Δευτέρα, 02 Ιουλίου 2018 21:00

Συνέντευξη The Raven Age: Δεν θα βρισκόμαστε όπου είμαστε τώρα χωρίς το internet.

Written by 

Το φετινό Rockwave Festival είναι ιδιαίτερα αφιερωμένο στους φίλους του metal και δη των παραδοσιακών του εκφάνσεων. Εκτός όμως από τις υπερκλασικές και πολυαγαπημένες μπάντες του είδους, στο line up του φεστιβάλ βρίσκονται και κάποια νεότερες ξένες μετακλήσεις που αξίζουν της προσοχής μας. Οι Άγγλοι The Raven Age είναι οι νεότεροι της παρέας, όμως διαθέτουν τα γονίδια (hint) για να πάνε όσο μπροστά μπορούν. Λίγο πριν η εθνική Αγγλίας αντιμετωπίσει την αντίστοιχη της Τυνησίας, ο Μιχάλης Κουρής συνομίλησε με τον κιθαρίστα και συνιδρυτή της, George Harris, για τα τεκταινόμενα στην μπάντα, αλλά αναπόφευκτα και για μπαλίτσα (τι Άγγλος θα ήταν άλλωστε!).

 

Καλησπέρα George! Πώς πηγαίνει η περιοδεία σας;?

Πηγαίνει πραγματικά καλά. Είμαστε στο δρόμο για τη Βαρσοβία προς το παρόν, χτες βράδυ παίξαμε στο Nova Rock festival και περάσαμε υπέροχα.

Μιας και αυτή είναι μία από τις λίγες συνεντεύξεις που έχεις δώσει σε ελληνικό μέσο, θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας ένα μικρό ιστορικό των Raven Age;

Οι Raven Age ξεκίνησαν με μένα και τον παλιό μας κιθαρίστα, τον Dan Wright, ο οποίος τώρα είναι ο μάνατζέρ μας. Συναντηθήκαμε πίσω στο 2009 και, όντας και οι δύο κιθαρίστες που ακούγαμε metal, μία μέρα αποφασίσαμε να τζαμάρουμε. Γράψαμε κάποια riffs μαζί, κάτι που πήγε ανέλπιστα καλά, αφού διασκεδάσαμε και το αποτέλεσμα ήταν σε στιγμές συναρπαστικό. Έτσι αρχίσαμε να βρισκόμαστε μια φορά την εβδομάδα, γράφαμε όλο και περισσότερα riffs και ταιριάξαμε εξαιρετικά όσον αφορά τη συγγραφή, φαινόταν εύκολο και φυσικό. Οπότε μιας και συνεχίζαμε να γράφουμε μαζί, είπαμε να ξεκινήσουμε μια μπάντα. Έτσι σχηματίσαμε τους Raven Age με τους συγκεκριμένους τύπους που εντοπίσαμε μέσω internet κυρίως. Δώσαμε την πρώτη μας συναυλία τον Φεβρουάριο του 2013, νομίζω, και από τότε όλα κυλούν σαν χιονοστιβάδα για μας. Είμαστε απίστευτα τυχεροί που βρισκόμαστε σε τόσο μεγάλες περιοδείες. Κυκλοφορήσαμε το πρώτο μας άλμπουμ Darkness Will Rise τον Μάρτιο του 2017 και στο τέλος του χρόνου βγήκαμε στην πρώτη μας headline περιοδεία στην Αγγλία και στην Ευρώπη, προφανώς σε μικρά club show, μια εμπειρία πολύ διασκεδαστική που υπήρξε μεγάλο ορόσημο για μας. Το Δεκέμβριο αλλάξαμε τραγουδιστή, κυκλοφορήσαμε το πρώτο μας single μαζί του πριν λίγους μήνες και τώρα κάνουμε τη δεύτερη περιοδεία μας μέσα στη χρονιά. Κάναμε μία μικρή τουρνέ σε έξι σταθμούς στην Αγγλία ως ζέσταμα για αυτήν την περιοδεία που βρισκόμαστε τώρα, ένα festival tour όπου το επίπεδο έχει ανέβει για μας.

Ξεκινήσατε το 2009 και ο πρώτος σας ολοκληρωμένος δίσκος κυκλοφόρησε το 2017. Δεν είναι τόσο συνηθισμένο για μια νέα μπάντα στη σύγχρονη εποχή να βγάζει τον πρώτο της δίσκο μετά από σχεδόν 10 χρόνια ύπαρξης.

Όντως πάμε αργά! Τα πρώτα 3-4 χρόνια απλώς τζαμάραμε και γράφαμε, ακόμη γεννιόταν τότε η ιδέα των Raven Age, είχαμε πολλές ιδέες και ήμαστε πραγματικά ενθουσιασμένοι, κάναμε μεταξύ άλλων σχέδια για μελλοντικές μεγάλες παραγωγές, σαν δυο παιδιά που κάνουν σαν τρελοί όταν τους αρέσει κάτι. Αυτό κράτησε μερικά χρόνια μέχρι να εντάξουμε στην μπάντα και τους υπόλοιπους το 2013. Κυκλοφορήσαμε το ΕΡ μας το 2014 και μας πήρε αρκετό χρόνο να κάνουμε το δίσκο. Οι περιοδείες που κάναμε σχετίζονται με αυτήν την καθυστέρηση, διότι θα σχεδιάζαμε να βγάζαμε το δίσκο πιο πριν, αλλά περιοδεύαμε τόσο πολύ που μας πήγε λίγο πίσω χρονικά.

Έχετε παίξει support για μερικές πολύ μεγάλες μπάντες, όπως οι Killswitch Engage σε αυτήν την περιοδεία και φυσικά οι Iron Maiden. Ποια είναι τα συναισθήματά σου όταν παρουσιάζεις τη μουσική σου σε μεγάλα ή ακόμη και τεράστια πλήθη;

Είναι πραγματικά απίστευτο το συναίσθημα να βγαίνεις στην σκηνή μπροστά σε χιλιάδες οπαδούς, για αυτό το κάνουμε άλλωστε. Προφανώς όμως ως support μπάντα προσπαθούμε να κερδίσουμε κοινό που δεν έχει έρθει για μας, κάτι που αποτελεί οπωσδήποτε πρόκληση. Έχουμε κάνει support σε πολύ διαφορετικές μπάντες, π.χ. Killswitch Engage, Mastodon, Gojira, Shinedown - μπάντες από πολύ διαφορετικά είδη με πολύ διαφορετικούς οπαδούς, έτσι κάθε φορά είναι μια εντελώς διαφορετική πρόκληση. Μερικές φορές αλλάζουμε το σετλίστ για να ταιριάξει σε αυτό που νομίζουμε πως θα αρέσει στους οπαδούς, αλλά η αλήθεια είναι πως το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βγούμε στην σκηνή και να κάνουμε αυτό που είμαστε και που γνωρίζουμε καλύτερα, να είμαστε δηλαδή όσο πιο ενεργητικοί γίνεται και να προσπαθήσουμε να κερδίσουμε τους οπαδούς. Το να παίζουμε με τόσο μεγάλες μπάντες είναι τρομερό, ειδικά με τους Killswitch Engage, των οποίων είμαι φαν εδώ και χρόνια. Είναι απίθανο να παίζεις support στην αγαπημένη σου μπάντα.

Από πού προέρχονται οι κύριες επιρροές σου, κυρίως στιχουργικά?

Δεν είναι μόνο η μουσική οπωσδήποτε. Σίγουρα επηρεαζόμαστε από ταινίες και βιβλία και ειδικά οι στίχοι που γράφω βασίζονται σε βιβλία που έχω διαβάσει και ταινίες που έχω δει. Γενικά με ελκύει περισσότερο η επική θεματολογία και επικές ιστορίες - άκου π.χ. το Death March από το δίσκο μας. Επίσης επηρεάζομαι και από προσωπικές μου ιστορίες, αλλά βασικά τις καλύπτω μέσα από μεταφορές. Ο περισσότερος κόσμος παίρνει ό,τι νόημα θέλει από τους στίχους, κάτι που βρίσκω υπέροχο. Κάποιοι ακόμη μου έχουν δηλώσει πως οι στίχοι τους βοηθούν να ξεπεράσουν κάποιες δύσκολες στιγμές, κάτι που βρίσκω απίστευτο καθώς δεν έχω κάτι τέτοιο στο μυαλό μου όταν γράφω στίχους

Ο τίτλος του δίσκου σας, Darkness Will Rise, ακούγεται αρκετά απαισιόδοξος για το πρώτο άλμπουμ μιας νέας μπάντας. Η μουσική σας είναι φυσικά heavy αλλά αναλογικά όχι και τόσο σκοτεινή. Πώς προέκυψε ο τίτλος?

Καταρχάς το όνομα της μπάντας, The Raven Age, προέκυψε από τον σχετικό μύθο που υπάρχει για τον Πύργο του Λονδίνου, μιας και η βάση της μπάντας είναι το Λονδίνο. Ο θρύλος λέει πως τα κοράκια είναι προστάτες του πύργου του Λονδίνου, και όταν τα κοράκια φύγουν τότε η Βρετανική αυτοκρατορία θα πέσει. Το Darkness Will Rise απηχεί αυτήν την ιστορία. Πάντως η στιχουργική μου αντλείται κυρίως από σκοτεινά doomy θέματα, αυτά που μου αρέσει κι εμένα να διαβάζω και αυτό αντανακλάται στους τίτλους των κομματιών. Ίσως στο μέλλον να προσπαθήσω να γράψω και πιο θετικά τραγούδια!

Ποιες μουσικές σε έδωσαν το ερέθισμα να σχηματίσεις τη δική σου μπάντα;

Προσωπικά για μένα η μεγαλύτερη επιρροή ήταν metalcore μπάντες όπως οι Killswitch Engage και οι Trivium. Όταν ήμουν μικρότερος, 8 χρονών περίπου, η μουσική που άκουγα ήταν περισσότερο classic rock. Στην αρχή της εφηβείας μου άκουγα μπάντες όπως οι Green Day, Blink 142, Foo Fighters και αντίστοιχες μπάντες, όσο όμως μεγάλωνα η μουσική που άκουγα γινόταν όλο και πιο βαριά, όπως π.χ. Funeral For A Friend και αντίστοιχες μπάντες. Όταν ήρθε λοιπόν η ώρα να δω τους Funeral For A Friend στο Cambridge Corn Exchange με support τους Bullet For My Valentine, μου τίναξαν τα μυαλά στον αέρα με τα heavy riffs τους, τις διπλές κιθάρες κτλ. Αυτό το στυλ μουσικής μου ταίριαξε αμέσως και με έκανε τρελό με τη μουσική, τουλάχιστον συνέβαλε κατά το ήμισυ σε αυτό. Ήδη έπαιζα κιθάρα αλλά δεν εξασκούμουν ιδιαίτερα σκληρά...

Έχεις ξαναρθεί στην Ελλάδα στο παρελθόν, έστω ως επισκέπτης;

Όχι και για την ακρίβεια, περιμένω πώς και πως, είναι η αλήθεια. Έχω ακούσει πολύ όμορφα πράγματα για το κοινό και την σκηνή σας. Οι metal fans στην Ελλάδα πρέπει να νιώθουν και να είναι πολύ αφοσιωμένοι στη μουσική τους.

Ποια είναι η δική σου οπτική στο γεγονός ότι, αναπόφευκτα, αναφέρεσαι ως γιος του Steve Harris?

Φοβάμαι πως ποτέ δεν θα μπορέσω να αποφύγω αυτήν την ερώτηση! Δεν με πειράζει, διότι, προφανώς, αληθεύει. Για μένα πάντως είναι απλώς ο πατέρας μου και έτσι ήταν πάντα, οπότε δεν το βλέπω όπως το βλέπει ο καθένας έξω από μας. Είναι ευτύχημα πάντως που ασχολήθηκα κι εγώ με το δημιουργικό κομμάτι και την τρέλα της μουσικής, και εφόσον τα προγράμματά μας διασταυρώνονται σωστά μπορώ να τον βλέπω τακτικότερα. Προφανώς είμαι φαν των Iron Maiden και παρακολουθώ τις συναυλίες τους, οπότε το να μπορώ να παίζω μαζί τους είναι πολύ σημαντικό για μένα.

Ως παιδιά της εποχής του internet, κατά πόσο χρησιμοποιείτε τις δυνατότητές του για τη μουσική σας; Είπες προηγουμένως πως η μπάντα ουσιαστικά σχηματίστηκε online.

Αν δεν υπήρχε το ίντερνετ, δεν θα ήμαστε η ίδια ομάδα ατόμων και δεν θα είχαμε συναντηθεί, οπότε ευχαριστώ το ίντερνετ για αυτό. Τον Matt James τον γνωρίζαμε ήδη από την προηγούμενη μπάντα του, τους Wild Lies. Εντοπίσαμε τον ντράμερ μας μέσω ενός βίντεο που είχε ανεβάσει στο youtube όπου διασκεύαζε ένα κομμάτι στα drums. Σκεφτήκαμε πως αυτό ο τύπος είναι πολύ καλός και βρίσκεται μάλιστα στο Λονδίνο. Ton Matt τον εντοπίσαμε πρώτο μέσα από μία σχετική ιστοσελίδα αναζήτησης μελών για μπάντες, τον ακούσαμε και μας άρεσε. Τον παλιό μας τραγουδιστή, Michael Burrough, τον βρήκαμε ψάχνοντας την παλιά του μπάντα στο Internet. Ακόμη και το ότι μιλώ μαζί σου το οφείλω στο ίντερνετ. Πάντως το να φτιάχνεις μουσική αυτήν την εποχή είναι πολύ δύσκολο. Υπάρχουν τόσες πολλές μπάντες και χάρη στην εύκολη πρόσβαση που έχουν όλοι, η μουσική δεν είναι πλέον ένα προϊόν που μπορείς να πουλήσεις αλλά κυρίως ένα εργαλείο προώθησης, καθώς πολλοί την δίνουν δωρεάν και μετά περιμένουν να αγοράσεις εισιτήριο για να έρθεις στη συναυλία τους. Αυτό συμβαίνει νομίζω την τελευταία δεκαετία. Αλλά δεν μπορώ να παραπονεθώ, ως νέα μπάντα έχουμε χρησιμοποιήσει όσο περισσότερο μπορούμε το ίντερνετ ώστε όσο είναι δυνατόν να φτιάξουμε καριέρα από αυτό. Βέβαια όταν ανεβαίνεις στην σκηνή και είσαι μπάντα πλήρους απασχόλησης, οπότε αυτό είναι το μόνο που κάνεις και αποτελεί την κύρια πηγή εισοδήματός σου, φαντάζομαι ότι μπορεί να είναι κάπως ενοχλητικό, διότι πρέπει να πουλήσεις οπωσδήποτε εισιτήρια και merchandise και όλα αυτά, ειδικά εφόσον πρέπει να πληρώσεις φόρους επί φόρων για τα πάντα. Παρόλα αυτά δεν θα βρισκόμαστε όπου είμαστε τώρα χωρίς το ίντερνετ.

George σε ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη! Ας κλείσουμε με μία ερώτηση που αφορά τις πρόσφατες διεθνείς εξελίξεις: ποιες είναι οι προβλέψεις σου για την Αγγλία στο φετινό παγκόσμιο κύπελλο;

Έχουμε ιδιαίτερα υψηλές προσδοκίες για φέτος. Δεν θα έβαζα τα χρήματά μου στη Βραζιλία ή στη Γερμανία, είναι αρκετά γέρικες ομάδες. Ίσως έχουμε κάποιες πιθανότητες. Θα δούμε, απόψε παίζουμε με την Τυνησία. Πηγαίνοντας προς τη Βαρσοβία, ο οδηγός μας θα σταματήσει σίγουρα σε κάποια παμπ ή κάτι αντίστοιχο για να δούμε το παιχνίδι. Το ότι αρκετοί παίκτες μας παίζουν στην Τότεναμ θα βοηθήσει, φαντάζομαι. Το ότι βρίσκονται μαζί κάθε μέρα θα επηρεάσει θετικά το παιχνίδι μας. Μπορεί οι ομάδες να έχουν εξαιρετικές μονάδες, αλλά αν δεν παίζουν μαζί πολύ συχνά, είναι δύσκολο να συνδεθείς με τους συμπαίκτες σου. Ας ελπίσουμε να μας ευνοήσει αυτό το γεγονός!

Μιχάλης Κουρής

 

 

Για τον Μιχάλη Κουρή καλύτερα από οποιονδήποτε μιλάνε τα σημειώματα στο ψυγείο του: "Δεν πεινάω δεν πεινάω" "Να έρχεσαι κάθε πέντε λεπτά να με βλέπεις" "Μην πίνεις άλλο" "Δεν μπορείς να πας σε όλα τα live". Ακούει τα πάντα και δεν εννοεί "ακούω ραδιόφωνο" - στον ελεύθερό του χρόνο είναι αφουγκραστής των συμπαθών ζώων σε ζωολογικό κήπο του εξωτερικού που εύλογα επιθυμεί να παραμείνει μυστικός.

Website: www.soundgaze.gr
Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα