Τρίτη, 08 Μαρτίου 2016 18:35

Live Review: Ozric Tentacles / The Cosmic Dead / Project RnL @ Gagarin 205, 4/3/2016

Written by 

Ένα triple bill ειδικά για την χώρα μας έλαβε χώρα στο Gagarin, καθώς στην Ευρωπαϊκή περιοδεία των Ozric Tentacles με support του Ισραηλινούς Project RnL προστέθηκαν ως κερασάκι οι Σκωτσέζοι Cosmic Dead. Περίπου 4,5 ώρες μουσικής μας χάρισαν τα τρία γκρουπ και θα ήμασταν άδικοι αν λέγαμε ότι δεν χορτάσαμε (και με το παραπάνω).

Το συναυλιακό πακέτο ξεκίνησε με την εξής από σκηνής ανακοίνωση (στα αγγλικά): “Παρακαλείται ο keyboard-ίστας μας να προσέλθει στη σκηνή ώστε να ξεκινήσουμε”. Όπως και συνέβη, αφού ο σγουρομάλλης Eyal Amir άφησε άμεσα την ψιλή κουβέντα που είχε πιάσει με το (ολιγομελές ακόμη) κοινό και πήρε τη θέση του πίσω από τα keyboards. Οι Ισραηλινοί Project RnL, support όπως γράψαμε σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή περιοδεία των Ozric Tentacles, ταίριαζαν, με πολύ χαλαρούς δεσμούς με το υπόλοιπο καστ της Παρασκευής. Κεφάτη μοντέρνα jazz με prog ξεσπάσματα βαθιά επηρεασμένα από τους Dream Theater (άλλωστε έχουν συνεργαστεί και με τον Jordan Rudess) αλλά με πιο εκτεταμένα jazz προσέγγιση, υψηλή τεχνική και γερές δόσεις χιούμορ, αυτά μας πρόσφερε το νεανικό κουιντέτο για τα 70 (παρακαλώ) λεπτά που διήρκεσε το σετ του. Η μπασίστρια των Ozric Tentacles με μια μόνιμα ζωγραφισμένη ευτυχία στο πρόσωπό της ζούσε κάθε δευτερόλεπτο της εμφάνισής τους, αν και το κοινό, πιθανότατα ξένο στην πλειονότητά του προς τη jazz λογική, έδειχνε να εκτιμά περισσότερο τις αστείες γκριμάτσες του αρχηγού Amir. Τιμώντας την τάση αρκετών σχημάτων να διασκευάζουν με ελεύθερο τρόπο γνωστά κομμάτια της ευρύτερης pop κουλτούρας, οι Project RnL αποδόμησαν το Moves Like Jagger (!) των Maroon 5, το Song 2 των Blur (το οποίο ο Amir προλόγισε ως τραγούδι του Fifa ‘98, για όσους θυμούνται...) και το The Real Slim Shady του Eminem, αφήνοντάς άριστες εντυπώσεις, αλλά και την διαπίστωση ότι, υπό διαφορετικές συνθήκες, θα είχαν περισσότερες ευκαιρίες να γίνουν κατανοητοί.

Μετά το διάρκειας Μπεν Χουρ (για opening act) set των Project RnL ήρθε η ώρα για το κύριο λόγο για τον οποίο είχαν έρθει οι περισσότεροι στο Gagarin, τους Ozric Tentacles. Μπορεί να μην εμφανίζονταν τελευταίοι αλλά στην ουσία ήταν οι headliners της βραδιάς. Οι βετεράνοι Βρετανοί επέστρεψαν στη δισκογραφία με το περσινό διπλό LP Technicians of the Sacred και η μετάκληση τους στην Ελλάδα έμοιαζε απολύτως αναμενόμενη. Οι Ozric αποτελούν άλλωστε συχνούς επισκέπτες της χώρα μας, για την ακρίβεια έχουν παίξει τόσες φορές που ελάχιστα είναι αυτά που μπορούν να προστεθούν για αυτούς.

Το ξεκίνημα τους ήταν ελαφρώς «μουδιασμένο», αναγνωριστικό θα λέγαμε, μέχρι η μπάντα δηλαδή να βρει το ρυθμό της και να συνεννοηθεί (μέσω νοημάτων) με τον ηχολήπτη της σκηνής για τον επιθυμητό ήχο (κάτι που συνεχίστηκε μέχρι… το encore). Βεβαίως η «χύμα» νοοτροπία του σχήματος είναι από τα βασικά γνωρίσματα του οπότε το να ζητάμε να είναι όλα στην εντέλεια θα συνιστούμε προφανώς αλλοίωση της φιλοσοφίας του. Η μουσική των Ozric Tentacles είναι γνωστή ακόμα και σε αυτούς που δεν έχουν ακούσει το συγκρότημα, θα μπορούσαμε να πούμε καθ’ υπερβολή, εννοώντας ότι έχουν καθιερώσει τον δικό τους trademark ήχο εδώ και χρόνια και όσοι πηγαίνουν σε μια συναυλία τους γνωρίζουν εκ των προτέρων τι περίπου θα ακούσουν.

Η αλήθεια είναι ότι η μπάντα έδειχνε να αποδίδει καλύτερα στα πιο κιθαριστικά κομμάτια σε σχέση με τα καθαρά ηλεκτρονικά (ξέρετε αυτά με τα trance στοιχεία…), άλλωστε η ψυχή της και το μόνο σταθερό μέλος Ed Wynne κιθαρίστας είναι κατά κύριο λόγο, οπότε δεν μας έκανε εντύπωση που τα έβρισκε λίγο σκούρα με τα synthesizers. Πάνω στη σκηνή είχε βεβαίως την υποστήριξη… της οικογένειας τους καθώς μπάσο παίζει η σύζυγος του Brandi και πλήκτρα ο γιος του Silas (με εξωτερική εμφάνιση καρμπόν με τον πατέρα του) συν τον Ούγγρο drummer Balázs Szende (προφανώς στο σόι δεν υπάρχει κάποιος που να παίζει τύμπανα…).

Σύμφωνα με το πρόγραμμα οι Ozric Tentacles θα έπαιζαν 1:30 ώρα αλλά τελικώς το live τους έφτασε τις 2 ώρες, με το τελευταίο κομμάτι να παίζεται κατ’ επιμονή του κοινού και… της Brandi. Καθ’ όλη τη διάρκεια είχαν τη συνδρομή του αξιόπιστου ηχοσυστήματος του Gagarin καθώς και… του, σε full λειτουργία, εξαερισμού (σημαντικός παράγοντας για την επιτυχία της βραδιάς) ο οποίος απορροφούσε τα σύννεφα καπνού (με άρωμα ευκαλύπτου) που κάλυπταν την ατμόσφαιρα. Στα συν και τα εντυπωσιακά visuals που προβάλλονταν πίσω τους.

Ψυχή της βραδιάς αναδείχθηκε, με χαρακτηριστική ευκολία, η Brandi Wynne, με την έκφραση «είμαι χαρούμενη» («είμαι κόκαλο» θα έλεγε κάποιος κακεντρεχής) μονίμως αποτυπωμένη στο πρόσωπο της και την πλέον κατάλληλη, για το κρύο βράδυ της Παρασκευής, εμφάνιση: σορτσάκι – δίχαλο – τιραντάκι… Κατά τα λοιπά, δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε τον σεβασμό μας στον Ed Wynne που επί τρεισήμισι δεκαετίες συνεχίζει να ακολουθεί ακάθεκτος το προσωπικό του όραμα και να προσφέρει με τα live του αγνή ψυχαγωγία και ευχαρίστηση στου πιστούς της μουσικής του.

Οι Cosmic Dead από τη Σκωτία αποτέλεσαν έξτρα προσθήκη στο δίδυμο Ozric Tentacles - Project RnL, ειδικά για την Αθήνα και ως guest της βραδιάς εμφανίστηκαν τελευταίοι. Το ότι δεν ήταν μέρος της υπόλοιπης περιοδείας σήμαινε ότι η σκηνή έπρεπε να στηθεί εξ’ αρχή για αυτούς και αυτό είχε ως αποτέλεσμα το γκρουπ να αρχίσει το live του στις 12:30, ενώ μια σημαντική μερίδα του κοινού (ατυχώς για αυτήν) είχε ήδη αποχωρήσει. Αφού οι μουσικοί της μπάντας παρατάχτηκαν σε μια ασυνήθιστη διάταξη, σε ημικύκλιο γύρω από το τύμπανα και με την πλάτη προς το κοινό,  ξεκίνησαν με εντυπωσιακό τρόπο την εμφάνιση τους. Την οποία αν έπρεπε να την περιγράψουμε με μια μόνο λέξη αυτή θα ήταν «καταιγιστική». Πραγματικά οι τέσσερεις Σκωτσέζοι έπαιξαν σαν να μην υπάρχει αύριο, δείχνοντας κανένα οίκτο για την ακοή των θεατών, πολλοί από τους οποίους απομακρύνθηκαν από το μπροστινό μέρος της πλατεία και πήγαν προς τα πίσω για να προστατεύσουν τα αυτιά τους.

Εκκωφαντική, λοιπόν, σε κάθε περίπτωση η συναυλία των Cosmic Dead αλλά συνάμα ουσιαστική. Το γκρουπ δεν «βάραγε» απλά για να «βαρέσει», στην πραγματικότητα μετέφερε επί σκηνής το μουσικό του όραμα το οποίο περιλαμβάνει ένα συνδυασμό ψυχεδέλειας, space rock αλλά και krautrock στοιχείων, κυρίως λόγω της επανάληψης των μελωδιών. Ο ήχος τους είναι βαρύς, αλλά θα ήταν άδικο να τον χαρακτηρίσουμε ως metal, περιορίζοντας τον υπερβολικά, αφού είναι πολλά περισσότερα από αυτό.

Έχοντας χάσει την περσινή τους εμφάνιση στο Six Dogs είχα μεγάλη περιέργεια να παρακολουθήσω το show τους, για να δω πως αποδίδουν ζωντανά τις πολύ ενδιαφέρουσες μακροσκελείς συνθέσεις του. Αυτό που είδαμε στη σκηνή ξεπέρασε κάθε προσδοκία καθώς το σχήμα έστησε ένα συναρπαστικό freak out show. Είναι κρίμα που η κούραση και το προχωρημένο της ώρας δεν μας άφησε να τους απολαύσουμε όσο θα θέλαμε. Ακόμα μεγαλύτερο το κρίμα για όσους έφυγαν νωρίτερα και έχασαν την performance τους.

Μπορεί η ανακοίνωση της συνύπαρξης τους στη σκηνή με τους Ozric Tentacles να μας παραξένεψε αρχικά ωστόσο στην πράξη, μόνο παράταιροι στο όλο σκηνικό δεν φάνταζαν, άλλωστε για αμφότερα τα σχήματα η ψυχεδέλεια και το space rock αποτελούν βασικές παραμέτρους της μουσικής τους. Στο τέλος της βραδιάς είχαμε δεχτεί τόσο γερές δόσεις ψυχεδέλειας (και «καψίματος», για να μην ξεχνιόμαστε) ώστε θα ήμασταν υπερβολικοί αν είχαμε το παραμικρό παράπονο.

Κείμενο: Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος-Μιχάλης Κουρής

Φωτογραφίες: Μιχάλης Κουρής

Soundgaze team

Fix your gaze on music!

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα