμενο / Ερωτήσεις: Μιχάλης Κουρής

Μιχάλης Κουρής

 

 

Για τον Μιχάλη Κουρή καλύτερα από οποιονδήποτε μιλάνε τα σημειώματα στο ψυγείο του: "Δεν πεινάω δεν πεινάω" "Να έρχεσαι κάθε πέντε λεπτά να με βλέπεις" "Μην πίνεις άλλο" "Δεν μπορείς να πας σε όλα τα live". Ακούει τα πάντα και δεν εννοεί "ακούω ραδιόφωνο" - στον ελεύθερό του χρόνο είναι αφουγκραστής των συμπαθών ζώων σε ζωολογικό κήπο του εξωτερικού που εύλογα επιθυμεί να παραμείνει μυστικός.

Website: www.soundgaze.gr
Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα