Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017 05:10

Συνέντευξη Ancient Rites: The Past is alive!

Written by 

Κάποτε, οι Ancient Rites, η ανίερη (τότε) παρέα του Φλαμανδού Gunther Theys, ήταν τακτικότατοι επισκέπτες των συναυλιακών μετεριζιών της χώρας μας. Μετά από μία μακρά περίοδο άτακτων εμφανίσεων στο προσκήνιο, η μπάντα επανέρχεται (μετά από σχεδόν 18 χρόνια!) στην αθηναϊκή live ατζέντα. Με αφορμή αυτήν την επανεμφάνιση, ο Theys ανακρίνεται και αναλύει με πάθος τη στάση ζωής του, την πορεία της μπάντας του και μοιράζεται μαζί μας ιστορίες.. πολλές φορές στα ελληνικά.

 

Γεια σου Gunther, είναι χαρά μου που σου απευθύνω μερικές ερωτήσεις!

(σ.σ. στα Ελληνικά) Γεια σου Μιχάλη, τι κάνεις; Ευχαριστώ. Και για μένα είναι χαρά να μιλάω μαζί σου.

Τα πράγματα ήταν πολύ σιωπηλά στο στρατόπεδο των Ancient Rites, αλλά το 2015 βγήκε ένα νέο άλμπουμ (Laguz) και οι ζωντανές εμφανίσεις έχουν γίνει πιο συχνές. Ποιος ήταν ο λόγος για αυτή τη σιωπή;

Η μπάντα δεν έπαψε ποτέ να υπάρχει, αλλά εννέα χρόνια μεταξύ των δύο albums είναι πράγματι μεγάλο χρονικό διάστημα. Αρκετοί άνθρωποι πίστευαν ακόμη κι ότι η μπάντα είχε διαλυθεί. Από την άλλη πλευρά, οι fans μας ξέρουν πως είμαστε μια ανεξάρτητη μπάντα, δεν μας πιέζουν businessmen ή managers για να κυκλοφορήσουμε άλμπουμ, σαν εργασιακή ρουτίνα, εμπνευσμένο από τις τελευταίες τάσεις και τις αλλαγές στη μουσική βιομηχανία. Είναι ένα παιχνίδι που πάντα αρνήθηκα να παίξω, έτσι κι αλλιώς. Διάφοροι εσωτερικοί και εξωτερικοί παράγοντες ήταν ο λόγος για τον οποίο δεν είχαμε κυκλοφορήσει κάποιο άλμπουμ νωρίτερα. Έπρεπε να ασχοληθώ με τις αλλαγές line-up, ενώ κάποια από τα μέλη του συγκροτήματος είχαν ιδιωτικές υποχρεώσεις στις οποίες έπρεπε να δώσουν προτεραιότητα. Την ίδια στιγμή, ήμασταν χωρίς δισκογραφικό συμβόλαιο και είχαμε χάσει το χώρο όπου προβάραμε. Γράψαμε νέο υλικό κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων, περιμένοντας να γυρίσει υπέρ μας ο τροχός. Η μουσική βιομηχανία έχει αλλάξει και οι εταιρίες δεν προσφέρουν πια οποιουσδήποτε ή έστω αξιοπρεπής προϋπολογισμούς για στούντιο. Εμείς δεν θέλαμε να κυκλοφορήσουμε ένα άλμπουμ χαμηλότερης ποιότητας. Πάντα παίρνουμε κάθε ηχογράφηση στα σοβαρά και συνεχώς «ψυρίζουμε» το υλικό μας. Ακόμα και στο στούντιο, την τελευταία στιγμή, τα πάντα ελέγχονται και μέχρι και αλλάζουμε ολόκληρα τμήματα για το βέλτιστο αποτέλεσμα, καθώς εργαζόμαστε με παραγωγούς που είναι μουσικοί του κλασικού ρεπερτορίου και παρακολουθούν από κοντά τα πάντα. Είναι πάντα σκληρή δουλειά, αλλά επιβραβεύεται και έχουμε πάντα ως στόχο να γράψουμε τραγούδια που μπορούν να αντέξουν στη δοκιμασία του χρόνου, δεν βιαζόμαστε. Έτσι, ναι, πάντα υπάρχει ένας χρόνος αναμονής για ένα νέο δίσκο των Ancient Rites, αλλά παίρνουμε το θέμα πολύ σοβαρά. Αυτά τα τελευταία χρόνια έχω εμπλακεί και σε άλλα μουσικά project οπότε πήρα ξανά στυλό, μολύβι και πινέλο.

Ας συνεχίσουμε με το προφανές, με την ευκαιρία αυτής της συνέντευξης: επισκέπτεστε την Ελλάδα για live για πρώτη φορά από το ... 1999, αν θυμάμαι σωστά; Γιατί σας πήρε τόσο καιρό; Ήσαστε τακτικότατοι επισκέπτες τω καιρώ εκείνο.

Σωστά. Στην πραγματικότητα, ποτέ δεν έπαψα να είμαι συχνός επισκέπτης. Δεν ξέρω το λόγο για τον οποίο δεν έχουμε κληθεί να παίξει στην Ελλάδα από το 1999. Ίσως ο λόγος θα μπορούσε να είναι ότι στο παρελθόν, ήξερα κάποιους τοπικούς παράγοντες και ιδιοκτήτες club σε προσωπικό επίπεδο. Εκείνες τις ημέρες, διαχειριζόμουν τα πάντα ο ίδιος αλλά περιοδεύαμε και συχνότερα. Στο τέλος, για να κληθεί μια μπάντα να παίξει, δεν εξαρτάται από την ίδια, αλλά από τους τοπικούς διοργανωτές οι οποίοι έχουν τα μέσα και το ενδιαφέρον να το πράξουν. Προσωπικά θα ήθελα πάρα πολύ να επιστρέψω για συναυλίες πολύ νωρίτερα, αλλά αυτά είναι θέματα που δεν μπορώ να ελέγξω...   

Ποιες είναι οι σχέσεις σου με την Ελλάδα - εκτός από την ελληνικής καταγωγής σύζυγό σου, φυσικά - και την ελληνική σκηνή αυτή τη στιγμή;

Πάντα γοητευόμουν από την ιστορία. Και φυσικά, ως Ευρωπαίος, ενδιαφέρθηκα επίσης για την Ελλάδα, το λίκνο του αρχαίου Ευρωπαϊκού πολιτισμού. Για μένα είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τη βάση. Μπορούμε να μάθουμε πολλά από την ιστορία. Αληθεύει πως οι καταστάσεις και τα ήθη αλλάζουν, αλλά η ουσία των πραγμάτων συχνά παραμένει η ίδια. Μερικές φορές βρίσκομαι στη δύσκολη θέση να εξηγήσω ορισμένες απόψεις και ιστορικές πραγματικότητες σε ανθρώπους που δεν έχουν κανένα απολύτως ενδιαφέρον για την ιστορία, ή που ακόμη και ήθελαν να ξαναγράψουν ή να εξαφανίσουν την ιστορία. Συμφωνώ ότι η ιστορία γράφεται από τους νικητές, αλλά και πάλι, αν διαβάσει κανείς τα ψιλά γράμματα ή σκάψει βαθύτερα ή ελέγξει διάφορες πηγές, μπορεί να έχει μια πιο λεπτομερή εικόνα για την ιστορία του κόσμου, αντί για τα κλισέ των βαρετών ντοκιμαντέρ. Θα κούραζα τους αναγνώστες σας, αν θα έμπαινα σε λεπτομέρειες με παραδείγματα, αλλά μπορώ να σας δώσω ένα. Στις 6 Δεκεμβρίου κάνουμε ένα αρχαίο λαϊκό γλέντι στο Βέλγιο και την Ολλανδία, όπου τα παιδιά λαμβάνουν δώρα στο όνομα του Αγίου Νικολάου, του Έλληνα άγιου. Είχα μια συζήτηση πριν από λίγο καιρό με τους ανθρώπους εδώ, που με αποκάλεσαν ψεύτη που διέδιδα ψευδή στοιχεία, καθώς όλοι πίστευαν ότι ο Άγιος Νικόλαος ήταν Τούρκος, επειδή αυτό διδάσκουν τα σχολεία. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για αυτό. Ένας λόγος είναι για να μην προσβάλλουν τον αυξημένο μουσουλμανικό πληθυσμό εδώ, ένας άλλος λόγος είναι το γεγονός ότι σήμερα είναι ταμπού η καλλιέργεια της αρχαίας ιστορίας της Ευρώπης, διότι δεν θεωρείται πολιτικά ορθό και ο τρίτος λόγος είναι η έλλειψη ιστορικής γνώσης. Οι περισσότεροι δεν ξέρουν για τις ελληνικές πόλεις-κράτη που υπήρχαν στη Μικρά Ασία (σημερινή Τουρκία), πριν οι Οθωμανοί καταλάβουν τα εδάφη. Δεύτερον, ο Άγιος Νικόλαος ζούσε εκεί, όταν η περιοχή ήταν ακόμα ελληνική και πριν φτάσουν οι κατακτητές. Δεν υπάρχουν επίσκοποι στη μουσουλμανική θρησκεία. Γιατί οι άνθρωποι δέχονται την ξαναγραμμένη ιστορία τόσο εύκολα; Επειδή δεν σκέφτονται πιο πέρα ή δεν ταιριάζει στη νέα ατζέντα. Θεωρώ ότι είναι απογοητευτικό όταν κάποιος γνωρίζει ιστορία και κάποιοι άλλοι αντιστρέφουν την αλήθεια και τον λένε ψεύτη. Γίνεται τότε μια μοναχική, διωκώμενη φωνή ενάντια στις μάζες. Πριν από λίγες εβδομάδες, ένα μεγάλο σούπερ μάρκετ κυκλοφόρησε Μουσακά στην βορειοευρωπαϊκή αγορά, με συσκευασία που είχε πάνω της μια εικόνα της Σαντορίνης. Όλοι οι σταυροί των εκκλησιών διαγράφηκαν από τη φωτογραφία. Και πάλι, προκειμένου να μην προσβάλλουν ή να μην απωθήσουν τους Μουσουλμάνους μετανάστες / αγοραστές. Δεν είμαι Χριστιανός, αλλά η ιστορία είναι ιστορία, τα γεγονότα είναι γεγονότα. Οι άνθρωποι τότε λένε «Γιατί σε ενοχλεί; Δεν είσαι Έλληνας, δεν είσαι Χριστιανός». Λοιπόν, η απάντηση είναι απλή, ο ISIS καταστρέφει τη δική του ιστορία και τα μνημεία της και η σύγχρονη Ευρώπη προσφέρει μια χείρα βοηθείας στη διαγραφή / αλλαγή της ιστορίας της. Όντας παθιασμένος με την ιστορία δεν μου αρέσει να διαγράφεται το παρελθόν μας. Τι θα απομείνει; Φυσικά σχετίζομαι περισσότερο με την αρχαία παγανιστική Ευρώπη από την εκχριστιανισμένη Ευρώπη. Αλλά και πάλι, η ιστορία είναι ιστορία. Δεν θέλω τα μνημεία να αλλάξουν, να εξαφανιστούν ή να μεταβληθεί η ιστορική πραγματικότητα. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν το σκεπτικό μου και λένε πως δεν ταιριάζω στο στη νέα πραγματικότητα. Θα μπορούσε πράγματι να είναι έτσι. Νομίζω ότι κάθε πολιτισμός, συμπεριλαμβανομένων των αρχαίων ευρωπαϊκών, είναι συναρπαστικός. Αν κριθώ ένοχος για την υπεράσπιση εκείνου του παρελθόντος, ας είναι. Για να απαντήσω περαιτέρω στην ερώτησή σου, είμαι γοητευμένος από την αρχαία μυθολογία, την αρχαία φιλοσοφία, τις τέχνες και τη στρατιωτική ιστορία των ελληνικών πόλεων-κρατών. Στη βιβλιοθήκη μου, μπορεί κανείς να βρει τα έργα του Ηροδότου, τον Πλάτωνα, του Πλούταρχου, του Ομήρου, του Ξενοφώντα και ούτω καθεξής. Στο γραφείο μου υπάρχει ένα άγαλμα του Λεωνίδα και μια μικρή χρυσή κουκουβάγια της Αθηνάς. Στο δωμάτιό μου, υπάρχει μια αναπαράσταση της θεάς Αθηνάς. Φυσικά υπάρχουν και αντικείμενα από τη δική μου ιστορία, αλλά εκπροσωπείται και η Ελλάδα. Στη ζωή μου, έχω επισκεφθεί πολλά ιστορικά αρχαια ελληνικά μνημεία στην ηπειρωτική Ελλάδα, αλλά και έχω ταξιδέψει στα ερείπια των αρχαίων ναών και των πόλεων σε πολλά από τα νησιά, ακόμα και στη Μικρά Ασία. Πραγματικά είναι πάντα μια πηγή έμπνευσης. Μια άλλη σύνδεση με την Ελλάδα είναι ότι μου αρέσει η ελληνική κουζίνα πολύ, χαχα! Τυροκαφτερή, καλαμαράκια, κοτόπουλο σουβλάκι κλπ με ούζο, τοπικό κράσι ή Μύθος. Και φυσικά ένα φραπέ γλυκό με γάλα (σ.σ. στα ελληνικά) το πρωί. Ή έναν εξαιρετικά δυνατό ελληνικό καφέ στον οποίο να μπορεί ένα κουτάλι να σταθεί όρθιο. Ναι, ξέρω τα καλά πράγματα από τη χώρα σου και ναι, έχω απαγάγει τη δική μου η Ελένη της Τροίας! Ba se kalo mou! ;-)

Αν ανατρέξουμε στη μουσική σας από την αρχή μέχρι τις μέρες μας, διαπιστώνουμε ότι η μουσική σας δεν έχει παραμείνει ακριβώς ίδια - κάτι που κατά τη γνώμη μου είναι μια χαρά. Ποια νομίζετε ότι είναι η κύρια ώθηση πίσω από την απόφασή σας να αλλάζετε τη μουσική κατεύθυνση της μπάντας σας από άλμπουμ σε άλμπουμ;

Είναι μια φυσική εξέλιξη. Εξακολουθώ να πιστεύω σε κάθε ηχογράφηση που κάναμε ποτέ, δεδομένου ότι αντιπροσωπεύει μία εποχή στην ιστορία της μπάντας. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι ζωντανές εμφανίσεις μας είναι ένα μίγμα από πολύ παλιά και νέα υλικά. Νομίζω ότι η «καλλιτεχνική» πρόοδος είναι δυνατή όταν η ουσία του σύμπαντος των AR παραμένει η ίδια. Οι Ancient Rites πάντα σχετίζονταν με το να επαναφέρουν παρελθοντικούς κόσμους ή με πιο σκοτεινές πτυχές. Νομίζω μουσικά και στιχουργικά είναι απόλυτα δυνατό να διατηρήσεις αυτές τις ατμόσφαιρες, ενώ εξακολουθείς να εξελίσσεσαι. Εμείς ποτέ δεν “σχεδιάζουμε” τον ήχο μας, ποτέ δεν κοιτάζουμε τι είναι δημοφιλές ή τάση στη μουσική σκηνή. Κάναμε πάντα το δικό μας χωρίς να επικεντρωνόμαστε σε εξωτερικούς παράγοντες, που είναι και ο λόγος για τον οποίο ποτέ δεν γίναμε μεγάλο όνομα, αλλά και ο λόγος που υπάρχουμε ακόμα με ένα πιστό κοινό γύρω μας.

Το στιχουργικό περιεχόμενο της μουσικής σας έχει επίσης μεταβληθεί με τα χρόνια - για να είμαστε ακριβέστεροι, οι αναφορές στη θρησκεία έχουν μειωθεί δραματικά στο πέρασμα του χρόνου και οι αναφορές στην αρχαία εποχή και στους αρχέγονους πολιτισμούς έχουν αυξηθεί σημαντικά. Τι ενέπνευσε αυτές τις αλλαγές;

Προσωπικά, πιστεύω ότι και τα δύο στοιχεία υπήρχαν πάντα και εξακολουθούν να εκπροσωπούνται στο έργο μας, αλλά ομολογώ ότι η προσέγγιση έχει «εξελιχθεί». Θέλω να πιστεύω επίσης ότι έχω ωριμάσει ως στιχουργός. Αν και ακόμα έντονοι η μουσική μας και οι στίχοι, είναι πιο πολύπλοκοι και «πονηροί». Στιχουργικά, ένα τραγούδι όπως το «Von Gott Entfernt» στο τελευταίο μας άλμπουμ, έχει παρόμοιο θέμα με το «Obscurity Reigns» για μας από το ντεμπούτο EP μας «Evil Prevails» (που ηχογραφήθηκε εκ νέου για το ντεμπούτο μας LP «Diabolic Serenades»). Και τα δύο τραγούδια βασίζονται στο ιστορικό φαινόμενο των Bokkerijders, μια σατανικής / αντι-κληρικής ορδής που λειτουργούσε στα πεδινά μας κατά τη διάρκεια δύο περιόδων του 18ου αιώνα. Το κομμάτι «Apostata», επίσης, από το τελευταίο μας album, είναι μια ωδή στον Ιουλιανό τον Παραβάτη, τον τελευταίο παγανιστή αυτοκράτορα της Αρχαίας Ρώμης, ο οποίος προσπάθησε να διατηρήσει τις προ-χριστιανικές παγανιστικές παραδόσεις. Η βασιλεία του ήταν πολύ σύντομη και οι δυνάμεις του κλήρου, οι οποίες εκπροσωπούνται σήμερα από την νέα επίσημη χριστιανική ρωμαϊκή θρησκεία του κράτους, μηχανορραφούσαν εναντίον του. Πίστευται ότι πολεμώντας τους Πέρσες, σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης από τη δική του φρουρά, η οποία είχε δωροδοκηθεί. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι, με στίχους όπως αυτούς, συνδυάζω δύο στοιχεία, τη θρησκεία και την ιστορία. Με ένα τραγούδι όπως το «Von Gott Entfernt» συνδυάζω την ιστορία, τη θρησκεία, το μύθο και τον αποκρυφισμό. Αλλά όλα παρουσιάζονται με τρόπο που αποφεύγει τα τυπικά στιχουργικά κλισέ. Έτσι, από μία άποψη υπάρχει πράγματι μια αλλαγή, από την άλλη η ουσία είναι η ίδια ...

Εκτός από τη μουσική, είσαι επίσης εικαστικός, κυρίως στην τέχνη των κόμικς, αν δεν κάνω λάθος. Κάποιοι μπορεί να ενδιαφέρονται για αυτή την πλευρά της καλλιτεχνικής σου έκφρασης, έτσι θα έχεις την καλοσύνη να μας δώσεις ένα υπόβαθρο αυτής της δραστηριότητας και μερικά από τα projects σου, είτε σημερινά είτε παλαιότερα;

Είσαι σωστός. Όντως δούλευα στο παρελθόν σε εργοστάσια ως σχεδιαστής για εκτυπώσεις ρούχων και λογοτύπων. Εργάστηκα για metal καταστήματα σχεδιάζοντας μπλουζάκια. Δούλεψα πολύ ως free-lancer για διάφορες επιχειρήσεις και οργανισμούς. Πίσω στη δεκαετία του '80, κυκλοφόρησα μερικά κόμικς σε περιορισμένη έκδοση. Πρόσφατα το graphic novel μου «The Ancient Curse» της σειράς Van Roy & Sid κυκλοφόρησε μέσω μιας γερμανικής εταιρείας στην αγγλική γλώσσα. Ήταν ένα graphic novel που είχα γράψει στη δεκαετία του '80. Η ιστορία συμβαίνει εν μέρει στην αρχαιότητα και οδηγεί στο σύγχρονο κόσμο, ο οποίος τότε ήταν η δεκαετία του '80. Στο τέλος γίνεται κατανοητή η σύνδεση της ιστορίας μεταξύ των δύο χρονικών περιόδων. Είναι μια σκοτεινή ιστορία γεμάτη φόνους, μυστήριο, ιστορία, ειδωλολατρική εποχή και αποκρυφισμό. Κάτι σαν «φιλμ νουάρ». Η έρευνα από τους κύριους χαρακτήρες οδηγεί σε κόσμους που γνώριζα πολύ καλά: την metal σκηνή των ‘80s και τη στρατιωτική βάση όπου υπηρέτησα ως αλεξιπτωτιστής. Γι 'αυτό και αναμειγνύονται φαντασία και πραγματικότητα Το περίεργο είναι ότι δημιούργησα επίσης την ιστορία μιας metal μπάντας στο βιβλίο, μόνο ένα ή δύο χρόνια πριν ιδρυθούν οι Ancient Rites. Κάποιοι επισήμαναν ότι πολλά από τα οποία συνέβησαν στην ιστορία, πραγματικά συνέβησαν με τους Ancient Rites στην πραγματική ζωή. Τα μποϊκοτάζ, τα μέλη του συγκροτήματος που πεθαίνουν, η αυτοκτονία ενός μέλους του συγκροτήματος, η άνοδος του black metal, τον Τύπο που πήδηξε στο βαγόνι προκαλώντας αρνητική φήμη στο είδος, κλπ ... Ο σκουρομάλλης ντράμερ στο βιβλίο μου ονομάστηκε Walter, όπως ο ντράμερ των AR, ενώ εγώ δεν γνώριζα καν τον Walter τότε. Αστείες λεπτομέρειες! Δεν είμαι προληπτικός, αλλά οι άνθρωποι μερικές φορές λένε πως γρουσούζεψα τον εαυτό μου και την μελλοντική μου μπάντα σε αυτό το βιβλίο. Το βιβλίο έχει πλέον εξαπλωθεί σε εξειδικευμένα καταστήματα κόμικς στη Φλάνδρα και την Ολλανδία. Πούλησα όλα τα 300 αντίτυπα που έλαβα, από το 1000 που είχαν τυπωθεί. Θα έπρεπε να είχα παραγγείλει κι άλλα γιατί συχνά λαμβάνω αιτήματα από ανθρώπους που ενδιαφέρονται Έχω τελειώσει ένα δεύτερο λεύκωμα στη σειρά «Van Roy & Sid», με τίτλο «The Unforgiving Land». Και πάλι μια σκοτεινή ιστορία, συμπεριλαμβανομένων των διαφορετικών στοιχείων που μου αρέσουν, επίσης να βάζω στους στίχους των AncientRites. Δεν έχω ακόμα αποφασίσει για τον αριθμό των αντιτύπων που θα εκτυπωθούν. Συνεισέφερα επίσης σε διάφορες συλλογές και περιοδικά με κόμικς με σύντομες ιστορίες. Κάθε Παρασκευή, δημοσιεύσω ένα σύντομο, χιουμοριστικό κόμικ στη σελίδα μου στο FB. Η σειρά είναι για μια τρελή οικογένεια, που έχει τρελά κατοικίδια ζώα και βρίσκεται σε παράξενες καταστάσεις. Ο πατέρας παίζει σε μια metal μπάντα με τους φίλους του τα κατοικίδια (ονομάζεται Leathers, Furs & Feathers). Τα κατοικίδια ζώα είναι πιο φανατικοί από εκείνον. Πούλησαν το demo τους μόνο σε 5 άτομα. Στους ίδιους και στη μητέρα ενός μέλους, μόνο και μόνο για να βεβαιωθούν ότι παραμένουν true underground cult! Μπορούν επίσης να βρεθούν σε ρεαλιστικές καταστάσεις, αλλά με ένα twist. ;-) Όπως βλέπετε, έχω εργαστεί σε διαφορετικά στυλ σχεδίασης και είδη, από το ρεαλιστικό στο χιουμοριστικό και μερικές φορές αυτές οι μορφές αναμειγνύονται. Η ζωγραφική και το σχέδιο πάντα ήταν το πάθος μου. Μου αρέσει να εργάζομαι μόνος μου: να γράφω τα σενάρια, να σχεδιάζω, να χρωματίσω. Είναι έντονη φάση. Δουλεύω για πολλές ώρες, συχνά μέχρι το πρωί. Οι άνθρωποι υποτιμούν τη δουλειά πίσω από όλα αυτά. Η ανάγνωση ενός κόμικ γίνεται γρήγορα, αλλά δουλεύω 3 έως 4 ημέρες για μία σελίδα. Μερικές φορές περισσότερο, ανάλογα με το ύφος. Επίσης κοιτάω όλες τις λεπτομέρειες που χρησιμοποιώ στη δουλειά μου. Και μου αρέσει να προσθέτω επιπλέον λεπτομέρειες ή αστεία στο φόντο. Ξεκινώντας από τις ιδέες που ξεπροβάλλουν στο μυαλό μου, μπορώ να κάνω σκίτσα και να αρχίσω να σχεδιάζω με μολύβι, να κάνω το μελάνωμα, τον χρωματισμό, να προσθέσω τα κείμενα. Μου προσφέρει καλλιτεχνική χαρά να βλέπω ότι κάθε εβδομάδα, εκατοντάδες άνθρωποι ανταποκρίνονται στη σειρά στη σελίδα μου στο Facebook. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο εκτιμούν τους παράλογους χαρακτήρες / κόσμους που δημιουργώ. Δεν υπάρχει οικονομικό όφελος, αλλά όπως και με τους Ancient Rites, μπορώ να χρησιμοποιήσω την τέχνη για να εκφράσω τα ενδιαφέροντα και την έμπνευσή μου. Όταν τελειώσω με αυτήν τη συνέντευξη, θα επιστρέψω στα μολύβια μου. 

Οι μουσικοί τείνουν να μην ακούν μουσική άλλων, ειδικά όταν συνθέτουν τη δική τους. Εσύ ακούς μουσική; Έχεις κάποιες αγαπημένες σύγχρονες μπάντες που ακολουθείς;

Πράγματι, δεν ακούω άλλες μπάντες στο είδος μας, όταν εργάζομαι πάνω σε ένα άλμπουμ. Θα ήθελα να αποφύγω οποιεσδήποτε υποσυνείδητες επιρροές. Έχω δημιουργήσει μια μεγάλη συλλογή μουσικής σε όλη τη ζωή μου, ποιος ξέρει, ίσως υποσυνείδητα είμαι επηρεασμένος από τη μουσική με την οποία μεγάλωσα με οργανικό, φυσικό τρόπο. Αλλά δεν νομίζω οι AR να ακούγονται σαν μία από τις μπάντες που μου αρέσουν. Ακόμα λένε ότι υπάρχει ένα old-school «vibe» στη δουλειά μας και αυτό είναι κατανοητό. Θέλω να πω, αν και προχωρούμε συνεχώς και δεν είμαστε ρετρό μπάντα που βασίζεται στην νοσταλγία, η παλιά «αίσθηση» της μουσικής με την οποία μεγάλωνει κάποιος, εξακολουθεί να αποτελεί μέρος του μουσικού DNA ενός ατόμου, υποθέτω. Ακούω μουσική, φυσικά. Τους τελευταίους μήνες έχω ακούσει πολύ φολκλόρ των αρχών της δεκαετίας του '70 στη γλώσσα μου από Ολλανδούς και Φλαμανδούς καλλιτέχνες. Έργα με τα οποία είμαι εξοικειωμένος από την παιδική μου ηλικία. Μερικές φορές ακούω black metal παλιάς σχολής, επίσης, παραδοσιακό 80s heavy metal ή παλιά ροκ και παραδοσιακά '70s Hardrock. Ή neo-folk, old-school punk ή new wave, garage rock. Πράγματα από τα '60s. Κλασσική μουσική. Κινηματογραφικά. Εξαρτάται από τη διάθεσή μου. Δεν ακολουθώ οποιαδήποτε μπάντα πραγματικά.

Οι Ancient Rites ήταν μια από τις πρώτες μπάντες στο Βέλγιο που έπαιξε black metal, πίσω στα τέλη της δεκαετίας του '80. Δεν είναι περίεργο το γεγονός ότι, ακόμα κι αν είστε ακόμη ενεργοί, δεν έχετε μεγάλη επιτυχία στη χώρα σας, αν και ο υπόλοιπος κόσμος εκτιμά τη μουσική σας; Τι βλέπεις ως αιτία για αυτό;

Ενώ η αγγλική, η αμερικανική ή γερμανική μουσική βιομηχανία αγκαλιάζει τις δικές της μπάντες, εδώ είναι μια πολύ διαφορετική ιστορία. Μόνο αφού είχαμε δημιουργήσει όνομα στο εξωτερικό, ξεκίνησαν οι ντόπιοι promoters να κλείνουν εμφανίσης στην μπάντα. Και ενώ παίζαμε παντού headline shows, οι promoters μας έβαζαν να παίξουμε νωρίς το πρωί στο φεστιβάλ τους, και εξεπλάγησαν όταν είδαν πόσοι άνθρωποι βρίσκονταν ήδη εκεί για μας. Σε αυτή τη χώρα υπάρχει μια στάση «αν είναι εξωτικό, πρέπει να είναι καλύτερο». Ο υπερβολικός σωβινισμός δεν είναι υγιής, αλλά εδώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Το τελευταίο άλμπουμ μας έγινε δεκτό με καλά λόγια και κληθήκαμε να παίξουμε σε φεστιβάλ στην Πορτογαλία, τη Γαλλία, την Ολλανδία κλπ, συμπεριλαμβανομένης και της κρουαζιέρας 70.000 Tons Of Metal στην Καραϊβική. Στο Βέλγιο, δεν έχουμε προσκληθεί σε ένα μεγάλο φεστιβάλ. Όταν διοργανώθηκε ένα metal φεστιβάλ στη μικρή πόλη μου, οι διοργανωτές κάλεσαν labelmates από τη Σκανδιναβία, για τους οποίους έπρεπε να πληρώσουν περισσότερο λόγω των εξόδων του ταξιδιού. Εμείς δεν κλήθηκαμε να παίξουν ούτε στην αυλή μας, χαχα! Δεν με πειράζει, αλλά αποδεικνύει τα λεγόμενά μου. Είναι σχεδόν αφύσικο. Ένας άλλος λόγος είναι ότι θεωρούμαστε πολύ αμφιλεγόμενοι. Στις πρώτες ημέρες μας, ο mainstream Τύπος και ακόμη και οι τηλεοπτικοί σταθμοί, κατασκεύαζαν γελοία άρθρα και εκπομπές για τον «σατανικό» κίνδυνο που εξαπλώναμε. Χρόνια αργότερα, όταν το black metal έγινε πιο δημοφιλές, υπήρχε ένα νέο «πρόβλημα”. O mainstream Τύπος καταφέρθηκε εναντίον μας, παρουσιάζοντάς μας ως δημόσιο εχθρό, γιατί όχι μόνο γράφαμε για την αρχαία παγκόσμια ιστορία και τη δική μας ευρωπαϊκή ιστορία, αλλά ακόμη χειρότερα για εκείνους, αναφερόμαστε επίσης στη φλαμανδική ιστορία και ήταν γνωστό πως είχα μιλήσει κατά του θρησκευτικού φονταμενταλισμού, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης της εισαγόμενης Ισλαμικής τρομοκρατίας. Τώρα το συγκρότημα θεωρήθηκε πολιτικό πρόβλημα που δεν εντάσσονταν στην ημερήσια διάταξή τους και οργανώθηκαν μποϊκοτάζ μετά από ένα ηλίθιο ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση, στο οποίο είχαν αλλοιωθεί τα εξώφυλλά μας, ηχογράφησαν ξανά τη φωνή μου και παραποίησαν γεγονότα. Κάλεσαν πολιτικούς και καθηγητές σε τηλεοπτικό στούντιο για το πώς να απαγορευτούν μουσικοί σαν κι εμάς. Ποτέ δεν υπερασπίστηκα τον εαυτό μου ή μίλησα στον mainstream Τύπο γιατί ξέρω πως λειτουργεί ο βρώμικος Τύπος και το σύστημα. Δεν χάνω χρόνο για τέτοιες συζητήσεις. Εκτός αυτού, είμαστε μια ανεξάρτητη μπάντα, έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχουν χρήματα για να μηνύσουμε τον εθνικό Τύπο ούτως ή άλλως, αυτοί ελέγχουν τα κανάλια, αυτοί έχουν τα $$$. Και στην τελική, το black metal δεν ήταν εξ αρχής αμφιλεγόμενο έτσι κι αλλιώς; Ποτέ δεν προσπαθήσαμε να πάρουμε το Νόμπελ ή να παρουσιάζουμε εαυτούς ως ένα μείγμα Μητέρας Τερέζας και Γκάντι, τραγουδώντας «Kumbaya My Lord». Η ειρωνεία είναι ότι τα συγκροτήματά μου έγιναν πιο δημοφιλή, αλλά δεν είχαν τη δυνατότητα να παίξουν οπουδήποτε. Έκαναν λάθος αν σκέφτηκαν πως θα με έβλαπταν, γιατί ποτέ δεν κυνηγούσα το εμπορικό κέρδος ούτως ή άλλως. Το μόνο ενοχλητικό στοιχείο είναι ότι χειραγώγησαν και παραποίησαν τα πράγματα που πραγματικά είπα για να δημιουργήσουν ένα ταμπού. Αν κάποιος δεν ταιριάζει με την ατζέντα εδώ δεν έχει καμία ελπίδα. Από αυτή την άποψη είμαι ικανοποιημένος με αυτήν την “fuck the world” στάση μου. Νιώθω μόνο έλλειψη σεβασμού για τα μέσα ενημέρωσης μας και για εκείνους που κινούν τα νήματα. Εγώ δεν το αισθάνομαι σαν απώλεια που δεν είμαι ένα μέρος του τσίρκου τους. Ξέρετε, επικοινώνησαν μαζί μου για να παίξω «κακούς» χαρακτήρες σε αστυνομικές σειρές και η μουσική μας να χρησιμοποιηθεί ως background σε μία εκπομπή με εγκλήματα, όπου οι εικονικοί ήρωες μπαίνουν σε ένα κλαμπ με τους υπόπτους για φόνο. Μου τηλεφώνησαν από την δημόσια τηλεόραση, για να συμμετέχω σε τηλεοπτικές εκπομπές για «πώς είναι να είσαι επαναστάτης» ή «ριζοσπάστες ισλαμιστές». Τι αστείο. Δεν ποζάρω ούτε παίζω κάποιο ρόλο. Είμαι ακριβώς ο εαυτός μου με το δικό μου ανεξάρτητο τρόπο σκέψης, κοιτάω τη δουλειά μου με τις δικές μου εκφράσεις «τέχνης». Και εγώ πάντα μιλάω ενάντια στους θρησκευτικά ακραίους, γιατί να συμμετέχω σε μια εκπομπή όπως αυτή; Η ασφάλεια του κράτους απο πάνω μας, τα τηλέφωνα μας να παρακολουθούνται, ανακρίσεις από την αστυνομία. Νομίζω ότι όλοι μπήκαν σε υπερβολικά πολύ κόπο για μια μπάντα underground μουσικών...        

Πώς επέλεξες το black metal ως την κύρια μορφή μουσικής έκφρασης (τουλάχιστον για το συγκεκριμένο συγκρότημα) εκείνη την εποχή; Ή μήπως το black metal επέλεξε εσένα;

Η απάντηση είναι πολύ απλή, φίλε μου. Ενδιαφερόμουν για την ιστορία και τον αποκρυφισμό. Μου άρεσε το metal. Εγώ δεν θέλω να γράφω για το περιβάλλον, να σώσω τον κόσμο ή για το πόσο cool είναι να κυνηγάς τα κορίτσια φορώντας glam rock make-up. Όταν φτιάχτηκαν οι Ancient Rites θέλησα να δημιουργήσω μία μπάντα με την οποία να μπορώ να συσχετιστώ. Το αποτέλεσμα ήταν οι Ancient Rites. Αργότερα, όταν το black metal έγινε δημοφιλές, λάβαμε κριτικές ότι η μουσική δεν ακούγεται αρκετά νορβηγική, η εταιρία μας ζήτησε να αλλάξουμε τον ήχο μας, οι promoters των συναυλιών μας απαίτησαν να φορέσουμε το παλιό μας corpse-paint κλπ Όταν βάζαμε αίμα και corpse-paint στα τέλη της δεκαετίας του '80 / αρχές '90, οι άνθρωποι δεν το καταλάβαιναν, οι περισσότεροι μισούσαν τον ήχο μας. Και ξαφνικά απαίτησαν θέμα με τα κλισέ; Το θεμα είναι πως φαίνεται ότι ξέχασαν ότι είχαμε θέσει το δικό πρότυπο στο στυλ και στον ήχο, κάναμε το δικό μας υπο-είδος black metal ως πρωτοπόροι, πριν τυποποιηθεί. Επίσης, παραβλέπεται το γεγονός ότι δεν ήμαστε Νορβηγική μπάντα και για την ακρίβεια οι νεότερες Σκανδιναβικές μπάντες μας σέβονταν που δεν μπήκαμε στο τρένο της μόδας. Εμείς ποτέ δεν παίξαμε με τους κανόνες, είτε του mainstream, είτε του undeground... Γιατί να κυνηγάμε τις ιδέες άλλων ανθρώπων, πού είναι η πρόκληση ή η δημιουργικότητα σε αυτό; Οι άνθρωποι θα πρέπει είτε να μας εκτιμήσουν για αυτό που είμαστε, είτε όχι. Η επιλογή είναι δική τους. Δεν εννοώ αυτό με αλαζονικό τρόπο, αλλά ένας από τους λόγους που είμαστε ακόμα εδώ είναι ότι έχουμε παραμείνει οι ίδιοι και κάνουμε ό,τι νιώθουμε, αλλιώς θα ήταν απλώς άλλο ένα project που ακολουθεί τις μόδες. Να είστε μπροστά από το τρένο, δεν έχει σημασία αν οι άνθρωποι ακούν είτε όχι, αυτοί που θα ασχοληθούν παραπέρα ή θα σκάψουν βαθύτερα, θα κατανοήσουν το έργο σας και θα συνειδητοποιήσουν ότι αυτό που κάνετε βγαίνει από την καρδιά και την ψυχή σας και είναι γνήσιο ...

Οι οπαδοί του black metal, ειδικά εκείνοι που βρίσκονταν εκεί από τα πρώτα χρόνια του είδους, έχουν την τάση να λένε ότι το black metal κάποτε ήταν «επικίνδυνη» μουσική, αλλά τώρα δεν είναι τόσο πολύ. Κατά πόσο συμφωνείς με αυτή την άποψη;

Συμφωνώ. Έχει γίνει πλέον πολύ βιομηχανοποιημένο. Επίσης, είναι απολύτως ασφαλές να γράφουν μόνο για τον διάβολο ως ένα τέχνασμα, φορώντας ρούχα από το Hollywood και να επικρίνουν μόνο τον Χριστιανισμό, αλλά να κλείνουν τα μάτια στην άνοδο άλλων μορφών φονταμενταλισμού που ανατινάζουν τους δρόμους μας. Έχει γίνει πλέον τσιχλόφουσκα. Για να αποδείξω το επιχείρημά μου κοίτα εμάς, όλοι παίζουν ασφαλώς και πουλάνε το black metal ως ένα ελεγχόμενο καταναλωτικό προϊόν που μπορεί να παίξει οπουδήποτε. Η κρατούσα τάση θα το βρεί διασκεδαστικό «ω κοίτα αυτά τα ανόητα τρομακτικά παιδάκια ». Μια μπάντα όπως οι Ancient Rites συχνά δεν έχουν τη δυνατότητα να παίξουν, γιατί η προσέγγισή μας είναι διαφορετική, πολύ αμφιλεγόμενη. Αν είχαμε ένα «ασφαλές» προϊόν θα παίζαμε παντού, έτσι δεν είναι; Υπό αυτή την έννοια κρατήσαμε την αντιπαράθεση της παλιάς σκηνής χωρίς καν να προσπαθήσουμε. Φυσικά εξακολουθώ να εκτιμώ ελπιδοφόρα συγκροτήματα που βάζουν την καρδιά και την ψυχή τους στο ύφος, αλλά δεν ενδιαφέρομαι για αντιγραφείς.

Το Laguz βγήκε εννέα χρόνια μετά το Rubicon. Θα πρέπει να περιμένουμε άλλα 9 έτη για να έρθει το επόμενο άλμπουμ;

Δεν ξέρω. Ποιος ξέρει, ο νέος δίσκος ίσως πραγματοποιηθεί νωρίτερα. Τα πάντα είναι πιθανά με μια μπάντα σαν τη δική μας. Ίσως να έχω πεθάνει τότε. Ή όχι. Η ζωή είναι μικρή, φίλε μου. Ζω μέρα με τη μέρα και έπρεπε ως τώρα να ασχοληθώ με σοβαρά και χρόνια προβλήματα υγείας, διάφορες εγχειρήσεις και τον καρκίνο. Ακόμα είμαι υπό παρακολούθηση και ούτω καθεξής. Είμαι ευγνώμων για κάθε στιγμή και ασχολούμαι με τη ζωή κοιτώντας την στα μάτια και κάνοντας ό,τι καλύτερο μπορώ, πάντα. Χωρίς αυτολύπηση αλλά με σκοτεινή αίσθηση του χιούμορ και πάθος. Και με το να είμαι αληθινός με τον εαυτό του, ανεξάρτητα από οποιονδήποτε ή οτιδήποτε. Στο τέλος, αυτό μονάχα έχει κανείς, έτσι δεν είναι; Πρέπει να είμαστε σε θέση να κοιτάζουμε στον καθρέφτη και να λέμε «είμαι αληθινός προς τον εαυτό μου.»

Ποιες είναι οι προσδοκίες σου από τη συναυλία στο Arcane Angels Festival στην Αθήνα;

Δεν έχω ιδέα. Ξέρω ότι έχουμε ένα πιστό κοινό στην Ελλάδα και υπάρχουν πολλοί Έλληνες στις σελίδες των συγκροτημάτων μου και στην προσωπική μου σελίδα στο FB, αλλά δεν έχω ιδέα για το πόσοι από αυτούς τους ανθρώπους παρακολουθούν συναυλίες. Όπως και νά’χει, θα δώσουμε το 100% και είμαι πραγματικά ευτυχής που επιστρέφω για να παίξω στην Ελλάδα, ανεξάρτητα από την ανταπόκριση. Είναι λίγο σαν την επιστροφή στο παρελθόν μας, μιας και η ελληνική σκηνή ήταν από τις πρώτες που μας αγκάλιασε. Από αυτή την άποψη ο κύκλος θα ολοκληρωθεί ...

Σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου, θα είναι χαρά μας να σας δούμε στη συναυλία στην Αθήνα!

Παρακαλώ Μιχάλη. Η χαρά ήταν όλη δική μου. Ανυπομονώ να επιστρέψω στη γη των αρχαίων Θεών. Ευχαριστώ πάρα πολύ, φίλε (σ.σ. στα Ελληνικά)... Με τις καλύτερες ευχές για τους αναγνώστες σας που μπήκαν στον κόπο να διαβάσουν τις μακροσκελείς απαντήσεις μου. Θα πρέπει να είμαστε κάτω από μια ελιά στη σκιά του Παρθενώνα πίνοντας κρασί και τρώγοντας ελιές χαχα! Όλα τα καλύτερα σε όλους σας! Γεια Χαρά ...

 

Οι Ancient Rites θα εμφανιστούν την Κυριακή 17/9 στο Κύτταρο, στο πλαίσιο του Arcane Angels Festival II.

Μιχάλης Κουρής

 

 

Για τον Μιχάλη Κουρή καλύτερα από οποιονδήποτε μιλάνε τα σημειώματα στο ψυγείο του: "Δεν πεινάω δεν πεινάω" "Να έρχεσαι κάθε πέντε λεπτά να με βλέπεις" "Μην πίνεις άλλο" "Δεν μπορείς να πας σε όλα τα live". Ακούει τα πάντα και δεν εννοεί "ακούω ραδιόφωνο" - στον ελεύθερό του χρόνο είναι αφουγκραστής των συμπαθών ζώων σε ζωολογικό κήπο του εξωτερικού που εύλογα επιθυμεί να παραμείνει μυστικός.

Website: www.soundgaze.gr
Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα