Δύο ατμοσφαιρικές παρουσίες της ελληνικής σκηνής και μία DJ (Myrto Stylou) συναντώνται αυτήν την Παρασκευή 16/1 κάτω από την πόλη, στο Underathens (Ιπποκράτους 1, Στοά Παλλάδος). Η Δανάη Σίμου και η Emi Path συναντώνται και σε αυτή τη συνέντευξη, όπου μοιράζονται μαζί μας τον αντικατοπτρισμό που βλέπουν για την τέχνη τους.
(προς Δανάη Σίμου)
Το ντεμπούτο σου ΕΡ κυκλοφόρησε ψηφιακά πριν λίγο καιρό με τίτλο New Moon. Μπορείς να μας βάλεις για λίγο μέσα στη διαδικασία σύλληψης και επιλογής των κομματιών;
Δ.Σ.: Τα τελευταία χρόνια είχα μια σειρά από τετράδια όπου έγραφα ποιήματα και σκέψεις, με αποτέλεσμα μια συλλογή έργων με την εν δυνάμει δημιουργία μουσικών κομματιών. Αυτά τα ποιήματα σταδιακά μελοποιήθηκαν στο πιάνο και όταν αποφάσισα να βγάλω αυτό το πρώτο EP, το προσέγγισα όπως προσεγγίζω τα εικαστικά μου έργα και βιβλία, μέσω της επιμέλειας. Βασίστηκα περισσότερο στο στίχο, και επέλεξα αυτά τα 5 που δημιουργούσαν τη θεματική της αγάπης. Πέντε κομμάτια εμπνευσμένα από δύο διαφορετικές σχέσεις. Διαφορετικές χρονικές στιγμές και εμπειρίες. Παραλλήλισα τις φάσεις της σχέσης με τις φάσεις του φεγγαριού, δημιουργώντας μαζί δύο φωτογραφικά/ποιητικά βιβλία, το “Full Moon” και “Eclipse”. Η πανσέληνος συμβολίζει την αρχή, τον έρωτα, τον θαυμασμό, την ιδανικοποίηση ενώ η έκλειψη τη σύγκρουση, τη φθορά, την αλλαγή κατεύθυνσης, τη μοναχικότητα. Τέλος το EP, η Νέα Σελήνη, το οποίο εκδώθηκε και σε κασέτα, συμβολίζει την επανεκκίνηση και τη δημιουργία.
(Προς Emi Path)
H πιο πρόσφατη δουλειά σου κυκλοφόρησε πριν σχεδόν ένα χρόνο, ένα live με παλαιότερο κυρίως υλικό σε διαφορετικό πλαίσιο. Πώς δουλεύεις στο μυαλό σου τις διαφορετικές εκδοχές της ηχογραφημένης μουσικής σου;
ΕΡ: Η κυκλοφορία αυτού του live album που το ονόμασα V O I D Live έγινε για να αποτυπώσει το πώς προχωράω και πώς αλλάζω μέσα στα χρόνια, και αυτό περνάει και στην μουσική. Κάθε τι που κάνουμε, από την καθημερινότητα μέχρι τις δημιουργικές μας στιγμές, καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το πώς νιώθουμε ως όντα στην δεδομένη χρονική στιγμή. Έτσι, στο μυαλό μου προκύπτουν ανάγκες και επιθυμίες. Κάποια κομμάτια όπως το Circle από τον πρώτο μου δίσκο, δεν έχει πάψει να επιστρέφει στην σκέψη μου. Έτσι, ανάλογα με το πόσο χώρο, ένταση και χρόνο νιώθω ότι χρειάζεται το αναδιαμορφωνω. Όσον αφορά στην προσωπική μου εμπειρία, η έννοια του κενού (Void), αν και είναι αρκετά χαοτική, παράλληλα έχει φέρει και την αλλαγή και την αποδοχή. Και με αυτό το φίλτρο προκύπτουν και οι διαφορετικές εκδοχές των κομματιών.
(Κοινές ερωτήσεις)
Πόσο σημαντική είναι η live αποτύπωση της μουσικής σου σε σχέση με τη στουντιακή δημιουργία; Τι σημαίνει η επικείμενη ζωντανή εμφάνιση για σένα;
ΔΣ: Το συγκεκριμένο EP ηχογραφήθηκε εν μέρη ζωντανά στο σαλόνι μου, ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο. Θέλαμε να κρατηθεί αυτή η αμεσότητα, τα λάθη και το συναίσθημα. Είμαι πολύ χαρούμενη με το αποτέλεσμα αυτής της δημιουργίας αλλά ακόμα περισσότερο ενθουσιασμένη με το πως έχει εξελιχθεί και ενορχηστρωθεί στα πλαίσια της live απόδοσης του. Για εμένα είναι το επόμενο και το πιο ποθητό βήμα, η ζωντανή μας ύπαρξη, η άμεση σύνδεση με τον δέκτη που με τη θέση του γίνεται και αυτός πομπός, στην ενέργεια που δημιουργείται.
EP: Τις νιώθω πολύ διαφορετικά αυτές τις δύο συνθήκες. Το στούντιο είναι η “φούσκα” μέσα στην οποία μπαίνω και δημιουργώ. Το live από την άλλη είναι αδρεναλίνη, είναι συνύπαρξη με μουσικούς και κοινό, και κάθε δημιουργία μπορεί να βιωθεί τελείως διαφορετικά τόσο σε σχέση με το στούντιο όσο και από live σε live. Για μένα η live αποτύπωση της μουσικής μου είναι πολύ σημαντική γιατί μαζί με τους μουσικούς που έχω δίπλα μου νιώθω ότι τους δίνουμε νέες διαστάσεις κάθε φορά και βιώνω εκ νέου τα κομμάτια μου.
Σε ποια ταινία θα ήθελες να είχες γράψει το soundtrack και το soundtrack ποιας ταινίας θα ευχόσουν να είχες γράψει εσύ;
ΔΣ: Θα ήθελα να έχω γράψει το soundtrack για το Persona του Ingmar Bergman και αγαπώ πάρα πολύ το soundtrack από το Only Lovers Left Alive του Jim Jarmusch, θα ήθελα να έχω βάλει ένα λιθαράκι εκεί μέσα.
ΕP: Θα ήθελα να έχω γράψει το soundtrack για το Black Swan του Darren Aronofsky και θα ευχόμουν να είχα γράψει το soundtrack του The Lighthouse του Robert Egberts και μουσική από τον Mark Korven.
Πόσο εστιάζετε ή θέλετε να εστιάσετε στην οπτική επένδυση της μουσικής σας σε μία συναυλία ή σε μία παρουσίαση;
ΔΣ: Για εμένα ως και visual artist και εικαστικός performer, είναι σημαντική η καθολική σύλληψη και επιμέλεια της κάθε μουσικής μας παρουσίας. Αυτό σίγουρα εξαρτάται πάντα και από το πλαίσιο. Η φαντασίωση μου είναι να έχει την αίσθηση της μύησης, ένα κάλεσμα προς τον κόσμο που έχω δημιουργήσει αλλά ταυτόχρονα και προς τον βαθύτερο εσωτερικό του ίδιου του θεατή.
ΕP: Φτιάχνοντας την μουσική μου, πολλές φορές πρώτα συλλαμβάνω εικόνες και ζω μαζί τους και έπειτα αυτό εκφράζεται και οδηγείται στο τελικό μουσικό αποτέλεσμα. Θα ήθελα λοιπόν να εστιάσω περισσότερο στο μέλλον στην οπτική επένδυση αυτής, γιατί μπορεί να αποτελέσει μία ακόμη διάσταση και τρόπο έκφρασης των συναισθημάτων και των δυνάμεων που εμπεριέχονται ήδη στα κομμάτια.
Πολύ ακούγεται στο πλαίσιο των ημερών το New Year, new me. Τι μπορούμε να περιμένουμε από σας μέσα σε αυτή τη χρονιά;
ΔΣ: Για εμένα και την μπάντα μου σίγουρα περισσότερες live εμφανίσεις και τη σταδιακή ηχογράφηση του επόμενου υλικού. Σε προσωπικό επίπεδο, είμαι στη διαδικασία σχεδιασμού ενός επόμενου εικαστικού βιβλίου και μίας οπτικοακουστικής performance, but too early to say more!
EP: Φέτος είναι η χρονιά που προετοιμάζω τον τρίτο μου δίσκο, χωρίς να ξέρω αν θα κυκλοφορήσει μέσα σε αυτήν ή στην επόμενη.
Ερωτήσεις: Μιχάλης Κουρής
